Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026

ΤΟ ΤΕΧΝΟΛΑΤΡΙΚΟ ΠΛΕΓΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗΣ - Angelo Karageorgos

 

Παράλληλα με τα απειλητικά πρωτοσέλιδα τελεσίγραφα για δήθεν λήξη των παλαιών ταυτοτήτων είδαμε και πάλι πώς όλο αυτό το ψηφιακό σύστημα ελέγχου που δημιουργούν αποτελείται από πολλούς παράγοντες όπως φαίνεται και από τον νέο διαγωνισμό που προκήρυξε το υπουργείο προστασίας ύψους 500 εκατομμυρίων για τη διαδικτυακή ταυτοποίηση και τα επιμέρους εργαλεία που θα υλοποιούν μια κεντροποιημένη παρακολούθηση. Γι’αυτό και αποκαλύπτεται η εξαπατηση απο τον νέο πρωθυπουργό της Αγγλίας ότι τάχα μου πήρε πίσω τις νέες ταυτότητες όταν όλη η ψηφιακή υποδομή παραμένει ως έχει χωρίς οπότε να αλλάζει η ουσία. Το σημαντικότερο ίσως κομμάτι της ψηφιοποίησης αποτελούν βεβαία τα ψηφιακά νομίσματα με το ψηφιακό ευρώ να προετοιμάζεται για το 2029 τελικά ενώ επιπλέον επεκτείνεται η νόμιμη δυνατότητα ελέγχου των μη κρυπτογραφημένων συνομιλιών μας.

Ταυτόχρονα η επανεκκίνηση του συνεχιζόμενου πολέμου στο Ιράν φέρνει νέα οικονομικά προβλήματα λόγω του κόστους της ενέργειας ενώ λόγω κινδύνου για blackout οι τεχνητές νοημοσύνες των εταιριών αναμένεται από απόσταση να χαμηλώνουν την κατανάλωση του ρεύματος των πολιτων μέσω των έξυπνων μετρητών επειδή μεταξύ άλλων αυξάνονται και οι απαιτήσεις για τα κέντρα δεδομένων. Αντίστοιχα και στον άλλο αιώνιο πόλεμο της Ουκρανίας, στη Ρωσία μπήκαν περιορισμοί στους πολίτες για την αγορά καυσίμου από τα βενζινάδικα.

Η ιδια η Ρωσία βέβαια δεν περιορίστηκε να παρευρεθεί στο Πεκίνο για να συμμετάσχει στο Κινεζικό συνέδριο για τη διεθνή συνεργασία για την τεχνητή νοημοσύνη τη στιγμή που η Κίνα γίνεται η πρώτη χώρα που βγάζει στην αγορά μικροτσιπ εμφυτεύσιμο για παράλυτους ασθενείς νικώντας στο νήμα τον Ίλον Μάσκ. Κι όλα αυτά ενώ παρουσιάζονται διαρκώς περίεργα συμβάντα με διάφορα μοντέλα της τεχνητής νοημοσύνης αποδεικνύοντας την επικινδυνότητα αυτών που προσπαθούν να μας αντικαταστήσουν. Όμως ζώντας εμείς και αντιλαμβανόμενοι την πίεση ενάντια στην ψυχή και τον νου μας αναγνωρίζουμε και πώς να θωρακιστούμε βλέποντας πόσο σημαντικός είναι ο προσωπικός μας αγώνας μέσα σε όλα αυτά με τη βοήθεια του Χριστού.


 

Νέα απόφαση για τα πρόστιμα της Επιθεώρησης Εργασίας: Τι αλλάζει για τους Δήμους

 

Με τη δημοσίευση της υπ’ αριθμ. 20844/2026 απόφασης (ΦΕΚ Β΄ 4560/24.07.2026) τίθεται σε ισχύ ένα νέο, ενιαίο σύστημα κατηγοριοποίησης των παραβάσεων και υπολογισμού των διοικητικών προστίμων που επιβάλλει η Επιθεώρηση Εργασίας για θέματα υγείας και ασφάλειας στην εργασία. Η απόφαση αντικαθιστά το προηγούμενο καθεστώς και εισάγει συγκεκριμένα και αντικειμενικά κριτήρια για την επιβολή κυρώσεων.

Αν και η απόφαση δεν αναφέρεται ειδικά στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, οι Δήμοι επηρεάζονται άμεσα, καθώς αποτελούν εργοδότες με χιλιάδες εργαζόμενους σε υπηρεσίες υψηλής επικινδυνότητας, όπως η καθαριότητα, οι τεχνικές υπηρεσίες, το πράσινο, τα συνεργεία συντήρησης, τα αμαξοστάσια και τα εργοτάξια δημοτικών έργων.

Αντικειμενικός τρόπος υπολογισμού των προστίμων

Η νέα απόφαση εισάγει έναν συγκεκριμένο μαθηματικό τρόπο υπολογισμού του ύψους των προστίμων, ο οποίος βασίζεται σε τέσσερις βασικούς παράγοντες:

  • τον αριθμό των εργαζομένων στον ελεγχόμενο χώρο,
  • τη σοβαρότητα της παράβασης,
  • την κατηγορία επικινδυνότητας της επιχείρησης ή της δραστηριότητας,
  • την τυχόν υποτροπή του εργοδότη.

Το εκτιμώμενο πρόστιμο προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό των δεικτών αυτών (ΑΕ × Σ × Κ), ενώ σε περίπτωση επανάληψης της ίδιας παράβασης προβλέπονται πρόσθετες προσαυξήσεις.

