Παράταση μέχρι τις 25 Απριλίου για την κινητικότητα στους ΟΤΑ

Δεκαέξι ακόμα μέρες θα έχουν στη διάθεση οι υπάλληλοι των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) για να δηλώσουν την επιθυμία να ενταχθούν στο πρόγραμμα της “εθελοντικής ενδοαυτοδιοικητικής κινητικότητας”, σύμφωνα με τροπολογία την οποία κατέθεσαν τα Υπουργεία Εσωτερικών και Διοικητικής Μεταρρύθμισης στο νομοσχέδιο για την εκλογή των ευρωβουλευτών.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την εν λόγω τροπολογία δίδεται παράταση έως την Παρασκευή 25 Απριλίου προκειμένου οι ενδιαφερόμενοι υπάλληλοι στους δήμους και τις περιφέρειες της χώρας να αιτηθούν τη μετάταξή τους από τον ΟΤΑ στον οποίο εργάζονται στον ΟΤΑ τον οποίο θέλουν να εργαστούν.

Η σύντομη διορία που τους είχε αρχικά δοθεί (31 Μαρτίου) και ο φόβος τους για πιθανή διαθεσιμότητά ή και απόλυση τους, αποτέλεσαν σύμφωνα με κύκλους του Υπουργείου Εσωτερικών τις βασικούς λόγους για τους οποίους δεν υπήρξε μεγάλη συμμετοχή στο εν λόγω πρόγραμμα κινητικότητας στο δημόσιο. Πηγές του capital.gr στην ηγεσία της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), έως τώρα μόλις 700 υπάλληλοι ΟΤΑ έχουν αιτηθεί τη μετάταξη τους σε άλλο φορέα ΟΤΑ. Υπενθυμίζεται πως οι 295 από τους 338 ΟΤΑ (325 Δήμοι και 13 Περιφέρειες) έχουν δηλώσει 5000 κενές θέσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να καλυφτούν μέσω του προγράμματος της “εθελοντικής ενδοαυτοδιοικητικής κινητικότητας”. Ωστόσο τόσο στο ΥΠΕΣ, όσο και στην ΚΕΔΕ υπάρχει αισιοδοξία για την επιτυχία της όλης διαδικασίας. Από τα Υπουργεία Εσωτερικών και Διοικητικής Μεταρρύθμισης υπολογίζουν πως οι 3500 εξ αυτών θα καλυφτούν με τις επικείμενες μετατάξεις. Αν υπάρξουν άλλες 500 μετατάξεις από εποπτευόμενους φορείς του Υπουργείου Εργασίας (πχ ΙΚΑ) τότε θα επιτευχθεί ο Μνημονιακός στόχος της ένταξης στην “κινητικότητα” 25000 δημοσίων υπαλλήλων στην περίοδο 2013 – 14.

Η προαναφερθείσα παράταση είναι η τρίτη κατά σειρά που δίδεται για την ολοκλήρωση του β΄ κύματος κινητικότητας στο Δημόσιο (12.500 δημόσιοι υπάλληλοι). Αρχικά έπρεπε να ολοκληρωθεί μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του 2013. Έπειτα η τρόικα έδωσε παράταση στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης για την ολοκλήρωση του εν λόγω “κύματος” μέχρι την 28η Φεβρουαρίου 2014. Έπειτα δόθηκε άτυπη παράταση μέχρι την 31η Μαρτίου του 2014, για να φτάσουμε σήμερα στην τρίτη -κατά σειρά – παράταση, μέχρι την 25η Απριλίου. Να σημειωθεί, επίσης, πως θα απαιτηθούν τουλάχιστον άλλες πέντε μέρες μετά την 25η Απριλίου, μέχρι οι κατά τόπους αποκεντρωμένες διοικήσεις να πιστοποιήσουν την οικονομική δυνατότητα των ΟΤΑ που ζητούν να προσληφθούν σ΄ αυτούς οι υπό κινητικότητα υπάλληλοι.

