Οι αποδοχές προσωπικού στις παιδικές εξοχές και κατασκηνώσεις Δήμων [ΦΕΚ]

 
Δημοσιεύτηκαν σε ΦΕΚ, οι μηνιαίες αποδοχές του προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, που προσλαμβάνεται στις παιδικές εξοχές και κατασκηνώσεις, των οποίων η λειτουργία έχει ανατεθεί σε Δήμους, για το έτος 2017, σύμφωνα με ΚΥΑ που υπογράφουν οι Υπουργοί Εσωτερικών και Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύης Πάνος Σκουρλέτης και Έφη Αχτσιόγλου, αντίστοιχα, και ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Χουλιαράκης.
Aναλυτικά,
1. Συντονιστής: 611 ευρώ
2. Επιμελητές: 586,08 ευρώ
3. Ομαδάρχες: 586,08 ευρώ
4. Ιατροί: 824 ευρώ
5. Νοσοκόμοι: 606 ευρώ
6. Γυμναστές: 586,08 ευρώ
7. Ειδικοί συνεργάτες Ψυχαγωγίας και Χειροτεχνίας: 586,08 ευρώ
8. Διαχειριστές: 586,08 ευρώ
9. Β. Διαχειριστές: 586,08 ευρώ
10. Αποθηκάριοι: 586,08 ευρώ
11. Μάγειροι: 843 ευρώ
12. Β. Μάγειροι: 615 ευρώ
13. Ναυαγοσώστης: 606 ευρώ
Σύμφφωνα με την ΚΥΑ, τυχόν χορηγούμενες σε είδος παροχές (τροφής, κατοικίας κ.λπ.) δεν αφαιρούνται από τις αποδοχές που καθορίζονται πιο πάνω.
Επίσης, στους εργαζόμενους που βρίσκονται σε κατάσταση ετοιμότητας, χορηγείται προσαύξηση στους παραπάνω μισθούς σε ποσοστό 5%.

Ακολουθεί σε επισυναπτόμενο αρχείο το ΦΕΚ
 ΤΟ ΦΕΚ | Προβολή/κατέβασμα
πηγή https://www.epoli.gr

Δ.Μάνδρας Ειδυλλίας -Καταγγελία: Αστυνομική παρέμβαση με εντολή δημάρχου σε συνέλευση εργαζομένων

 
Αστυνομική παρέμβαση με εντολή της Δημάρχου Μάνδρας Ειδυλλίας, Γιάννας Κριεκούκη, σε προγραμματισμένη συνέλευση των συμβασιούχων, καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι του δήμου.
Σύμφωνα με τους εργαζομένους – που βρίσκονται σε ένατη μέρα κινητοποιήσεων, μετά την απόφαση της δημοτικής αρχής να απολύσει τους 35 συμβασιούχους του δήμου – κατά τη διάρκεια της συνέλευσης στο εργοτάξιο του δήμου, εμφανίστηκε στο χώρο «και στην συνέχεια στο Δημαρχείο ο Γενικός Διευθυντής Αστυνομίας Δυτική Αττικής με συνοδεία 2 περιπολικών». Όπως αναφέρουν οι εργαζόμενοι ο αστυνομικός διευθυντής, τους δήλωσε ότι «έχει εισαγγελική εντολή για αυτόφωρη προσαγωγή όποιου εμποδίζει την λειτουργία του εργοταξίου και του Δημαρχείου».
Οι εργαζόμενοι πάντως αποφάσισαν να συνεχίσουν την συνέλευση τους, η οποία θα διακοπεί στις 11.00 προκειμένου να συμμετέχουν στη στάση εργασίας που έχει κηρύξει το σωματείο, στη διάρκεια της οποία θα γίνει πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.
Αιτήματα των εργαζομένων είναι:
1. Η άμεση προκήρυξη θέσεων μόνιμου προσωπικού στις ανταποδοτικές υπηρεσίες του δήμου
2. Η παράταση των συμβάσεων μέχρι 31/03/2018.
3. Σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους-όχι στην ομηρία των συμβάσεων ορισμένου χρόνου.
πηγή http://www.aftodioikisi.gr

Τα παράπονα στο δήμαρχο (L'ora Legale ) Trailer FullHD Gr subs

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ :«Η μη καταβολή δεδουλευμένων δεν συνιστά βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας»

 

Μόνη η μη καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών του μισθωτού, έστω και μακροχρόνια, δεν αρκεί να θεμελιώσει την έννοια της βλαπτικής μεταβολής των όρων της σύμβασης εργασίας του, αν δεν συνδέεται και με την πρόθεση του εργοδότη να εξαναγκάσει αυτόν σε παραίτηση προκειμένου να αποφύγει την καταβολή σ’ αυτόν της αποζημίωσης απόλυσης.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 349, 648, 652 παρ. 1, 656 Α.Κ., 7 παρ. 1 ν. 2112/1920 και 5 παρ. 3 ν. 3198/1955 προκύπτει ότι η μονομερής από τον εργοδότη και δυσμενής για το μισθωτό μεταβολή των όρων της σύμβασης εργασίας δεν συνεπάγεται χωρίς άλλο τη λύση της αλλά παρέχει στο μισθωτό το δικαίωμα είτε να θεωρήσει τη μεταβολή αυτή ως άτακτη καταγγελία της σύμβασης εκ μέρους του εργοδότη και να ζητήσει την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης είτε, εμμένοντας στη σύμβαση, να αξιώσει την τήρηση των όρων της και την αποδοχή της εργασίας του από τον εργοδότη σύμφωνα με το πριν τη μεταβολή περιεχόμενο της σύμβασης και, σε περίπτωση άρνησης του εργοδότη να αποδεχθεί την εργασία αυτή, να ζητήσει μισθούς υπερημερίας.

Μόνη όμως η καθυστέρηση καταβολής του μισθού δεν συνιστά βλαπτική, υπό την εκτεθείσα έννοια, μεταβολή των όρων της σύμβασης εργασίας, εκτός αν γίνεται δολίως και δη για να εξαναγκασθεί ο μισθωτός σε αποχώρηση από την εργασία του (ΑΠ 381/2012, ΑΠ 795/2007).

Ολόκληρη η απόφαση του Αρείου Πάγου:

«Άρειος Πάγος

677/2017

Μόνη η μη καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών του μισθωτού, έστω και μακροχρόνια, δεν αρκεί να θεμελιώσει την έννοια της βλαπτικής μεταβολής των όρων της σύμβασης εργασίας του, αν δεν συνδέεται και με την πρόθεση του εργοδότη να εξαναγκάσει αυτόν σε παραίτηση προκειμένου να αποφύγει την καταβολή σ’ αυτόν της αποζημίωσης απόλυσης.

Εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση: Τα σκουπίδια θα επιστρέψουν στους δρόμους

 

Καταγγέλλουν ότι η νέα τροπολογία που έφερε η κυβέρνηση όχι μόνο δεν βελτιώνει την κατάσταση αλλά θα αφήσει πολλούς εργαζόμενους χωρίς δουλειά

Συνέντευξη Τύπου έξω από το υπουργείο Εσωτερικών παραχώρησαν εργαζόμενοι στην τοπική αυτοδιοίκηση αναφορικά με το θέμα των συμβασιούχων στην καθαριότητα των δήμων.
Όπως αναφέρουν: «Από τα πρώτα στοιχεία που έχουμε ήδη 631 συνάδελφοι έχουν απολυθεί, στους ήδη απλήρωτους σε πολλούς δήμους συναδέλφους προστέθηκαν με την τροπολογία άλλοι 1519 οι οποίοι δεν θα πληρωθούν για τον μήνα Ιούνιο και άλλοι 620 θα πληρωθούν μόνο για την πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου».

Όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ η νέα τροπολογία που έφερε η κυβέρνηση όχι μόνο δεν βελτιώνει την κατάσταση στους δήμους αλλά πολλοί εργαζόμενοι θα μείνουν χωρίς δουλειά.
Την ίδια ώρα τονίζουν πως αποφάσισαν να παραχωρήσουν στην είσοδο του υπουργείου συνέντευξη Τύπου καθώς όλο το διάστημα των κινητοποιήσεων τους ο κ. Σκουρλέτης προσπαθούσε να εξαπατήσει τους εργαζόμενους.
«Εμείς έχουμε ξακαθαρισει ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει, ο αγώνας συνεχίζεται και μπροστά στην κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, ήδη συνεδριάζουν οι Επιτροπές Αγώνα των Συμβασιούχων καθώς και Σωματεία και συνδικάτα, για να οργανωθούν με νέες μορφές κινητοποιήσεων”, λένε και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου τονίζοντας: “ότι τα σκουπίδια θα ξαναεμφανιστούν στους δρόμους όχι από τις απεργιακές κινητοποιήσεις αλλά από τις απολύσεις και την απληρωσιά και την κύρια ευθύνη θα την έχει η κυβέρνηση».

Βαλασόπουλος καλεί την ΚΕΔΕ να πάρει θέση για τους απεργοσπάστες ΔΗΜΟΥΣ

Με επιστολή του ο Δήμαρχος Ηλιούπολης και Πρόεδρος του ΣΠΑΥ καλεί την ΚΕΔΕ να βγει δημόσια και να πει ότι το γεγονός ότι ορισμένοι δήμοι δεν είχαν σκουπίδια δεν οφείλεται σε καμιά ιδιαίτερη ικανότητα των εκεί δημάρχων αλλά στο ότι δεν απεργούσαν οι εργαζόμενοι. Επίσης ο κ. Βαλασόπουλος βάζει ένα ζήτημα που μπορεί να εκθέσει ανεπανόρθωτα τους δημάρχους που επευφημήθηκαν από τα κεντρικά ΜΜΕ και τους πολίτες αφού στην επιστολή του ζητάει την διερεύνηση του που πήγαν τα σκουπίδια με τον ΧΥΤΑ κλειστό.
Να σημειώσουμε ότι κατά την διάρκεια των κινητοποιήσεων υπήρξαν αρκετά φαινόμενα δήμων που ανέθεταν κρυφά σε ιδιώτες τον καθαρισμό κάποιων χώρων και την μεταφορά απορριμμάτων σε άγνωστες χωματερές.

Η Επιστολή του Δημάρχου Ηλιούπολης προς αιρετούς και συναδέλφους
Αγαπητέ Συνάδελφε,
Με τις 11 ήμερες κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στις υπηρεσίες καθαριότητας των Δήμων η ελληνική κοινωνία δοκιμάστηκε για μια ακόμη φορά, καθώς αναδείχτηκαν έντονα οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις αντιλήψεων και συμπεριφορών.
Από την μία εργαζόμενοι που έδιναν αγώνα χάνοντας μεροκάματα σε πολύ δύσκολους καιρούς, ακόμη και μόνιμοι που δεν τους αφορούσε το θέμα, με αποκλειστικό κριτήριο την συνδικαλιστική συνείδηση αλληλεγγύης και από τη άλλη ακόμη και συμβασιούχοι που έφτιαχναν απεργοσπαστικούς μηχανισμούς με την ελπίδα ότι οι υπόλοιποι θα βγάλουν το φίδι από την τρύπα.
Από τη μία οι πολίτες που «τσίμπησαν» αμέσως το τυράκι της εύκολης και επιπόλαιας λύσης, της απόλυσης των εργαζομένων και της ιδιωτικοποίησης των μηχανισμών καθαριότητας και από την άλλη οι συνειδητοποιημένοι πολίτες που γνωρίζουν τις ολέθριες επιπτώσεις της ιδιωτικοποίησης και αντιστάθηκαν στον πειρασμό, εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στον αγώνα των εργαζομένων.
Από τη μία τα ΜΜΕ που εκφράζοντας συγκεκριμένα συμφέροντα ιδιωτικοποίησης της καθαριότητας, έτρεχαν με τις κάμερες από Δήμο σε Δήμο για να αναδείξουν την «ικανότητα» εκείνων των Δημάρχων που κρατούσαν καθαρούς τους Δήμους τους, ή αυτούς που προωθούσαν την ιδιωτικοποίηση, χωρίς βέβαια να τους ρωτήσουν ούτε μια φορά που τα πήγαιναν και από την άλλη τα ΜΜΕ που κράτησαν ορθή και ψύχραιμη στάση αναδεικνύοντας το τεράστιο πρόβλημα υγείας, σεβόμενα όμως και τα εργασιακά δικαιώματα και τις περιβαλλοντικές διαστάσεις του προβλήματος.
Και το χειρότερο! Από τη μια οι Δήμαρχοι που βγήκαν ευθαρσώς και στήριξαν το κίνημα των συμβασιούχων και τον δίκαιο αγώνα τους και από την άλλοι οι ελάχιστοι «ικανοί» που βγήκαν στις κάμερες, αξιοποιώντας τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς, ποιώντας την νήσσαν για την επίσημη τοποθέτηση της ΚΕΔΕ και εκθέτοντας τους συναδέλφους τους, εισέπρατταν συγχαρητήρια.
Οι ελάχιστοι αυτοί συνάδελφοι, για τους οποίους η ΚΕΔΕ δεν βρήκε ούτε λέξη να πει προκειμένου να στηρίξει τον αγώνα και την συνέπεια της πλειοψηφίας των υπολοίπων, ενδεχομένως προέβησαν και σε ένα περιβαλλοντικό έγκλημα που εκθέτει ανεπανόρθωτα την Τοπική Αυτοδιοίκηση και αναιρεί όλη την προσπάθεια για την περιβαλλοντική αναβάθμιση των Δήμων.
Οι Δήμαρχοι αυτοί είτε αρνούνται να πουν που πήγαν και πέταξαν τα σκουπίδια τόνων και 11 ημερών, είτε εκτοξεύουν διάφορες ανεδαφικές δικαιολογίες περί αόρατων – απομονωμένων χώρων προσωρινής εναπόθεσης.
Πολύ δε περισσότερο βγήκαν στην κάμερα και αντί να πουν την αλήθεια ότι η μη συσσώρευση σκουπιδιών στους Δήμους τους πολύ απλά οφείλεται στο ότι οι εργαζόμενοί τους είναι απεργοσπάστες, απέκρυψαν το γεγονός και παρουσιάστηκαν ως δήμαρχοι ιδιαίτερων ικανοτήτων που αξίζουν επαίνων, σε αντίθεση βέβαια με τους υπόλοιπους «άχρηστους» και «ανίκανους» που αφήνουν τους δημότες τους στο έλεος του θεού.
Αγαπητέ Συνάδελφε,
Όπως κι εσύ θα διαπίστωσες, οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων είχαν ως μοναδική τελικά επίπτωση, την στροφή της κοινής γνώμης εναντίον των δημοτικών αρχών.
Ούτε η Κυβέρνηση θεωρήθηκε άμεσα υπεύθυνη για το πρόβλημα , ούτε οι εργαζόμενοι που εντέλει υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους.
Συμπερασματικά υπεύθυνοι ήταν οι ανίκανοι δήμαρχοι που σε αντίθεση με άλλους, στάθηκαν ανίκανοι να καθαρίσουν τις πόλεις τους.
Μέσα σε τέτοιες συνθήκες όμως η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να έχει ούτε μέλλον, ούτε κύρος.
Για μια φορά ακόμη, μέλη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με κυρίαρχο το ένστικτο της ατομικής αυτοσυντήρησης, έσπευσαν να την εκθέσουν σπάζοντας κάθε συλλογική ευθύνη.
Όπως συνέβη και στο παρελθόν με την οικονομική διαχείριση, με τις καταπατήσεις, με τις παράνομες χωματερές, με τις απευθείας αναθέσεις, με την μη είσπραξη τελών, με τις προσλήψεις και με όλες αυτές τις περιπτώσεις που κηλίδωσαν ανεπανόρθωτα τον τίτλο του Δημάρχου και του αιρετού.
Η μεγάλη ευθύνη ανήκει στα συλλογικά όργανα που σιώπησαν και με μοναδικό γνώμονα τις πολιτικές ισορροπίες άφησαν εκτεθειμένη τη μεγάλη πλειοψηφία των αιρετών που δίνουν ιδρώτα και αίμα για την υπόθεση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του τόπου του ο καθένας, με συντριπτικό προσωπικό κόστος.
Ένα τέτοιο «άδειασμα» δεν μπορεί παρά να οδηγήσει στην αποσύνθεση της συλλογικότητας και στην απαξίωση του θεσμού.
Καλώ λοιπόν τα συλλογικά όργανα και ειδικά την ΚΕΔΕ να πάρουν θέση δημοσίως και να στηρίξουν όλους εκείνους του Δημάρχους που στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και με συνέπεια στις αξίες που πρεσβεύει η Αυτοδιοίκηση, σήκωσαν το βάρος και το κόστος των κινητοποιήσεων.
Τους καλώ να βγουν και να πουν την αλήθεια. Με ποιο τρόπο ορισμένοι Δήμοι παρέμειναν καθαροί; Που πήγαν τα σκουπίδια τον καιρό που ο ΧΥΤΑ της Φυλής ήταν κλειστός και αποκλεισμένος; Τι είδους μυστικές συνεννοήσεις έκαναν κάτω από το τραπέζι με ιδιώτες και εργαζόμενους;
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση σήμερα έχει ανάγκη περισσότερο από κάθε φορά από μια ηγεσία με θάρρος και άποψη. Μια ηγεσία που να μπορεί να σηκώσει το βάρος και τις ευθύνες των αιρετών που εκπροσωπεί και μια ηγεσία που να μεταδίδει σιγουριά σε όλη την κοινωνία για να προστατεύσει το θεσμό από τις απειλές και τους κινδύνους.
Ειδάλλως είμαστε όλοι άξιοι των πράξεών μας και της κοινωνικής απαξίωσης.
Ο Δήμαρχος Ηλιούπολης
Βασίλης Βαλασόπουλος
ΠΗΓΉ http://myota.gr