Πρόστιμα από 300 έως 50.000 ευρώ

Η απόφαση καθορίζει έξι κλίμακες προστίμων, οι οποίες ξεκινούν από 300 ευρώ και μπορούν να φτάσουν έως και 50.000 ευρώ ανά παράβαση, ανάλογα με τη βαρύτητα και την επικινδυνότητα της περίπτωσης. Προβλέπεται μάλιστα δυνατότητα περαιτέρω αύξησης του βασικού ποσού κατά 50% όταν συντρέχουν ειδικοί λόγοι, όπως το μέγεθος της επιχείρησης ή ιδιαίτερες συνθήκες του έργου.

Ποιες παραβάσεις θεωρούνται ιδιαίτερα σοβαρές

Η απόφαση κατατάσσει τις παραβάσεις σε τέσσερις βαθμίδες σοβαρότητας, από χαμηλή έως πολύ υψηλή.

Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται σε περιπτώσεις όπως:

  • μη λήψη μέτρων προστασίας από πτώση σε εργασίες σε ύψος,
  • επικίνδυνες εκσκαφές χωρίς τα απαιτούμενα μέτρα ασφαλείας,
  • παραβάσεις σε ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις,
  • έλλειψη ή μη χρήση Μέσων Ατομικής Προστασίας,
  • έκθεση εργαζομένων σε επικίνδυνους φυσικούς, χημικούς ή βιολογικούς παράγοντες,
  • ελλείψεις στην ασφάλεια εξοπλισμού εργασίας.

Παράλληλα, ως διοικητικές παραβάσεις αντιμετωπίζονται η μη ανάθεση καθηκόντων Τεχνικού Ασφαλείας ή Ιατρού Εργασίας, η μη ύπαρξη Γραπτής Εκτίμησης Επαγγελματικού Κινδύνου (ΓΕΕΚ), καθώς και η μη τήρηση των προβλεπόμενων βιβλίων και διαδικασιών.

Τι σημαίνει για τους Δήμους

Η νέα ρύθμιση αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, καθώς οι δημοτικές υπηρεσίες συγκαταλέγονται στις δραστηριότητες όπου παρατηρούνται συχνά εργατικά ατυχήματα και αυξημένοι επαγγελματικοί κίνδυνοι.

Οι δημοτικές αρχές καλούνται να επανεξετάσουν:

  • την επικαιροποίηση της Γραπτής Εκτίμησης Επαγγελματικού Κινδύνου,
  • την επάρκεια των Μέσων Ατομικής Προστασίας,
  • την ορθή λειτουργία του θεσμού του Τεχνικού Ασφαλείας και του Ιατρού Εργασίας,
  • την εκπαίδευση του προσωπικού,
  • την τήρηση όλων των προβλεπόμενων διαδικασιών και βιβλίων ασφαλείας.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στις υπηρεσίες καθαριότητας, στα συνεργεία πρασίνου, στις τεχνικές υπηρεσίες, στα δημοτικά εργοτάξια και στα αμαξοστάσια, όπου οι κίνδυνοι είναι αυξημένοι και οι έλεγχοι της Επιθεώρησης Εργασίας αναμένεται να αποκτήσουν πιο αντικειμενικό και τεκμηριωμένο χαρακτήρα.

Καταργείται το προηγούμενο καθεστώς

Με την έναρξη ισχύος της νέας απόφασης καταργούνται η υπουργική απόφαση του 2019 που ίσχυε για τις παραβάσεις υγείας και ασφάλειας καθώς και οι αντίστοιχες διατάξεις της απόφασης του 2022, σηματοδοτώντας τη μετάβαση σε ένα νέο, ενιαίο πλαίσιο επιβολής κυρώσεων.

Η απόφαση αναγνωρίζει ρητά: στο άρθρο 2 προβλέπεται ότι, όταν διαπιστώνεται συνυπαιτιότητα σε τεχνικά έργα, το πρόστιμο μπορεί να επιβληθεί όχι μόνο στον εργολάβο αλλά και στον κύριο ή τον ανάδοχο του έργου, εφόσον φέρουν μεγαλύτερη ευθύνη. Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι το πρόστιμο μπορεί να προσαυξηθεί και ότι το πρόστιμο που επιβάλλεται στον κύριο ή ανάδοχο του έργου δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το μεγαλύτερο πρόστιμο που επιβάλλεται στους εργολάβους.

Τι σημαίνει αυτό για τους Δήμους

Οι Δήμοι οφείλουν να ασκούν ουσιαστική εποπτεία στα δημοτικά έργα, ακόμη και όταν αυτά εκτελούνται από ιδιωτικές εργοληπτικές επιχειρήσεις. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ελέγχουν, μεταξύ άλλων:

  • την εφαρμογή του Σχεδίου Ασφάλειας και Υγείας (ΣΑΥ),
  • την τήρηση του Φακέλου Ασφάλειας και Υγείας (ΦΑΥ),
  • τη χρήση των προβλεπόμενων Μέσων Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ),
  • την ασφαλή λειτουργία των εργοταξίων,
  • την παρουσία και άσκηση καθηκόντων από τον συντονιστή ασφάλειας όπου απαιτείται,
  • τη συμμόρφωση του αναδόχου με τη νομοθεσία για την υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων.
Αν ο ανάδοχος παραβιάζει τη νομοθεσία χωρίς να υπάρχει υπαιτιότητα του Δήμου, η κύρια ευθύνη βαρύνει τον εργολάβο. Αν όμως ο Δήμος:
  • γνώριζε τις παραβάσεις και δεν παρενέβη,
  • δεν άσκησε την προβλεπόμενη επίβλεψη,
  • επέτρεψε την εκτέλεση εργασιών υπό επικίνδυνες συνθήκες,
  • ή παρέλειψε υποχρεώσεις που του αναθέτει η νομοθεσία ως κύριος του έργου,

τότε μπορεί να θεωρηθεί συνυπεύθυνος και να του επιβληθούν κυρώσεις.