Συνεπώς, η κινητικότητα στους ΟΤΑ δεν μπορεί να “κλειδώσει” νωρίτερα από την Παρασκευή 2 Μαΐου.
πηγή http://www.capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

Προκαταρκτική για Σαμαρά ζητούν δικηγόροι

Τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για τη διερεύνηση ποινικών ευθυνών των Σαμαρά, Αθανασίου, Δένδια, Μπαλτάκου, Κασιδιάρη, που προκύπτουν από όσα κατατέθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα στη Βουλή, ζητούν δικηγόροι από τη Θεσσαλονίκη.

Οι δικηγόροι προχώρησαν στις 7 Απριλίου στην κατάθεση της αναφοράς στον Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών με την οποία ζητούν τη διενέργεια εξέτασης σχετικά με τις σχέσεις εκτελεστικής και δικαστικής λειτουργίας, καθώς και την τυχόν παροχή κρίσιμων πληροφοριών σε σχέση...

με την εν εξελίξει δικαστική έρευνα, από τον τέως γενικό γραμματέα της κυβέρνησης προς μέλη της ελεγχόμενης ως εγκληματικής οργάνωσης, Χρυσής Αυγής.

«Προχωρήσαμε σε αυτήν την κίνηση, θεωρώντας ότι ο αποτελεσματικότερος τρόπος αντιμετώπισης της εγκληματικής, δολοφονικής και ναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής είναι το ταυτόχρονο χτύπημα εναντίον της και εναντίον του ακροδεξιού παρακράτους που ο τέως γενικός γραμματέας της κυβέρνησης Σαμαρά- Βενιζέλου αποκάλυψε, με ισχυροποίηση του κράτους δικαίου», σημειώνεται στην αναφορά.

Συνομιλητές και εταίροι

Προστίθενται δε τα εξής: «Η ΧΑ που δολοφονούσε και μαχαίρωνε πολύ καιρό πριν τη δολοφονία Φύσσα, αποτελούσε συνομιλητή και εν δυνάμει εταίρο της συγκυβέρνησης. Ενόσω κορύφωνε την εγκληματική της δράση έχαιρε ασυλίας, αφού άλλωστε οι υπουργοί της κυβέρνησης και τα καθεστωτικά ΜΜΕ ουδέν έπρατταν εναντίον της, πλην ενδεχομένως του να κρατούν φακέλους στα συρτάρια τους, περιμένοντας άλλη μια δολοφονία προκειμένου να δράσουν.

Γι’ αυτό το λόγο εμείς δεν δεχόμαστε να διαλέξουμε πλευρά στην όψιμη σύγκρουση διαφορετικών εκδοχών του παρακράτους, ποδηγετούμενοι από τις επικοινωνιακές ανάγκες της συγκυβέρνησης. Θεωρούμε ότι η δικαστική έρευνα εις βάρος της ΧΑ πρέπει να προχωρήσει εις βάθος και ότι η ισχυροποίηση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου είναι η μόνη απάντηση στο ναζισμό αλλά και στο ακροδεξιό παρακράτος εν γένει.

Γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους, επειδή θεωρούμε ότι ο πόλεμος στη ΧΑ συνδέεται άρρηκτα με τον πόλεμο στα παρακρατικά στεγανά και με την ισχυροποίηση της δημοκρατίας αιτηθήκαμε την διενέργεια προκαταρτικής έρευνας για τον εντοπισμό τυχόν ποινικών ευθυνών των προαναφερθέντων κυβερνητικών στελεχών και κάθε άλλου εμπλεκομένου προσώπου, από βαρύτατες παραβιάσεις των θεμελιωδών διατάξεων του συντάγματος, που προκύπτουν βάσει των όσων από βήματος της Βουλής κατέθεσε ναζιστής βουλευτής ότι του μετέφερε ο πρώην γ. γ. της κυβέρνησης και επιβεβαίωσε ο τελευταίος ότι όντως είπε».