Ένας υπέροχος άνθρωπος: Γίνεται πατέρας παιδιών που πεθαίνουν όταν ο κόσμος τα έχει ξεχάσει(Video)

 
Ένας υπέροχος άνθρωπος ζει στο Λος Άντζελες. Ο λόγος για τον Μοχάμεντ Μπζικ, ο οποίος κάνει κάτι μοναδικό. Είναι ένας από τους λίγους ανθρώπους που δέχονται να γίνουν ανάδοχοι γονείς ετοιμοθάνατων παιδιών.
Οι γονείς τους, συνήθως, τα εγκαταλείπουν στα Νοσοκομεία όταν μαθαίνουν ότι πάσχουν από κάποια θανατηφόρα, ανίατη ασθένεια και τα παιδιά πεθαίνουν χωρίς να έχουν κάποιον δίπλα τους.
Ο Μοχάμεντ Μπζικ προσπαθεί να γίνει ο γονέας για αυτά τα παιδιά, φροντίζοντάς τα μέχρι το τέλος για να μην πεθάνουν μόνα τους.
Οι LA Times σε συνεργασία με την ιστοσελίδα GoFundMe δημιούργησαν ένα βίντεο που αφηγείται την ιστορία του Μπζικ και καλούν τον κόσμο να τον στηρίξει οικονομικά.
Η ιδέα του ήρθε όταν στην ηλικία των 62 ετών, καθώς πάλευε με τον καρκίνο. Η σύζυγός του είναι νεκρή και ο γιος του έχει κάποια μορφή αναπηρίας. Οπότε, δεν είχε κάποιον μαζί του στις θεραπείες. Όταν στάθηκε ξανά στα πόδια του, αποφάσισε να αφιερώσει τη ζωή του στα εγκαταλειμμένα ετοιμοθάνατα παιδιά.