Ιδιαίτερη προσοχή στις Τεχνικές Υπηρεσίες

Για τις Τεχνικές Υπηρεσίες των Δήμων, η νέα απόφαση αποτελεί ένα σαφές μήνυμα ότι η επίβλεψη δεν περιορίζεται στην ποιότητα και την πρόοδο του έργου. Περιλαμβάνει και την παρακολούθηση της τήρησης των κανόνων υγείας και ασφάλειας στο εργοτάξιο, καθώς η Επιθεώρηση Εργασίας μπορεί να αναζητήσει ευθύνες τόσο στον εργολάβο όσο και στον κύριο του έργου όταν διαπιστωθεί συνυπαιτιότητα.

Μάλιστα, το ζήτημα αυτό δεν πηγάζει μόνο από την απόφαση 20844/2026. Βασίζεται συνολικά στο θεσμικό πλαίσιο για την ασφάλεια στα εργοτάξια (π.δ. 305/1996, Κώδικας Εργατικού Δικαίου – π.δ. 62/2025 και ν. 3850/2010), το οποίο επιβάλλει συγκεκριμένες υποχρεώσεις και στον κύριο του έργου και όχι αποκλειστικά στον εργολάβο.

Η νέα απόφαση δεν εισάγει νέες υποχρεώσεις για τους εργοδότες, αλλά αλλάζει ριζικά τον τρόπο αξιολόγησης και επιβολής των προστίμων, καθιστώντας τη διαδικασία περισσότερο τυποποιημένη και διαφανή. Για τους Δήμους, η συμμόρφωση με τη νομοθεσία περί υγείας και ασφάλειας στην εργασία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς οι οικονομικές συνέπειες μιας παράβασης μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικές, ενώ η πρόληψη των εργατικών ατυχημάτων παραμένει η βασική προτεραιότητα.

Δείτε την απόφαση

https://www.myota.gr 

Τετάρτη 22 Ιουλίου 2026

GR ΒΟΜΒΕΣ Σαλμά για Novartis, Γεωργιάδη και «υπόθαλψη της ακρίβειας από τον Μητσοτάκη

 

GR 23/07/2018. Η μέρα που άλλαξε τον μικρόκοσμο μας για πάντα. Συγκλονιστικό αδημοσίευτο υλικό.

 

Το ημερολόγιο έδειχνε 23 Ιουλίου του 2018. Αρχικά ξημέρωσε μια ημέρα από αυτές που συνηθίζουμε να αποκαλούμε κλασικές καλοκαιρινές. Ένα ασθενές αεράκι ίσα ίσα που δρόσιζε την ευρύτερη περιοχή της Αττικής και τίποτα δεν προμήνυε πως αυτή η μέρα θα ήταν αυτή που θα άλλαζε για πάντα τις ζωές μας. Και ενώ ήδη μια τεράστια ανεξέλεγκτη φωτιά κατακαίει από της πρώτες μεσημβρινές ώρες την Κινέττα και τα Γεράνεια Όροι ξαφνικά ένα νέο μέτωπο κάνει την εμφάνιση του κοντά στο Νταού Πεντέλης. Σε χρόνους κυριολεκτικά ντετέ η δυναμική της φωτιάς έχει αρχίσει να προκαλεί μεγάλο προβληματισμό καθώς εξαπλώνεται με ιλιγγιώδη ρυθμό. Η φωτιά έχει πλέον αρχίσει να απειλεί κατοικημένες περιοχές και άπαντες πιάνονται κυριολεκτικά σε μεσημεριανό ύπνο. Η φωτιά περνάει σαν σίφουνας τον Νέο Βουτζά διασχίζει σε κλάσματα την Λεωφόρο Μαραθώνος όπου έχει "χτιστεί" ένα πρώτο αντιπυρικό μέτωπο καταπίνει το Μάτι που δεν έχει προλάβει να εκκενωθεί και φτάνει μέχρι την θάλασσα. Τραγικός απολογισμός 103 νεκροί και μια Ελλάδα που δεν μπορεί να αντιληφθεί τι, πως και γιατί προκάλεσε αυτή την ασύλληπτη τραγωδία η οποία είναι και η μεγαλύτερη στην σύγχρονη ιστορία της πατρίδας μας.

Δευτέρα 6 Ιουλίου 2026

Ένωση γονέων ζητά ραντεβού με δήμαρχο – Στο “τραπέζι” σειρά θεμάτων

 


Τετ-α-τετ με το δήμαρχο Νέας Ιωνίας Παναγιώτη Μανούρη ζητά η Ένωση Γονέων της περιοχής, με ανακοίνωσή της, με σκοπό να θέσει επί τάπητος σειρά ζητημάτων που απασχολούν την εκπαιδευτική και μαθητική κοινότητα του δήμου.