Την αναφορά υπογράφουν ο Στέφανος Κρεμέτης, Ταμίας της Ένωσης Ασκούμενων και Νέων Δικηγόρων Θεσσαλονίκης, ο Θρασύβουλος Γαβαθόπουλος, ασκούμενος δικηγόρος, Πρόεδρος του Συλλόγου Ασκούμενων Δικηγόρων Θεσσαλονίκης, ο Μιχαήλ Μήττας, δικηγόρος Θεσσαλονίκης (ΑΜΔΣΘ 11064), Πρόεδρος της Ένωσης Ασκούμενων και Νέων Δικηγόρων Θεσσαλονίκης και ο Θεμιστοκλής Τζήμας, δικηγόρος Θεσσαλονίκης (ΑΜΔΣΘ 8345), μέλος του Συλλόγου Μεταπτυχιακών Φοιτητών και υπ. Διδακτόρων.
πηγή ThePressProject

Τι προβλέπει η διάταξη Μιχελάκη για την αργία των αιρετών

Επιφυλλάσεται διαφορετική πειθαρχική μεταχείριση των δημάρχων από τους υπαλλήλους τους, καθώς ο Νόμος 4093/2012 προβλέπει ότι, εργαζόμενος του Δημοσίου ή Ο.Τ.Α. που παραπέμπεται ενώπιον Ποινικού Δικαστηρίου, τίθεται αυτοδικαίως σε αργία με την παραπομπή του, χωρίς να εκδικαστεί η υπόθεσή του σε πρώτο έστω βαθμό, χωρίς να έχει κριθεί εάν είναι αθώος ή ένοχος από το αρμόδιο δικαστήριο και χωρίς να του παρέχεται η δυνατότητα να αντιδράσει νομικά.
Όπως τονίζουν οι συνδικαλιστές το πιο ειρωνικό δε απ’ όλα είναι ότι, το υπουργείο Εσωτερικών προκειμένου να δικαιολογήσει την διαφορετική μεταχείριση δύο ίδιων ουσιαστικά περιπτώσεων, κάνει χρήση του τεκμηρίου της αθωότητας, της ανάγκης προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων των αιρετών και του κινδύνου να τρωθεί η φήμη και το κύρος τους. Ιδού τι αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου: «… Η ρύθμιση κρίνεται εύλογη ως λογική συνέχεια και του τεκμηρίου αθωότητας που κατέχει θεμελιώδη θέση στη ποινική δικαιοσύνη. Είναι πράγματι σκόπιμο, ο αιρετός Ο.Τ.Α. που κατηγορείται για κακουργήματα, να τίθεται σε αργία έπειτα από καταδικαστική απόφαση σε πρώτο βαθμό. Η περίπτωση να αρκούσε η απλή παραπομπή του σε Ποινικό Δικαστήριο για τον ίδιο σκοπό κρίνεται ανεπιεικής, καθώς είναι δυνατό με τον τρόπο αυτό να στιγματιστεί κοινωνικά ο κατηγορούμενος καίτοι δεν έχει καταδικαστεί ακόμα και είναι πιθανό να αθωωθεί σε δεύτερο βαθμό ενώ ταυτόχρονα μπορεί να δημιουργηθούν ζητήματα απρόσκοπτης λειτουργίας του Ο.Τ.Α. στον οποίο υπηρετεί σε περίπτωση καθυστέρησης της περαίωσης της σχετικής διαδικασίας.
πηγή: aftodioikisi.gr

Ευτυχώς είμαστε πολιτισμένοι...

 

Πέρα
από τα αγαπημένα θέματα των καναλιών, πέρα από τα θέματα που
αξιολογούνται σημαντικά από ένα σύστημα που κινείται στα όρια κέρδους,
χασούρας, τζόγου και ποταμών μωροδοξίας, ανωμαλίας και ξεφτυλισμού..



Υπάρχει η αληθινή φρίκη. Το
συνολικό θέμα που δεν είναι πιασάρικο, δεν μπαίνει στις προτεραιότητες
διαφημιστών κι εμπόρων, δεν αποδίδει στο χρηματηστήριο, δεν τζογάρει,
δεν..



Μια εντελώς άρρωστη παγκόσμια κοινωνία..

που έχει γεμίσει τα νοσοκομεία με παιδάκια που βασανίζονται από κάθε
είδους αρρώστειες, πριν προλάβουν να χαρούν τα πρώτα τους παιχνιδάκια.
Αρρώστειες με τρομακτικές ονομασίες, αρρώστιες κλασικκές ή και νέες με
«εξωτική» χροιά, αρρώστιες από τη κοιλιά της μάνας τους.