πηγή  http://www.topontiki.gr

Δήμαρχοι Κεντρικής Μακεδονίας: Μονοί μας θα αποφασίσουμε για τους συμβασιούχους

 
Μήνυμα προς την κυβέρνηση ότι εκείνοι και μόνο εκείνοι είναι υπεύθυνοι γθαα το πώς θα γίνεται η αποκομιδή απορριμμάτων, στέλνουν με ανακοίνωσή τους οι δήμαρχοι της Κεντρικής Μακεδονίας. «Σε κάθε περίπτωση η ΠΕΔΚΜ υπογραμμίζει πως η διαχείριση των απορριμμάτων και η παροχή της δημοτικής καθαριότητας συνιστούν τον πυρήνα της έννοιας ΤΟΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ.  Συνεπώς, το κάθε Δημοτικό Συμβούλιο, τηρώντας απαρέγκλιτα το Σύνταγμα και τους Νόμους του Κράτους, θα πρέπει να αποφασίζει το ίδιο (και μόνο αυτό) πώς θα οργανώσει και πώς θα παρέχει, κατά τον αποτελεσματικότερο, αποδοτικότερο και λειτουργικότερο τρόπο αυτή την υπηρεσία στην οικεία τοπική κοινωνία», αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας (ΠΕΔΚΜ) που συνεδρίασε σήμερα με μοναδικό θέμα αυτό των συμβασιούχων – «παρατασιούχων».  Με αυτό τον τρόπο, στην ουσία η ΠΕΔΚΜ καλεί την κυβέρνηση να μην παρεμβαίνει στα του οίκου τους, και να τους αφήσει να κάνουν ό,τι νομίζουν: Προσληψη μόνιμων ή και ιδιώτες.
Αναλυτική η ανακοίνωση:
Το μείζον ζήτημα των αλλεπάλληλων παρατάσεων των εργαζομένων στις υπηρεσίες καθαριότητας των Δήμων αποτέλεσε το κυρίαρχο θέμα της τακτικής συνεδρίασης της 06-07-2017 του Διοικητικού Συμβουλίου της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας.
Το Διοικητικό Συμβούλιο, μετά από εξαντλητική συζήτηση, που διεξήχθη υπό το φως των διατάξεων του άρθρου 24 του Ν. 4479/2017 και της προς εφαρμογή αυτού εκδοθείσας εγκυκλίου 19/22159/30-6-2017 του Υπουργείου Εσωτερικών,
1.- Υπενθυμίζει πως η ύπαρξη, η αποστολή, η λειτουργία, η διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην πατρίδα μας προβλέπονται και κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα της Ελλάδας (άρθρο 102), αλλά και στον, ενσωματωμένο στην ελληνική έννομη τάξη, Ευρωπαϊκό Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας (Ν. 1850/1986).
2.- Κορωνίδα των υπέρ της Τοπικής Αυτοδιοίκησης συνταγματικών εγγυήσεων αποτελεί η εναρκτήρια διάταξη του άρθρου 102 του Συντάγματος:  «Η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων ανήκει στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης», θεμελιώδης δε τοπική υπόθεση, συνυφασμένη με την ίδια την υπόσταση των ΟΤΑ, είναι η διαχείριση των απορριμμάτων, η παροχή υπηρεσιών καθαριότητας προς τον τοπικό πληθυσμό.  Το γεγονός ότι για στην διαχείριση μιας αμιγώς τοπικής υπόθεσης (υπηρεσία δημοτικής καθαριότητας) εμπλέκεται, με απόλυτα καθοριστικό λόγο και ρόλο, η κυβερνητική εξουσία, ακόμη και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αλλά και σειρά Υπουργών του, αποδεικνύει τις ανεπάρκειες, τις ατέλειες, τις αδυναμίες και τις ατολμίες που διατρέχουν το σύστημα της διακυβέρνησης της Χώρας μας.
3.- Στην οργάνωση και λειτουργία της παροχής της υπηρεσίας της δημοτικής καθαριότητας, με σειρά άστοχων ενεργειών, οφειλόμενων αποκλειστικά σε κυβερνητικές εμπνεύσεις και πρωτοβουλίες, έχει προκληθεί μια χαοτική κατάσταση, με οξύτατες δυσμενείς συνέπειες τόσο έναντι των εργαζομένων (στους οποίους,  με αλλεπάλληλες, θεσμικά μετέωρες, παρατάσεις, παρασχέθηκαν φρούδες ελπίδες), όσο και έναντι των Δήμων και των τοπικών κοινωνιών.   Τα αδιέξοδα, και τα συνακόλουθα πολλαπλασιαζόμενα προβλήματα, των αλλεπάλληλων παρατάσεων είχαν έγκαιρα επισημανθεί από το Προεδρείο της ΠΕΔΚΜ κατά την συνάντησή του με τον κ. Πρωθυπουργό, στο Γραφείο του της Θεσσαλονίκης, ήδη από τις 14-12-2016.
4.- Τις κυβερνητικές ευθύνες, για την αναστάτωση που προκαλείται, προσπαθεί να αποσείσει η πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση του άρθρου 24 του Ν. 4479/2017 και η εγκύκλιος 19/2017, επιχειρώντας να «ευθυγραμμιστεί», όσο είναι δυνατόν, με τις κρίσεις της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Πρακτικά της 10ης Μαΐου 2017) και μεταθέτοντας στις ερμηνευτικές ικανότητες του κάθε ΟΤΑ την λύση ενός «γόρδιου δεσμού».
5.- Η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος διατύπωσε ήδη σειρά εύλογων και εύστοχων ερωτημάτων και αποριών προς το Υπουργείο Εσωτερικών, ζητώντας να παρασχεθούν εγκαίρως (και, φυσικά, εγγράφως) οι απαιτούμενες άμεσες και εναργείς διευκρινήσεις για το νόημα των διαλαμβανομένων στις ως άνω νομοθετικές και διοικητικές πρωτοβουλίες (άρθρο 24 και εγκύκλιος 19), ώστε η εφαρμογή τους από τους Δήμους να διενεργηθεί κατά τρόπο ομοιόμορφο και χωρίς αμφιβολίες ως προς την νομιμότητα και την κανονικότητά τους.  Τα ερωτήματα και οι απορίες της ΚΕΔΕ, όπως περιέχονται στην σχετική από 05-07-2017 ανακοίνωσή της, αποτελούν ερωτήματα και απορίες και της ΠΕΔ Κεντρικής Μακεδονίας.
6.- Σε κάθε περίπτωση η ΠΕΔΚΜ υπογραμμίζει πως η διαχείριση των απορριμμάτων και η παροχή της δημοτικής καθαριότητας συνιστούν τον πυρήνα της έννοιας ΤΟΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ.  Συνεπώς, το κάθε Δημοτικό Συμβούλιο, τηρώντας απαρέγκλιτα το Σύνταγμα και τους Νόμους του Κράτους, θα πρέπει να αποφασίζει το ίδιο (και μόνο αυτό) πώς θα οργανώσει και πώς θα παρέχει, κατά τον αποτελεσματικότερο, αποδοτικότερο και λειτουργικότερο τρόπο αυτή την υπηρεσία στην οικεία τοπική κοινωνία.
7.- Παράλληλα, η ΠΕΔΚΜ επισημαίνει πως καθ’ όλο το πριν από την δημοσίευση των Πρακτικών της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου διάστημα (κατά το οποίο εκδίδονταν πράξεις Επιτρόπων και αποφάσεις του Ι΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αλλά και αποφάσεις της τακτικής Δικαιοσύνης, με τις οποίες κρίνονταν ως παράνομες και αντισυνταγματικές οι παρατάσεις των συμβάσεων) υπήρξαν περιπτώσεις Αιρετών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης οι οποίοι, βάσει των ανωτέρω αποφάσεων, προέβησαν σε διακοπή των παραταθεισών συμβάσεων.  Κατά των Δημάρχων αυτών η οικεία Αποκεντρωμένη Διοίκηση, μετά από παραγγελία του κ. Υπουργού Εσωτερικών, έχει κινήσει πειθαρχική διαδικασία.  Μετά την ως άνω απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου και την ψήφιση του Ν. 4479/2017 (άρθρο 24), η ανάκληση της σχετικής υπουργικής παραγγελίας (έγγρ. 4364/10-03-2017), και των σε εκτέλεση αυτής ασκηθεισών πειθαρχικών διαδικασιών, θα πρέπει να θεωρείται ΑΥΤΟΝΟΗΤΗ.  Προς τούτο το Προεδρείο της ΠΕΔΚΜ θα επισκεφθεί τον κ. Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης για του ζητήσει την άμεση κίνηση των απαραίτητων ενεργειών, για τις ανωτέρω ΑΥΤΟΝΟΗΤΕΣ ανακλήσεις, σε περίπτωση δε που ο αρμόδιος Υπουργός επιμείνει στην διατήρηση της ισχύος της σχετικής παραγγελίας του και στην συνέχιση των πειθαρχικών διαδικασιών, η ΠΕΔΚΜ θα ασκήσει όλα τα προβλεπόμενα διοικητικά και δικαστικά μέσα για την ανάκληση των πράξεων αυτών.
πηγή http://www.aftodioikisi.gr

Συμβασιούχοι: «Η αλήθεια “μπροστά” και “πίσω” από την πρόταση της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α.»