Στην ανακοίνωσή τους οι γονείς απαντούν σε μια δήλωση του δημάρχου που παρουσιάζουν στην κείμενό τους και η οποία έχει υπονομευτικό χαρακτήρα προς το φορέα που εκπροσωπούν και επιδιώκουν να θέσουν τις αρμόδιες αρχές προ των ευθυνών τους για τα ζητήματα που αφορούν μαθητές και εκπαιδευτικούς στην περιοχή.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Επειδή ο κ. Δήμαρχος εκτός από το να ζητάει πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων από την Ένωση και τους συλλόγους γονέων, στην τελευταία του ανακοίνωση φτάνει στο σημείο να μας πει… “ποια είναι η δουλειά της Ένωσης Γονέων”, οφείλουμε να του εξηγήσουμε ότι δουλειά και υπέρτατο καθήκον της Ένωσης και των Συλλόγων Γονέων είναι να αγωνιζόμαστε συλλογικά για… ασφαλή σχολεία, με όλους τους απαραίτητους εκπαιδευτικούς, καθαρίστριες, βοηθητικό προσωπικό, σύγχρονες υποδομές, όχι συγχωνεύσεις κτλ.

Σε αυτήν την κατεύθυνση διεκδικούμε και πιέζουμε προς όλους τους υπεύθυνους, σε όλες τις βαθμίδες του κράτους, κυβέρνηση, υπουργεία, τοπική διοίκηση.

Απορρίπτουμε το μπαλάκι που επίσης χρησιμοποιούν όλες οι βαθμίδες του κράτους, “ποιος είναι αρμόδιος και ποιος αναρμόδιος”.

Να αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους, γιατί τα παιδιά μας και οι ανάγκες τους δεν είναι “κόστος” να τις βάζουν στο ζύγι.

 

Όσο για τους αριθμούς και τα ποσά που επικαλείται η δημοτική αρχή για να παρουσιάσει μια εικονική πραγματικότητα, λες και οι γονείς ζούμε σε έναν άλλο πλανήτη, μια βόλτα στα σχολεία με τα τεράστια προβλήματα, μια κουβέντα με τους εκπαιδευτικούς, τις καθαρίστριες κοκ για όσες ελλείψεις βιώνουν καθημερινά, είναι παραπάνω από αρκετή.

Συνεχίζουμε για όλα όσα έχουν ανάγκη τα παιδιά μας.

Όπως είχαμε ζητήσει συγκεκριμένες δεσμεύσεις από την Δημοτική Αρχή, στο Δημοτικό Συμβούλιο – που ποτέ δεν πήραμε – συνεχίζουμε την πίεση προς την δημοτική αρχή. Ζητούμε συνάντηση με το Δήμαρχο για να μας πει συγκεκριμένα τι θα κάνει : 

  • με το νέο κύμα συγχωνεύσεων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση και αφορά σχολεία του Δήμου μας; Θα το αφήσει και αυτό να περάσει έτσι, επειδή «δεν έχει αρμοδιότητα»;
  • με την πεζογέφυρα στην Κύμης;
  • με την αντιπαιδαγωγική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου που δεν επιτρέπει στα νήπια της Νεάπολης να πηγαίνουν σχολείο στην περιοχή τους, αλλά στην Αλσούπολη;
  • με την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στο ειδικό δημοτικό που καταγγέλουν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς των παιδιών. Με το ότι η Νέα Ιωνία δεν διαθέτει ειδικό νηπιαγωγείο.
  • με τις συνέπειες της απόφασης του υπουργείου Παιδείας και την στήριξη της Δημοτικής Αρχής, για την μετατροπή του 5ου γυμνασίου σε πειραματικό, που οδηγεί παιδιά γυμνασίου να περπατάνε την μισή Νέα Ιωνία για να πάνε σχολείο;
  • με τις συγκεκριμένες εργασίες μέσα στο καλοκαίρι κατά σχολείο, με βάση την ανάγκη τα σχολεία να είναι ασφαλή.

Εμείς είμαστε γονείς που νοιαζόμαστε για το μέλλον των παιδιών μας. Το αν τα κονδύλια δεν δίνονται ούτε από την κυβέρνηση, ούτε από τον Δήμο, για εμάς το πρόβλημα παραμένει και ενισχύεται.

Ελπίζουμε να ανταποκριθεί ο Δήμαρχος στο αίτημά μας, όπως και να μην παρουσιάζει τους… μισθούς των καθαριστριών ως έργο του στα πλαίσια των σχολείων. Υπάρχει και ένα όριο…