Που έχει γεμίσει με νέους που κουβαλάνε μέσα στις τσέπες τους μαζί με τα
κινητά τους τα χαπάκια τους, για τις καούρες στο στομάχι, για το
θυρεοειδή τους που δεν δουλεύει, για το άσθμα τους, τις αλλεργίες, την
υπέρταση (...) , τα χαλασμένα τους νεφρά, τη στειρότητά τους, τα
περίφημα αυτοάνοσα που φυτρώνουν έτσι για να στολίσουν ακόμα πιο
μαγευτικά τη καθημερινότητα της ανεργίας, της φτώχειας τους, της
κατάθλιψης ή της παράνοιας...



Που έχει γεμίσει με κοριτσια κι αγόρια ψυχικά άρρωστα, χαπακωμένα, με
τους επιστήμονες στο τομέα της υγείας να προσπαθούν να βρουν απαντήσεις
σε πράγματα που δεν έχουν ιδέα στη πραγματικότητα για το τι συμβαίνει,
πειραματόζωα σε μια κοινωνία που τσιγκουνεύεται την χαρά και την
ευτυχία και ξερνάει συνέχεια θλίψη, φόβους, μοναξιά, απαξίωση, ψεύτικα
διλήμματα, παρανοικές απαιτήσεις...



Που έχει γεμίσει με εκατοντάδες χιλιάδες (εκατομμύρια?...) ανώμαλους,
διεστραμμένους που βιάζουν, βασανίζουν, δολοφονούν παιδιά για το κέφι
τους, γονείς που ξυλοκοπάνε μέχρι θανάτου τα παιδιά τους, κτήνη που
ηδονίζονται μέσα στα σαιτ της παιδικής πορνογραφίας, ταξίδια σε
εξωτικούς προορισμούς όπου αγοράζουν μ΄ενα δίφραγκο παιδάκια για να
χορτάσουν τις αρρωστημένες ορέξεις...



Μια κοινωνία ενηλίκων που έχει χάσει κάθε σεβασμό, για τα παιδιά της,
δηλαδή για το μέλλον της, για τα χρόνια που θα έρθουν και θα μοιάζουν
σαν ταινία τρόμου.



Να χέσω και τη πρόοδο της επιστήμης και τα φιλόδοξο προγράμματα
βιοτεχνολογίας και γενετικής, να χέσω και τα πολυδιαφημισμένα ταξίδια
στο διάστημα, και τα χλιδάτα αντικείμενα που κατακλύζουν τη
καθημερινότητα, και τις πλαστικούρες που ισιώνουν μούρες, και τα οχήματα
με τις αστραφτερές ζάντες, και τα κινητά τέταρτης και δέκατης γενιάς..



Θλιβεροί άνθρωποι, έρμαια του πολιτισμού των αχυρανθρώπων, προσκολλημένα
σε ηλίθια κουτάκια, με σάπια είδωλα, με φτηνιάρικους απατεωνίσκους να
αποκοιμίζουν συνειδήσεις, με διεστραμμένα μυαλά να αλλοιώνουν την
αλήθεια...



Θλιβερά ανθρωπάκια που συνεχίζουν να γεννάνε και να θεωρούν πως είναι
«μοιραίο», θέλημα θεού, ή ατυχία που έτσι έτυχε, το παιδί τους να
καλωδιωθεί στην εντατική κάποιου νοσοκομείου με τις πάνες του μαζί, το
παιδί που θα σκέφτεται ν΄αυτοκτονήσει στα πριν καλά καλά ζήσει, το παιδί
που θα σβήνει πρεζομένο, το παιδί που θα είναι εν δυνάμει άρρωστο, το
παιδί που θα βιαστεί, που θα γίνει πειραματόζωο, που θα δολοφονηθεί στη
ψυχή ή στο σώμα με κάθε δυνατό τρόπο.



Ετυχε... Τι να κάνουμε, πρέπει να το αντέξουμε... Η αποθέωση της
αθλιότητας, να ζεις για να βλέπεις να δολοφονούν το παιδί σου και να
λες.. τι να κάνουμε.. έτυχε..