Με το Άρθρο 24 του Ν.4479/2017 να τυγχάνει “υποδοχής” από απολύσεις (Δήμος Αθηναίων, Δήμος Νεάπολης-Συκεών κ.α.)... - με το “καλημέρα” μάλιστα - η νομική σύμβουλος της Π.Ο.Ε-Ο.Τ.Α., κα Μαρία – Μαγδαληνή Τσίπρα, επιλέγει να “μιλήσει”, τώρα, «…που οι σημαίες κατέβηκαν, που οι δρόμοι άδειασαν, που η “νομιμότητα” επανήλθε και η διάταξη για τους συμβασιούχους καθαριότητας ψηφίστηκε μετά βαΐων και κλάδων στην Βουλή, που έχουμε πλέον βρεθεί ενώπιον της ωμής αλήθειας, ήρθε η στιγμή να βάλουμε μαζί, επώδυνα και ειλικρινά, απλά και κατανοητά, το δάχτυλο επί τον τύπο των ήλων. Να ψηλαφίσουμε τις πληγές, να αναζητήσουμε τα όπλα του εγκλήματος και να αποδώσουμε τις ευθύνες, όπου αυτές ανήκουν», όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει στο κείμενο – παρέμβασή της στο epoli.gr, τόσο για την πρόταση αυτή καθαυτήν της Ομοσπονδίας για τους συμβασιούχους – “παρατασιούχους” Καθαριότητας, όσο και τα περί... “αντισυνταγματικότητας” αυτής του Υπουργού Εσωτερικών, κ. Πάνου Σκουρλέτη.