πηγή https://www.aftodioikisi.gr 

Σάββατο 4 Ιουλίου 2026

ΕΚΚΕΝΩΣΤΕ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΕΒΡΟΣ | EVACUATE EVROS DOCUMENTARY

ρ

 Το Ντοκιμαντέρ "Εκκενώστε" κινηματογραφήθηκε εξ ολοκλήρου τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2023. Πραγματοποιήθηκε χωρίς καμία οικονομική ή άλλη υποστήριξη, παρά μόνο με την θέληση δύο ντόπιων ανθρώπων να καταγράψουν από κοντά την καταστροφική πυρκαγιά στον Έβρο το καλοκαίρι του 2023. Η φωτιά του έβρου τον Άυγουστο του 2023 αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες σε έκταση πυρκαγιές στην Ευρώπη τα τελευταία 40 χρόνια, που επί 17 συνεχόμενες ημέρες κατέστρεψε σχεδόν 1.000.000 στρέμματα δασικών και αγροτικών εκτάσεων, έκαψε 80-90 ποιμνιοστάσια, περίπου 4.000 ζώα, εκατομμύρια μέλισσες, 2.000 κυψέλες, 100.000 ελαιόδεντρα και κατά το ελάχιστο, 20 ανθρώπους. Στο ντοκιμαντέρ αναδεικνύεται η αδυναμία και η αδιαφορία του κρατικού μηχανισμού να προλάβει και να παρέμβει έτσι ώστε να σωθούν τα δάση και η αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή του Έβρου. Ευχαριστούμε όλες και όλους που μίλησαν με ανιδιοτέλεια για την καταστροφή στο τόπο τους και τις επιχειρήσεις τους και που ακόμα προσπαθούν να ορθοποδήσουν, χωρίς κάποια σημαντική βοήθεια. Ευχαριστούμε επίσης τους καλλιτέχνες Thrax Punks και Simone Mongelli που μας προσέφεραν την μουσική τους χωρίς δεύτερη σκέψη. 

 English: The Documentary "Evacuate" was made with no financial or other support, except for the good will of two local people to document up close the devastating Evros wildfire in the summer of 2023, which burned almost one million acres of forest and agricultural land for 17 consecutive days. It was one of the worst fires in Europe in the last 40 years, having burned 80-90 sheepfolds, approximately 4,000 animals, millions of bees, 2,000 hives, 100,000 olive trees and at least 20 people. The documentary highlights the inability and indifference of the state mechanism to prevent and intervene in order to save the forests and agricultural and livestock production of Evros. We would like to thank everyone who spoke selflessly about the devastating disaster in their lands and their businesses, and who are still trying to get back on their feet, without any significant help. We would also like to thank artists Thrax Punks and Simone Mongelli who offered us their music without a second thought. Copyright © 2026 Loft 

Productions Έρευνα - Σκηνοθεσία - Αρχισυνταξία Βασίλης Καραδάτκος | Ραφαηλία Μπαμπασίδου

 

 

 

 


Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026

Για τους εργάτες που κρατάνε τις πόλεις ζωντανές

 

Τιμώντας τη μνήμη του Θεόδωρου Καρακκότα είμαστε αναγκασμένοι να ξανασκεφτούμε τι είναι πραγματικά απαραίτητο για τις κοινωνίες μας. 
 

Το πιθανότερο είναι ότι οι περισσότεροι αναγνώστες δε θα γνωρίζουν ποιος είναι ο Θεόδωρος Καρακκότας. Ίσως όμως γνωρίζουν κάποιους από τους συναδέλφους του, αυτούς που κρατάνε καθημερινά, με τη σκληρή δουλειά τους, τις πόλεις μας όρθιες και λειτουργικές και τις γειτονιές μας καθαρές. Ο Καρακκότας ήταν ένας από αυτούς που ξημεροβραδιάζουν πάνω στα απορριμματοφόρα μαζεύοντας κάδους και σκουπίδια από το δρόμο, προστατεύοντας τη δημόσια υγεία και την ποιότητα ζωής στις ανθρώπινες πόλεις, την ώρα που οι κάτοικοι της κοιμούνται. Είναι ένας από τους σχεδόν 25-30.000 αόρατους και κακοπληρωμένους εργάτες καθαριότητας, αυτούς τους μικρούς ήρωες της καθημερινότητας μιας κοινωνίας που αγνοεί ποιοι, πως και με τι συνθήκες μαζεύουν τα βουνά απορριμμάτων που καθημερινά παράγονται.

Ο Θεόδωρος Καρακκότας έγινε γνωστός στις 22 Απριλίου του 2026, όταν ένας άλλος αόρατος, ένας 46χρονος άστεγος είχε βρει καταφύγιο μέσα σε έναν κάδο σκουπιδιών στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, γιατί ήθελε να ζεσταθεί. Όταν το απορριμματοφόρο σήκωσε τον κάδο και τον άδειασε στη χοάνη, ο άστεγος άντρας βρέθηκε κυριολεκτικά ένα βήμα πριν την πολτοποίηση του από την πρέσα του απορριμματοφόρου. Δύο εργαζόμενοι στην αποκομιδή απορριμμάτων, ο Θεόδωρος Καρακκότας και ο Αναστάσιος Μασκουλίδης, τον αντιλήφθηκαν την τελευταία στιγμή. Σταμάτησαν το μηχάνημα, τον τράβηξαν έξω και του έσωσαν τη ζωή.

Έναν ακριβώς μήνα αργότερα, στις 22 Μαΐου του 2026, ο Θεόδωρος Καρακκότας υπέστη βαρύτατο καρδιακό επεισόδιο την ώρα που φόρτωνε κάδους απορριμμάτων στο απορριμματοφόρο. Μετά από δεκαπέντε μέρες παραμονής στη ΜΕΘ του νοσοκομείου «Παπανικολάου», στις 7 Ιουνίου του 2026, η καρδιά του δεν άντεξε και σταμάτησε.