Εχω κουραστεί (για να μην πω αγανακτήσει) ν΄ακούω μεγαλύτερους να λένε
«εμείς στην εποχή μας» Μια κοινωνία γερόντων που περηφανεύεται ανοσία
απέναντι στα άρρωστα παιδιά της. Εμείς θηλάσαμε, εμείς φάγαμε καλό
κρέας, εμείς ήπιαμε φρέσκο γάλα, εμάς ο ουρανός ήταν καταγάλανος, εμείς
δεν ξέραμε τι θα πει να κλειδώνεις τη πόρτα, εμείς ξέραμε να
φλερτάρουμε, να κάνουμε πάρτυ, να διασκεδάζουμε, εμείς ζούσαμε σε σπίτια
με αυλές και λουλούδια... Εμείς, εμείς,

Μπράβο μ@λακα. Το πες και το αισθάνθηκες. Σε ποιον το λες? Στο παιδί σου
που το θυσίασες για το αυτοκίνητο, το διαμερισμα, τα επώνυμα ρούχα, τις
διακοπές σε μπανγκαλόους, την επείδηξη στη κυρά Κατίνα πως τα έχεις
περισσότερα και πιο χλιδάτα?



Παλεύεις για τη σύνταξη αφού έζησες εκείνα τα «καλύτερα» χρόνια (που δεν
είχαμε τίποτα αλλά είμασταν ευτυχισμένοι όπως συνηθίζεις να λες) δίπλα
στο παιδί που δεν θα βρει ποτέ δουλειά. Φτάνεις στα 80 μ΄ενα μπαι πας
και μερικα διουρητικά, δίπλα στο παιδί που το διασωληνώνουν από τα
πέντε! Ανασαίνεις τη βρωμιά έχοντας στο παρελθόν αναπνεύσει καθαριότητα,
δίπλα στα παιδια που ανέπνεε βρωμιά η μάνα τους όταν τα κυοφορούσε...



Οι 50 και κάτω φοβούνται πως δεν θα φτάσουν στα 80, οι 40 και κάτω πως
δεν θα φτάσουν στα 50, οι 30 και κάτω πως δεν θα φτάσουν στα 40 και τα
παιδιά φοβούνται πως δεν θα φτάσουν πουθενά...



Αν έπρεπε να ξεσηκωθεί όλος ο κόσμος, αν είχαμε την ελάχιστη αξιοπρέπεια
μέσα μας θα το κάναμε όχι γι΄αυτά που μας «τσιγκλάνε» στις ειδήσεις ,
όχι γι΄αυτά που μας πλασσάρουν σαν σημαντικά, αλλά για όλα εκείνα που
κανείς δεν αναφέρει τίποτα και δεν δίνει καμμιά εξήγηση...



Αν έπρεπε να ανησυχήσουμε σοβαρά και να συνειδητοποιήσουμε ποια είναι η
αληθινή φρίκη, θα έπρεπε να ψάξουμε στο κάδο απορριμάτων των καναλιών,
των εφημερίδων, των κυβερνητικών ανακοινώσεων... Στο κάδο απορριμάτων
των επιστημονικών ανακοινώσεων, στο κάδο των σκουπιδοτενεκέδων κάτω από
τα αποκόμματα των reports των χρηματιστηρίων, των βουλευτικών γραφείων ,
ή των καραγκιόζηδων της ενημέρωσης...



Στα δικά τους delete πρέπει να εστιαστεί η δική μας ανησυχία...



Δεν πειράζει όμως. Σύντομα πιστεύεω η ανθρωπότητα θα βρει να τη
περιμένει στη γωνία όλη η φρίκη που απαξίωσε να δει, πολλαπλασιασμένη
επί εκατό... Ομως τότε θα είναι αργά. Τότε θα καταλάβει ο κόσμος πως
τίποτα δεν «έτυχε» απλά πέτυχε.

Συνήθης Ύποπτος

Πηγή: Ευτυχώς είμαστε πολιτισμένοι... - RAMNOUSIA

Ο νους πάει στο κακό - να 'σαι καλά αφεντικό

 