Το κείμενο…
“Έμεινα σιωπηλή. Μια ολόκληρη εβδομάδα...
Σιωπηλή, ελπίζοντας, ότι μπορεί κόντρα σε όλες τις δυσοίωνες προβλέψεις, να βρεθεί λύση στο πρόβλημα.
Σιωπηλή. Από σεβασμό στην Δημοκρατία, που επιβάλλει να λύνονται τα προβλήματα από τους εκλεκτούς και εκλεγμένους του Ελληνικού Λαού.
Σιωπηλή. Και ας άκουσα από χείλη «αναρμοδίων» αρμόδιων να λοιδορούν και να καγχάζουν. Και ας άκουσα με έκπληξη κάποιους (με τι προσόντα άραγε;) να σπεύδουν να υπερασπιστούν - χωρίς προφανώς να το έχουν διαβάσει ποτέ - το Σύνταγμα. Ένα Σύνταγμα, στο οποίο κάποιοι, κάποτε - πάνε πολλά χρόνια, είναι αλήθεια - δώσαμε έναν όρκο, όχι γιατί ήταν μια απλή τυπική διαδικασία για να γίνει κανείς δικηγόρος αλλά γιατί το διδαχτήκαμε, το διαβάσαμε, ακούσαμε μεγάλους δασκάλους να μας μιλάνε γι’ αυτό και τελικά καταλήξαμε να το πιστεύουμε.
Σιωπηλή. Και ας έμεινα, για μια ακόμα φορά με την πικρή γεύση της απογοήτευσης στο στόμα, όπως εξάλλου, συμβαίνει τα τελευταία επτά χρόνια.
Τώρα, που οι σημαίες κατέβηκαν, που οι δρόμοι άδειασαν, που η «νομιμότητα» επανήλθε και η διάταξη για τους συμβασιούχους καθαριότητας ψηφίστηκε μετά βαΐων και κλάδων στην Βουλή, που έχουμε πλέον βρεθεί ενώπιον της ωμής αλήθειας, ήρθε η στιγμή να βάλουμε μαζί, επώδυνα και ειλικρινά, απλά και κατανοητά, το δάχτυλο επί τον τύπο των ήλων. Να ψηλαφίσουμε τις πληγές, να αναζητήσουμε τα όπλα του εγκλήματος και να αποδώσουμε τις ευθύνες, όπου αυτές ανήκουν.
Ας μπούμε στον κόπο, λοιπόν, εμείς, απλοί και ταπεινοί ερμηνευτές του δικαίου, να διαβάσουμε το Σύνταγμα, να καταλάβουμε τι ήθελε να πει στην τελική ανάλυση, ο συντακτικός νομοθέτης.
Το άρ. 103, λοιπόν, προβλέπει, ότι το προσωπικό της Δημόσιας Διοίκησης είναι μόνιμο, εφόσον υπηρετεί σε οργανικές θέσεις. Ο σκοπός του νομοθέτη, όταν εισήγαγε την ως άνω διάταξη ήταν διπλός: να προστατεύσει τους δημοσίους υπαλλήλους έναντι των απολύσεων, που γινόταν κάθε φορά, που άλλαζε η Κυβέρνηση (ξεχνιέται άραγε η πλατεία Κλαυθμώνος;) και την ίδια στιγμή να περιορίσει φαινόμενα πρόσληψης προσωπικού, που δεν ήταν αναγκαίο για την Δημόσια Διοίκηση, μέσω της πρόβλεψης για σύσταση οργανικών θέσεων.
Λίγες αράδες παρακάτω, η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου, απλή και κατανοητή, για όποιον καλόπιστα θέλει να την διαβάσει. Ειδικά, το τεχνικό, βοηθητικό και ειδικό επιστημονικό προσωπικό, προσλαμβάνεται με συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, βάσει διαδικασίας και όρων, που ορίζει ο κοινός νομοθέτης.
Υπήρξε, άραγε τέτοιος νόμος ή μήπως κινείται μόνο στην σφαίρα της φαντασίας μερικών αρρωστημένων (όπως το δικό μου, ενδεχομένως) μυαλών; Η απάντηση είναι απερίφραστη. Ναι, υπήρξε.
Αρκεί κανείς να ανατρέξει στις διατάξεις του ν. 2314/1953 (που παρεμπιπτόντως εφαρμόστηκε μέχρι το έτος 2015, πριν αποφασιστεί το παιχνίδι των παρατάσεων των συμβάσεων των εργαζομένων στην καθαριότητα, μέσω νομοθετικής διάταξης) και διήπε την πρόσληψη προσωπικού «για τον καθαρισμό των δημοσίων καταστημάτων εν γένει» επί δεκαετίες. Εάν η πρόσληψη του εν λόγω προσωπικού ερχόταν σε αντίθεση προς το Σύνταγμα, τότε αναρωτιέται κανείς ειλικρινά, πως οι άνθρωποι αυτοί απασχολήθηκαν επί δεκαετίες, πως συνέχισαν να απασχολούνται σε πείσμα ή τέρψη ενδεχομένως όλων των Κυβερνήσεων, που μεσολάβησαν από το έτος 1953 μέχρι και σήμερα.
Και ένα ακόμα ερώτημα, που ανακύπτει και πρέπει να απαντηθεί, με την ίδια σαφήνεια και απλότητα, όπως όλα τα άλλα: Υπάρχει σήμερα ειδική διαδικασία για την πρόσληψη μίας εκ των τριών κατηγοριών, που το Σύνταγμα όλως εξαιρετικώς προβλέπει; Και πάλι η απάντηση είναι απερίφραστα, ναι. Και δεν είναι άλλη από την διαδικασία πρόσληψης ειδικού επιστημονικού προσωπικού, που διέπεται από τις διατάξεις του άρ. 19  του ν.2190/1994, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης γενικής διατάξεως.
Ας καταλήξουμε, συνεπώς, σε ένα πολύ χρήσιμο συμπέρασμα για την πορεία της σκέψεως μας: Το Σύνταγμα προβλέπει και την ίδια στιγμή επιτρέπει ειδικές διαδικασίες πρόσληψης προσωπικού, όπως στην περίπτωση του προσωπικού καθαριότητας, τα κριτήρια για τις οποίες μπορούν να καθοριστούν από τον κοινό νομοθέτη, αρκεί να πληρούνται δύο βασικές προϋποθέσεις: να είναι αντικειμενικά και οι προσλήψεις να τελούν υπό τον έλεγχο ανεξάρτητης αρχής (παρ. 7 του ιδίου άρθρου).
Ας δούμε, λοιπόν, λίγο στα αντικειμενικά κριτήρια, που μπορεί ο νομοθέτης να αξιοποιήσει, για την πρόσληψη του προσωπικού αυτού.
Μέχρι σήμερα κάνουμε λόγο για αντικειμενικά κριτήρια, όπως ο βαθμός του απολυτηρίου λυκείου ή ο χρόνος ανεργίας, που έχει ο κάθε υποψήφιος και φαίνεται, ότι όλοι μαζί λησμονούμε, ότι τα κριτήρια αυτά δεν προκύπτουν μέσω συνταγματικών διατάξεων αλλά μέσω του ιδίου του νόμου 2190/1994.
Εκτός εάν, βέβαια, ο εν λόγω νόμος έχει πλέον τόσο καθαγιαστεί στην συνείδηση του πολιτικού κόσμου της χώρας, που αποτελεί οιονεί Σύνταγμα για τις διαδικασίες προσλήψεων, οπότε ειλικρινά, ζητώ ταπεινά συγνώμη για την αυθάδεια μου να πιστεύω, ότι μπορεί και πρέπει να αλλάξει.
Και, βεβαίως, ας είμαστε επιτέλους ειλικρινής: ο χρόνος ανεργίας δεν είναι αντικειμενικό κριτήριο, που συνδέεται με την ποιότητα των υπηρεσιών, που περιμένει κανείς να λάβει από έναν υπάλληλο του Δημοσίου και εάν κάποιος τον έχει μπορεί να είναι καλός στην δουλειά του και εάν κάποιος δεν τον έχει είναι ανίκανος για εργασία. Απλώς, ο «πάνσοφος» νομοθέτης, αποφάσισε, ότι μέσω των προσλήψεων του Δημοσίου θέλει να εξυπηρετεί και ανάγκες κοινωνικής πολιτικής, αντικειμενικές μεν αλλά μη συνδεόμενες με την αξία των υπαλλήλων και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Μην μου πείτε, ωστόσο, ότι οι επιταγές του κοινού νομοθέτη δεν μπορούν με μια απλή διάταξη νόμου να αλλάξουν!
Ας έρθουμε τώρα στην εμπειρία. Μέχρι σήμερα, ομοίως, η εμπειρία είναι ένα αντικειμενικό κριτήριο, το οποίο μπορεί να προσμετρηθεί για την πρόσληψη προσωπικού, ιδιαίτερα, σε ειδικότητες τεχνικές, που η εμπειρία του υποψηφίου στο πρακτικό αντικείμενο της θέσεως μπορεί να αντισταθμίσει πλήρως τον βαθμό του απολυτηρίου λυκείου. Με ένα απλό παράδειγμα. Ενδιαφέρει ειλικρινά για την ποιότητα των υπηρεσιών, που παρέχονται στον πολίτη, εάν ο οδηγός έχει απολυτήριο λυκείου με βαθμό 20, όταν έχει χιλιάδες ώρες εμπειρίας στο τιμόνι; Ή μήπως ένας ιδιώτης εργοδότης, θα επέλεγε για οδηγό, κάποιον επειδή έχει απολυτήριο λυκείου με άριστα και επιπροσθέτως επειδή είναι και μακροχρόνια άνεργος, χωρίς να διαθέτει ούτε μια ώρα οδήγησης;