Όταν οι δύο εργάτες καθαριότητας έσωσαν τον άστεγο από βέβαιο θάνατο, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης τους υποδέχθηκε στο δημαρχείο και αρκετοί επώνυμοι στριμώχτηκαν για χειραψίες και φωτογραφίες μαζί τους. Κανένα, όμως, φλας δε φώτισε την είδηση του θανάτου του Καρακκότα, με φωτεινή εξαίρεση ένα άρθρο του Απόστολου Λυκεσά στην Εφημερίδα των Συντακτών. Και από το άρθρο αυτό μάθαμε ότι ο Καρακκότας ήταν συμβασιούχος του προγράμματος ΔΥΠΑ «55-67 1+1», ένα πρόγραμμα που προσλαμβάνει ανθρώπους μιας ηλικίας που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες θα σκέφτονταν τη σύνταξη, για να κάνουν χειρωνακτική εργασία σε νυχτερινές βάρδιες αποκομιδής. Ο άνθρωπος βρισκόταν στις τελευταίες μέρες της σύμβασής του και αν ήθελε να προσληφθεί ξανά, θα έπρεπε να κάνει προσφυγή στα δικαστήρια.

Αναπάντητα παραμένουν τα ερωτήματα που έχουν συγκεκριμένα τεθεί από συνδικαλιστές του χώρου. Πώς είναι δυνατόν να προσλαμβάνονται εργαζόμενοι σε τέτοια ηλικία για να δουλέψουν σε επίπονες εργασίες και δύσκολες βάρδιες, χωρίς να τους γίνονται οι απαραίτητες προληπτικές ιατρικές εξετάσεις που προβλέπονται ακόμα και από τη νομοθεσία; Και μήπως αυτή η συστηματική αμέλεια προληπτικών εξετάσεων των εργαζόμενων σε τέτοια βαριά και ανθυγιεινή δουλειά υποδηλώνει βαρύτατες ευθύνες των εμπλεκόμενων διοικήσεων σε κάθε Δήμο;

Η αξία των απαξιωμένων

Στα ερωτήματα αυτά κανένας αρμόδιος δε βρήκε το φιλότιμο να απαντήσει. Ίσως γιατί στην ελληνική κοινωνία το πρόβλημα των απορριμμάτων κρύβεται με πολλούς τρόπους κάτω από το χαλί και το ίδιο ακριβώς γίνεται και με αυτούς τους εργαζόμενους. Πολλοί ντρέπονται να πουν ότι δουλεύουν σε απορριμματοφόρα. Στα κοινωνικά στερεότυπα το να γίνεις «σκουπιδιάρης» είναι κατάντια. Όλα δείχνουν μία υποτίμηση και μία απαξίωση των εργαζόμενων στην καθαριότητα. Το ίδιο φαίνεται και από τους μισθούς τους.

Ένας εργάτης αποκομιδής σε δήμο, μόνιμος, ΥΕ, με το ανθυγιεινό επίδομα, βγάζει περίπου 1.000 με 1.200 ευρώ καθαρά τον μήνα. Ένας συμβασιούχος της ΔΥΠΑ όπως ο Καρακκότας πληρωνόταν με τον κατώτατο μισθό: 880 ευρώ μικτά, γύρω στα 750 ευρώ καθαρά. Ένας οδηγός απορριμματοφόρου με δεκαετίες υπηρεσίας φτάνει τα 1.300 - 1.500 ευρώ καθαρά. Στον ιδιωτικό τομέα (εργολαβικές εταιρείες καθαρισμού νοσοκομείων και κτιρίων) οι εργαζόμενοι παίρνουν σχεδόν χωρίς εξαίρεση τον κατώτατο μισθό, χωρίς το ανθυγιεινό επίδομα του Δημοσίου, με συχνές καταγγελίες παραβίασης αργιών και υπερωριών. Η απαξίωση αντανακλάται

Ωστόσο, σε αντίθεση με ένα κλασσικό στερεότυπο, ο μισθός των εργαζόμενων στην καθαριότητα είναι σε πλήρη αναντιστοιχία με την κοινωνική αξία που μας προσφέρουν. Για την ακρίβεια, συγκρίνοντας το μισθό και την κοινωνική χρησιμότητα διαφόρων επαγγελμάτων γίνεται σαφές ότι κάτι πάει πολύ στραβά στις κοινωνίες μας.

Όσον αφορά την χρησιμότητα, ας σκεφτούμε ότι αν οι εργάτες καθαριότητας δε μαζέψουν τα σκουπίδια για 2-3 μέρες, η ζωή στις πόλεις γίνεται πρακτικά αβίωτη. Μία απεργία μερικών ημερών από τους εργάτες καθαριότητας οδηγεί κάθε πόλη σε παράλυση και συχνά σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Ποιος άραγε θα πάρει χαμπάρι αν κάνουν ένα μήνα απεργία οι διαφημιστές, οι τηλεπωλητές, οι χρηματο-οικονομικοί σύμβουλοι και οι σύμβουλοι δημοσίων σχέσεων; Και από ποιους ανθρώπους θα λείψουν οι υπηρεσίες τους;

Ζούμε σε κοινωνίες στις οποίες κυριαρχούν και προβάλλονται με λάμψη πραγματικά άχρηστα επαγγέλματα, που δεν δημιουργούν κανέναν κοινωνικό ή κοινό πλούτο και υπονομεύουν την κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη. Είναι καιρός να απελευθερωθούμε από το δόγμα ότι κάθε εργασία έχει νόημα. Και, αν το καταφέρουμε αυτό, θα απαλλαγούμε και από την πλάνη ότι οι μισθοί αντανακλούν την κοινωνική αξία κάθε δουλειάς.

Οι σκουπιδιάρηδες αξίζουν περισσότερο από τους τραπεζίτες

Το 2009 το βρετανικό New Economics Foundation (NEF) δημοσίευσε μια ανατρεπτική έρευνα με τίτλο “A Bit Rich”. Η μελέτη αυτή μέτρησε ποια είναι η κοινωνική αξία διαφορετικών επαγγελμάτων και στη συνέχεια συσχέτισε το μισθό κάθε επαγγέλματος με την αξία που παράγεται ή καταστρέφεται για όλη την κοινωνία. Τα αποτελέσματα που προκύπτουν μας αναγκάζουν να αναποδογυρίσουμε τα στερεότυπα που κυριαρχούν.

Πάρτε για παράδειγμα έναν τραπεζίτη (City banker) στο Λονδίνο, με μισθό από 500.000 έως 10 εκατομμύρια ευρώ, ετησίως. Η έρευνα έδειξε ότι για κάθε 1 ευρώ μισθού καταστρέφει 7 ευρώ κοινωνικής αξίας, κυρίως μέσω των συστημικών κρίσεων στις οποίες έμπρακτά συνεισφέρει, όπως αυτή του 2008. Φαντάζομαι ότι αν κάνουμε την αναγωγή στην καταστροφή και την υπερχρέωση που έχουν προκαλέσει οι Έλληνες τραπεζίτες, το αποτέλεσμα θα είναι ότι για κάθε 1 ευρώ που παίρνουν μισθό καταστρέφουν 50 ευρώ κοινωνικής αξίας, τουλάχιστον.

Ένα στέλεχος διαφημιστικής εταιρείας για κάθε ευρώ μισθού καταστρέφει 11,50 ευρώ κοινωνικής αξίας, προωθώντας άχρηστα προϊόντα, υπερκατανάλωση, χρέωση νοικοκυριών και ψυχολογική δυσφορία. Και βεβαίως, οι ακριβοπληρωμένοι λογιστές και φοροτεχνικοί που εξειδικεύονται στη φοροαποφυγή και τις off shore καταστρέφουν 47 ευρώ κοινωνικής αξίας ανά ευρώ μισθού. Γιατί κάθε ευρώ που γλιτώνει για τον εργοδότη του είναι ένα ευρώ που λείπει από νοσοκομεία, σχολεία και υπηρεσίες καθαριότητας.

Στην άλλη πλευρά του φάσματος, σύμφωνα με την ίδια μελέτη, ο εργάτης καθαριότητας και ανακύκλωσης παράγει 12 ευρώ κοινωνικής αξίας για κάθε 1 ευρώ μισθού. Ο καθαριστής νοσοκομείου παράγει 10 ευρώ και ο εργαζόμενος στην παιδική φροντίδα 9,43 για κάθε 1 ευρώ μισθού.

Πως όμως προκύπτει ότι ο εργάτης ανακύκλωσης παράγει δωδεκαπλάσια αξία από όση πληρώνεται; Οι ερευνητές συνυπολόγισαν και αυτά που συνήθως μένουν αόρατα και δεν αποτιμώνται: τη ρύπανση που αποτρέπεται με κάθε τόνο που συλλέγεται ή ανακυκλώνεται, την υποβάθμιση του περιβάλλοντος που γλιτώνουν οι γειτονιές, τα οφέλη από την προστασία της δημόσιας υγείας, την αξία των υλικών που επιστρέφουν στην οικονομία αντί να θαφτούν. Όλα αυτά μεταφράστηκαν σε χρηματικά ισοδύναμα και διαιρέθηκαν με τον μισθό του. Και κάπως έτσι προέκυψε ότι για κάθε ευρώ που λαμβάνει, δίνει πίσω στην κοινωνία πάνω από δώδεκα.

Νομίζω ότι τα παραπάνω συνάδουν απόλυτα με την εμπειρία μας την περίοδο της πανδημίας. Στη διάρκεια των λοκάουτ μάθαμε καλά ποιοι κρατούσαν την κοινωνία ζωντανή. Ήταν οι νοσηλευτές, οι ταμίες σούπερ μάρκετ, οι διανομείς, οι οδηγοί λεωφορείων και οι εργάτες αποκομιδής απορριμμάτων που κρατάγανε τις πόλεις λειτουργικές, με κίνδυνο για τη δική τους υγεία. Τους είπαμε «ήρωες». Χειροκροτήσαμε από τα μπαλκόνια. Όταν η πανδημία πέρασε, τους ξεχάσαμε. Δεν αυξήσαμε τους μισθούς τους, δεν βελτιώσαμε τις συνθήκες εργασίας τους, δεν αγοράσαμε νέα απορριμματοφόρα, δεν προβλέψαμε καν προληπτικές ιατρικές εξετάσεις για 59χρονους που μπαίνουν στη νυχτερινή βάρδια.

Ότι λάμπει είναι… λάθος

Τα πράγματα φαίνεται να δικαιώνουν τον Αμερικάνο ανθρωπολόγος David Graeber. Στο βιβλίο του «Bullshit Jobs», διατύπωσε εμφατικά αυτό που η μελέτη του NEF επιβεβαίωσε με νούμερα: Η κοινωνική αξία της εργασίας είναι συνήθως αντιστρόφως ανάλογη με την οικονομική της αξία - όσο περισσότερο ωφελεί η δουλειά σου τους άλλους, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να πληρωθείς δίκαια γι' αυτήν.