Η εμπειρία, συνεπώς, στις πρακτικές, τεχνικές και βοηθητικές κατηγορίες προσωπικού (όπως αυτές, που συζητάμε) αποτελεί ένα σημαντικό κριτήριο, που μπορεί να εξασφαλίσει την ποιότητα των υπηρεσιών και την αποδοτικότητα των υπαλλήλων. Τι άλλο πέραν από την προσμέτρηση της εμπειρίας, ζήτησε άραγε η διάταξη, που πρότεινε η ΠΟΕ ΟΤΑ, που τόσο εύκολα κατηγορήθηκε από κάποιους, ότι είναι αντισυνταγματική;
Και εάν η διάταξη αυτή είναι αντισυνταγματική, τότε γιατί ο ν. 3051/2003 έχει κριθεί σύμφωνος προς το Σύνταγμα; Γιατί η εμπειρία είτε ως προσόν πρόσληψης είτε ως μοριοδοτούμενο κριτήριο εφαρμόζεται σε πλείστες όσες προκηρύξεις, ακόμα και την στιγμή, που γράφονται αυτές οι γραμμές;
Και θα μου επιτρέψετε στην προσπάθεια αυτή να αποδείξω, ότι κάποιοι δεν είμαστε ελέφαντες, να κάνω και μια μικρή στάση στο μείζον νομικό (και πρωτίστως πολιτικό) θέμα των συμβασιούχων.
Το έτος 1999 θεσπίστηκε μια Kοινοτική Oδηγία, η οποία είχε ως σκοπό να προστατεύσει τους εργαζόμενους με ελαστικές μορφές συμβάσεων από καταχρήσεις εις βάρος τους εκ μέρους του εργοδότη. Η Οδηγία δεν έλεγε τίποτε περισσότερο από το απλό και αυτονόητο: Κράτος, λάβε μέτρα, προκειμένου οι εν λόγω εργαζόμενοι να μην πέφτουν θύματα καταχρήσεων. Είναι τεράστια η συζήτηση, εάν χρειαζόταν αυτή η διάταξη σε μια χώρα, που ήδη από το 1920 έχει έναν από τους πιο φιλεργατικούς νόμους στην Ευρώπη, που προβλέπει τις συνέπειες της κατάχρησης των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων με συμβάσεις και τις τιμωρεί αναγνωρίζοντας, ότι οι συμβάσεις αυτές είναι αορίστου χρόνου. Σε κάθε περίπτωση, η Κοινοτική Οδηγία είπε αυτά, που είχε να πει. Από εκεί και μετά ήρθε για μια ακόμα φορά ο σύγχρονος έλληνας νομοθέτης, να «ρυθμίσει» τα πράγματα με τον δικό του μοναδικό, ομολογουμένως, τρόπο.
Το π.δ. 164/2004 προέβλεψε, ότι στο Δημόσιο και στα Νομικά του Πρόσωπα, απαγορεύεται να καταρτίζονται συμβάσεις πέραν των 24 μηνών και ότι μεταξύ των συμβάσεων πρέπει να μεσολαβούν κενά διαστήματα. Εάν παρ’ ελπίδα, καταρτιστούν τέτοιου είδους συμβάσεις, κατά παράβαση της κείμενης νομοθεσίας, τότε ο προϊστάμενος του εργαζόμενου φέρει πειθαρχικές και ποινικές ευθύνες. Τι συμβαίνει, όμως, όταν ο ίδιος ο νομοθέτης, καταρτίζει συμβάσεις, που παραβιάζουν τους κανόνες του π.δ. 164/2004; Ποιες είναι οι συνέπειες, όταν ο εργοδότης, που παρατείνει τις συμβάσεις, δεσμεύεται από νόμο, που επιβάλλει την παράταση; Η απάντηση είναι απλή: οι εργαζόμενοι απολύονται, χωρίς μάλιστα να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους, οι προϊστάμενοι απειλούνται με ποινικές και πειθαρχικές διώξεις. Και ο νομοθέτης; Ο Υπουργός, που πρότεινε την διάταξη; Η Βουλή, που την ψήφισε; Μα γι’ αυτούς, δεν προβλέπονται συνέπειες! Αυτοί έκαναν απλώς ένα στιγμιαίο λάθος!
Τι θα έλεγε, άραγε, ο νομοθέτης, που θέσπισε τον ν.2112/1920 για την περίπτωση των εργαζομένων αυτών; Θα επέλεγε, άραγε, να τους πετάξει στον δρόμο ή θα φρόντιζε να αποκαταστήσει τις συνέπειες, που ο ίδιος προκάλεσε; Θα αρκούνταν απλά να απολύσει τους εργαζόμενους ή θα έσπευδε να αναγνωρίσει, ότι οι συμβάσεις τους είναι συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου; Θα τιμωρούσε μόνο τον εργαζόμενο για το γεγονός, ότι δούλεψε μαζεύοντας σκουπίδια ή θα μετακύλιε το βάρος στο ίδιο το Κράτος, που τον εκμεταλλεύτηκε; Μα η απάντηση είναι απλή: τιμωρείς τον βιαστή και όχι το θύμα. Αναγνωρίζεις την κατάχρηση και την τιμωρείς εις βάρος αυτού, που την προκάλεσε.
Και εδώ είμαι σίγουρη, ότι κάποιοι από εσάς, που μπήκατε στον κόπο να διαβάσετε αυτές τις αράδες, θα σκεφτείτε: όταν προσλαμβάνεσαι παράνομα, έχεις και εσύ μερίδιο ευθύνης! Ειλικρινά, όμως, πιστεύω, ότι κάνετε λάθος. Πώς μπορείς να περιμένεις από έναν άνθρωπο, που αναζητάει μια οποιαδήποτε δουλειά για να ζήσει αξιοπρεπώς την οικογένεια του, να φανταστεί, ότι η Βουλή ψήφισε έναν νόμο, που ήταν αντίθετος προς το Σύνταγμα; Πώς μπορείς να απαιτείς, από τους ανθρώπους αυτούς, που παλεύουν για το μεροκάματο να παίζουν στα δάκτυλα νόμους και ερμηνείες διατάξεων και να γνωρίζουν στην τελική, ότι οι υποσχέσεις, που τους δόθηκαν ήταν κάλπικες, σαν την περίφημη κάλπικη λίρα της παλιάς και όλως διδακτικής ελληνικής ταινίας;
Κατανοώ την αγωνία της ανεργίας, γνωρίζω στο πετσί μου, τι σημαίνει να μην έχεις δουλειά, να μην μπορείς να ανταποκριθείς στις βασικές σου ανάγκες. Όπως γνωρίζω, όμως, την ίδια στιγμή, ότι η δυστυχία του γείτονα μου δεν μπορεί να γίνει η δική μου ευτυχία. Γιατί, δυστυχώς, βράζουμε όλοι μαζί στο ίδιο καζάνι.
Και γιατί δυστυχώς, αυτοί, που τόσα χρόνια κυβέρνησαν και κυβερνούν αυτό τον έρημο τόπο, δεν βράζουν στο ίδιο καζάνι μαζί μας. Εάν συνέβαινε αυτό, εάν υπήρχε ποτέ σεβασμός για το Σύνταγμα, τότε τα πράγματα, θα έμπαιναν επιτέλους σε μια σειρά, απλή, νοικοκυρίστικη. Το Δημόσιο, θα προσελάμβανε μονίμους και αορίστου χρόνου υπαλλήλους για να καλύψει τις ανάγκες του, τις οποίες θα είχε μετρήσει με την λογική της γυναίκας, που μετράει τα τρόφιμα στο ράφι της κουζίνας της. Οι συμβασιούχοι θα προσλαμβάνονταν για να καλύπτουν εποχικές ανάγκες και δεν θα ήταν έρμαιο σε πολιτικές αποφάσεις ανακύκλωσης προσωπικού και δημιουργίας κομματικών στρατών. Και όταν θα συνέβαινε αυτό, τότε το Δημόσιο, θα μπορούσε να λειτουργήσει ίσως λίγο καλύτερα. Και ίσως, λέω ίσως, θα ήμασταν όλοι λίγο καλύτερα από ότι είμαστε σήμερα, σαν κράτος και σαν κοινωνία.
Έγραψα, λοιπόν, μια πρόταση νόμου (μην παρεξηγηθώ: όταν μεγαλώσω, δεν θέλω να γίνω νομοθέτης) για λογαριασμό της ΠΟΕ ΟΤΑ, με απόλυτο σεβασμό στο Σύνταγμα, με σεβασμό στους ανθρώπους του μόχθου και του μεροκάματου, που δεν χρωστάνε τίποτε να γίνονται πιόνια οποιουδήποτε παίζει σκάκι στις πλάτες τους και πάνω απ’ όλα με πλήρη συναίσθηση της προσωπικής μου ευθύνης απέναντι σε όσα επώνυμα υπογράφω.
Πρότεινα, λοιπόν, ένα ειδικό σύστημα προσλήψεων, υπό τον έλεγχο του ΑΣΕΠ με αντικειμενικό και ουσιαστικό κριτήριο την εμπειρία, αναγνωρίζοντας, ότι οι άνθρωποι, που έπεσαν θύματα καταχρήσεων, δεν πρέπει να τιμωρηθούν για τις καταχρήσεις αυτές, όπως εξάλλου, και η ίδια η Κοινοτική Οδηγία προβλέπει.
Και έσπασα την σιωπή μου, διότι κάποια στιγμή, ο πολιτικός κόσμος αυτής της χώρας, οφείλει να καταλάβει, ότι δεν μπορείς να επικαλείσαι το Σύνταγμα για να δικαιολογήσεις τις πολιτικές σου επιλογές, δεν δικαιούσαι να μετατρέπεις ένα προεχόντως πολιτικό θέμα σε νομικό, για να αποφύγεις τις ευθύνες, που σου αναλογούν.
Έσπασα την σιωπή μου, απλά για να ενώσω την φωνή μου με χιλιάδες άλλους καθημερινούς ανθρώπους, που ζουν την αγωνία του αύριο.
Και για να απαντήσω και εγώ με την σειρά μου σε όσους έσπευσαν να μιλήσουν περί αντισυνταγματικότητας.
Νομική λύση, υπάρχει, κύριε Υπουργέ. Η πολιτική βούληση είναι και θα είναι πάντοτε το ζητούμενο.”
πηγή https://www.epoli.gr/symbasioyxoi-alitheia-mprosta-pisw-a-90288.html 