Ο Graeber διακρίνει δύο τύπους επαγγελμάτων. Τις «shit jobs», τις δουλειές που είναι βρώμικες, χειρωνακτικές, πληρώνονται με την ώρα, αλλά αφορούν εργασία που χρειάζεται να γίνει και σαφώς ωφελεί την κοινωνία. Και τις «bullshit jobs», τις δουλειές που είναι γραφειοκρατικές, πληρώνονται με μηνιαίο μισθό, αλλά είναι τόσο εντελώς άσκοπες ή επιζήμιες που ακόμα και ο ίδιος ο εργαζόμενος δεν μπορεί να δικαιολογήσει την ύπαρξή τους.

Ο Θεόδωρος Καρακκότας έκανε μια δουλειά αναγκαία, μετρήσιμη, με αρχή, μέση και τέλος και απτά αποτελέσματα κάθε νύχτα. Δουλειά που μετριέται σε τόνους σκουπιδιών, σε καθαρούς δρόμους, σε αποτραπείσες επιδημίες. Οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα αφήνουν ένα σημαντικό και κοινωνικά θετικό αποτύπωμα στον κόσμο μας. Πολλοί από αυτούς όμως αμείβονται με τον κατώτατο μισθό μέσω ενός προσωρινού προγράμματος απασχόλησης, χωρίς προληπτικές ιατρικές εξετάσεις, χωρίς προοπτική μονιμοποίησης.

Ακόμα χειρότερα, σε πολλές περιπτώσεις, δήμοι που οργανώνουν πολυδάπανες και λαμπερές συναυλίες αμφίβολης κοινωνικής χρησιμότητας τσιγκουνεύονται τα στοιχειώδη μέτρα ασφάλειας και προστασίας της υγείας των εργαζόμενων στην καθαριότητα, και όχι μόνο. Και κάπως έτσι τα τελευταία δέκα χρόνια, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΠΟΕ ΟΤΑ, ο αριθμός των νεκρών εργαζομένων στους Ο.Τ.Α. εν ώρα εργασίας έχει φτάσει τους ενενήντα ένα (91), ενώ οι σοβαρά τραυματίες αγγίζουν τους διακόσιους δέκα τέσσερις (214), με τη συντριπτική πλειοψηφία να είναι εργαζόμενοι στην καθαριότητα.

Ο Θεόδωρος Καρακκότας δεν έγινε ποτέ ήρωας στις τηλεοράσεις. Δεν τον υποδέχθηκαν δεύτερη φορά στο δημαρχείο. Στις 7 Ιουνίου, λίγες μέρες πριν τα 60α γενέθλιά του, η καρδιά του σταμάτησε σε ένα κρεβάτι ΜΕΘ, χωρίς φλας, χωρίς χειραψίες, χωρίς καν την επίσημη αναγνώριση ότι πρόκειται για εργατικό ατύχημα. Σαράντα μέρες πριν είχε σώσει έναν άνθρωπο που κανείς άλλος δεν τον είχε προσέξει. Σαράντα μέρες μετά, έφυγε γιατί κανένας δεν τον πρόσεξε ούτε αυτόν, προληπτικά, όταν έπρεπε.

Για να τιμήσουμε τη μνήμη του Θεόδωρου Καρακκότα είμαστε υποχρεωμένοι να διεκδικήσουμε πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Όπως οι προληπτικές ιατρικές εξετάσεις πριν από κάθε πρόσληψη σε βαριά εργασία, ανεξαρτήτως ηλικίας. Όπως η μονιμοποίηση των εργαζομένων στις ανταποδοτικές υπηρεσίες αντί για διαδοχικές οκτάμηνες συμβάσεις. Είναι άμεση ανάγκη μία μεγάλη αναπροσαρμογή των μισθών των εργαζόμενων στην καθαριότητα ώστε να αντικατοπτρίζουν την πραγματική αξία που προσφέρουν στην κοινωνία. Αλλά και αυστηρότεροι έλεγχοι ασφάλειας στις νυχτερινές βάρδιες αποκομιδής. Αυτά είναι τα ελάχιστα μέτρα που οφείλει να πάρει μια κοινωνία που αξίζει το όνομα της.

Αν υπάρχει ένα μάθημα από τη ζωή και τον θάνατό του Καρακκότα, είναι ότι οι κοινωνίες μας έχουν μάθει να βλέπουν μόνο ότι λάμπει. Και να αγνοούν συστηματικά εκείνους που τις κρατάνε ζωντανές. Το ελάχιστο που οφείλουμε στη μνήμη του είναι να αρχίσουμε να βλέπουμε στα μάτια αυτούς τους καθημερινούς ήρωες και να δώσουμε τέλος στην αορατότητα τους. Ίσως τελικά, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι γιατί πληρώνουμε τόσο λίγο όσους κάνουν τόσο πολλά. Είναι γιατί χρειαζόμαστε έναν νεκρό για να θυμηθούμε ποιοι είναι αυτοί που υπάρχουν πραγματικά για όλους μας και ποιοι ζουν σαν παράσιτα απομυζώντας κοινωνικό πλούτο από όλους μας…

 Αντώνης Μαυρόπουλος

(Ο Αντώνης Μαυρόπουλος είναι σύμβουλος κυκλικής οικονομίας και συγγραφέας. Το νέο του βιβλίο με τίτλο «Waste Side Stories Απόβλητοι – Απόβλητα και Μεταβολικά Ρήγματα» (εκδόσεις Τόπος) κυκλοφορεί ήδη στα βιβλιοπωλεία)

πηγήhttps://www.dnews.gr/