Μια χωματερή επιστρέφει ως πάρκο

 
Κάτω από κανονικές συνθήκες δεν θα ήταν είδηση, στην Ελλάδα όμως που η διαχείριση των απορριμμάτων μοιάζει με έναν ακήρυχτο πόλεμο όλων εναντίον όλων, η αποκατάσταση της χωματερής μιας μεγάλης πόλης είναι είδηση.
Το έργο αποκατάστασης του ΧΑΔΑ Δουρούτης στα Ιωάννινα ολοκληρώθηκε πρόσφατα και μια έκταση 70 στρεμμάτων μετατρέπεται από κοιλάδα υποδοχής σκουπιδιών σε πράσινο πάρκο.
Πρόκειται για ένα τεχνικό έργο που υλοποιήθηκε με τη συνεργασία ενός μεγάλου αριθμού φορέων (Δήμος Ιωαννιτών, Περιφέρεια Ηπείρου, πρώην Δήμος Μπιζανίου ΦοΔΣΑ Ιωαννίνων) υπό την ευθύνη της ΔΕΥΑ Ιωαννίνων, η οποία πρέπει να είναι η μοναδική ΔΕΥΑ της χώρας που έχει αναλάβει ένα τέτοιου περιεχομένου και μεγέθους έργο.
Η εξέλιξή του έγινε σε δύο φάσεις, η πρώτη δημοπρατήθηκε στις 16 Αυγούστου 2010 και η δεύτερη στις 13 Φεβρουαρίου 2014, μέσω ανοιχτού διεθνούς διαγωνισμού, με το τελικό κόστος να φτάνει περίπου στα 4.000.000 ευρώ.
Οι εργασίες περιελάμβαναν τη στεγανοποίηση και την προστασία του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα και του υπεδάφους μέσω της συλλογής των στραγγισμάτων και της επεξεργασίας σε αυτοματοποιημένο βιολογικό καθαρισμό που κατασκευάστηκε κοντά στην είσοδο του ΧΑΔΑ, καθώς και τη διαχείριση της λυματολάσπης του Βιολογικού Καθαρισμού Ιωαννίνων που είχε εναποτεθεί με κατασκευή ειδικών έργων.
Δημοπρατείται, δε, το επόμενο διάστημα η αξιοποίηση του βιοαερίου που θα παράγεται.

Σήμα αλλαγής

Η τεχνική όμως πλευρά του έργου δεν αποκαλύπτει πλήρως τη συμβολική και ουσιαστική σημασία του.
Συμβολική, γιατί δίνει ένα σήμα στην τοπική κοινωνία ότι πέρασε η φάση εκείνη στην οποία μια ολόκληρη πόλη έθαβε απλώς τα σκουπίδια της, φάση που κράτησε σχεδόν 50 χρόνια.
Και ουσιαστική, γιατί η χωματερή της Δουρούτης είχε καταντήσει ένας οικολογικός εφιάλτης για τους κατοίκους της περιοχής.
Τα σκουπίδια θάβονταν, στην πράξη, πίσω από έναν κοντινό λόφο της πόλης και μόνο η μυρωδιά τα καλοκαίρια έφτανε και περίσσευε, πέρα από την ανυπολόγιστη φυσική καταστροφή που προκαλείται όταν θάβεις το πρόβλημα κάτω από το χαλί της πόρτας σου, κάτι που πολλές φορές έφερε κινητοποιήσεις των κατοίκων της περιοχής.
Για να γίνει όμως δυνατή η αποκατάσταση του ΧΑΔΑ έπρεπε να υλοποιηθεί ο ευρύτερος σχεδιασμός διαχείρισης των απορριμμάτων του Νομού Ιωαννίνων, που περνούσε μέσα από τη λειτουργία του ΧΥΤΑ Ελληνικού το 2011 και την ανάπτυξη του περιφερειακού σχεδιασμού διαχείρισης.
Ενας σχεδιασμός που στο σύνολο της Ηπείρου, στην οποία λειτουργούν τρεις ΧΥΤΑ, περνάει πια από τη λειτουργία της Μονάδας Αστικών Στερεών Αποβλήτων, ενός «εργοστασίου» διαχείρισης των σκουπιδιών όλης της περιφέρειας που θα αρχίσει να κατασκευάζεται με τη μορφή ΣΔΙΤ, οι υπογραφές για το οποίο θα μπουν στις αρχές Ιουλίου.
ΠΗΉ http://www.efsyn.gr

Καθαριότητα δήμων: «Μπλόκο» στους ιδιώτες μέσω νέας ρύθμισης

 
Σε αλλαγή του άρθρου του άρθρου 61* του Ν. 3979/2011 που ψηφίσθηκε επί υπουργίας Ραγκούση, με βάση την οποία δίνεται η δυνατότητα στο δημοτικό συμβούλιο να προχωρήσει την ανάθεση της αποκομιδής απορριμμάτων σε ιδιώτη, πρόκειται να προχωρήσει το επόμενο διάστημα η κυβέρνηση.
Πρόκειται για πάγιο αίτημα των εργαζομένων στην Αυτοδιοίκηση, το οποίο τέθηκε μετ’ επιτάσεως στις πρόσφατες κινητοποιήσεις της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Ωστόσο, τελικά η κυβέρνηση με το επιχείρημα της μελέτης της νέας ρύθμισης αλλά στην πραγματικότητα υπό το φόβο των θεσμών, πατώντας πάνω στην απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίο, αρκέστηκε να βάλει στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας ότι, εφόσον παρέχεται στους δήμους η δυνατότητα για άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στον τομέα καθαριότητας, «οι ΟΤΑ οφείλουν να παρέχουν τις υπηρεσίες αυτές με ίδια μέσα».
Στόχος της νέας ρύθμισης που θα αντικαθιστά το άρθρο 61 είναι, σύμφωνα με πληροφορίες της aftodioikisi.gr, να έρθει έως το φθινόπωρο στη Βουλή. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ο αντιπρόεδρος των ΑΝΕΛ, του κυβερνητικού εταίρου του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτης Σγουρίδης, σε δηλώσεις του στην aftodioikisi.gr τoνίζει «ότι το άρθρο 61 του Ν 3979/2011 θα αλλάξει και θα προβλέπει ότι η απόφαση θα λαμβάνεται με αυξημένη πλειοψηφία». Σύμφωνα με πληροφορίες , η νέα ρύθμιση θα προβλέπει ότι η «απόλυτη πλειοψηφία» του νόμου Ραγκούση θα μετατρέπεται σε πλειοψηφία των ¾ των μελών του δημοτικού συμβουλίου, ώστε να μην μπορεί μία δημοτική μόνη της να προχωρήσει στην εκχώρηση της αποκομιδής των απορριμμάτων.

*Αναλυτικά το άρθρο 61 του Ν.  3979/2011
Για την παροχή συγκεκριμένων υπηρεσιών συλλογής και μεταφοράς στερεών αποβλήτων και ανακυκλώσιμων υλικών, καθαριότητας κοινόχρηστων χώρων και δημοτικών κτιρίων, ακολουθείται η διαδικασία για τη σύναψη δημόσιων συμβάσεων παροχής υπηρεσιών, που προβλέπεται στις διατάξεις του π.δ. 60/2007 (Α’ 64), σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 209 και 273 του Κ.Δ.Κ. (ν. 3463/2006).
Με αιτιολογημένη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, η οποία λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των μελών, τεκμηριώνεται η αδυναμία εκτέλεσης συγκεκριμένων υπηρεσιών με ίδια μέσα του δήμου και καθορίζονται, ιδίως, το αντικείμενο των παρεχόμενων υπηρεσιών, η διάρκεια και η περιοχή, εντός της οποίας αυτές παρέχονται.
πηγή http://www.aftodioikisi.gr