Δεν ξέρω αν όσα δείχνει στο πρώτα της είκοσι δευτερόλεπτα αυτή η διαφήμιση είναι αυθεντικά ή όχι. Για
τέτοια τα προβάλλουν και εκ πρώτης όψεως τέτοια μοιάζουν να είναι, αλλά
ακόμα και να μην είναι, ακόμα και να είναι σκηνοθετημένο το σκηνικό ή
να πρόκειται για ηθοποιούς, η χυδαιότητα παραμένει ίδια κι απαράλλακτη: η
εργασιακή ανασφάλεια και ο τρόμος των κακών ειδήσεων, της απόλυσης ή
της μείωσης μισθών ή της οποιασδήποτε άλλης βλαπτικής μεταβολής των
εργασιακών συνθηκών, ως πρώτη ύλη διαφήμισης. Η ανησυχία πριν την
ανακοίνωση, τα φοβισμένα βλέμματα κατά τη διάρκειά της, το ξέσπασμα
ανακούφισης αμέσως μετά: λύτρωση, δεν με διώξανε, το κακό δεν ήρθε, όλα
ήταν μια φάρσα στυλ Μπονάτσου και Μαστοράκη, αντίθετα πάμε και για
καλαμαράκια, να' σαι καλά αφεντικό, να ΄σαι καλά αφεντικό.



Έτσι άλλαξε η Ελλάδα την τελευταία τετραετία, αυτό ήταν η επιτομή των
διαρθρωτικών αλλαγών της, εκεί συνέκλιναν κι οδηγούσαν όλα, στην
μετατροπή των εργασιακών σχέσεων σε αυτό ακριβώς το σκηνικό, στην
εγκαθίδρυση αυτού του νέου μοντέλου εργασιακών σχέσεων.



Τώρα θα εμπορευθούμε ακόμα και τον τρόμο μη χάσεις τη δουλειά σου, τώρα
θα χρησιμοποιήσουμε όχι μόνο την εργατική σου δύναμη αλλά και το
τρομοκρατημένο πρόσωπό σου, είναι καιρός να αρχίσουμε και μαραθώνιους
χορού και το τελευταίο ζευγάρι επί σκηνής να κερδίσει, όλα τα υπόλοιπα
άλογα τα σκοτώνουν όταν γερνάνε, το βασικό πάντως είναι να περνάει καλά ο
θεατής στην εξέδρα ή στον καναπέ του, γιατί όλα είναι θέαμα και θάλασσα
και ήλιος.



Εκεί πάλι που οι κάμερες κλείνουν κι εκεί που όλα γίνονται χωρίς θεατές,
οι δεσμοφύλακες στη Νιγρίτα ήξεραν ότι ζούσαν στην Ελλάδα που οι
ένστολοι είναι το καμάρι του πρωθυπουργού της κι ένας από τους δυο
πυλώνες της βάσει του δεξιού του χεριού, ήξεραν ότι ζούσαν στην Ελλάδα
που ο Σταύρος Θεοδωράκης λίγο πριν κάνει το Ποτάμι του μας ενημέρωνε ότι
ποτέ δεν θα μάθουμε τι συνέβη στ΄ αλήθεια στο Φαρμακονήσι, ήξεραν ότι
ζούσαν σε μια Ελλάδα που έγινε σιγά σιγά όλο και πιο νομιμοποιημένο και
εξυμνημένο το να μετατρέπεσαι από όργανο διαφύλαξης της τάξης σε όργανο
άσκησης βίας και βαναυσότητας και βασανισμού. Ο νους τους λοιπόν δεν
πήγαινε στο κακό ότι θα τον σκοτώσουν τον άνθρωπο, αλλά και να τον
σκότωναν ο νους τους δεν πήγαινε στο κακό ότι θα βρουν και τον μπελά
τους.

πηγη Ο νους πάει στο κακό - να 'σαι καλά αφεντικό - RAMNOUSIA

Μια φαινομενικά ρομαντική φωτογραφία -Ιδού τι σοκαριστικό κρύβεται πίσω από το χαμόγελο της νύφης

Κάθε χρόνο, περισσότερα από 3 εκατομμύρια παιδιά γίνονται μάρτυρες οικογενειακής βίας. Μία στις τέσσερις γυναίκες θα βιώσουν την ενδοοικογενειακή βία στη διάρκεια της ζωής τους. Αλλά για κάποιους, αυτό εξακολουθεί να παραμένει ένα θέμα ταμπού.

Οι συγκεκριμένες φωτογραφίες αφορούν σε μια νέα καμπάνια από τη Νορβηγία, μια εκστρατεία σκοπός της οποίας είναι να τονώσει την ευαισθητοποίηση για το θέμα της βίας και να βοηθήσει άτομα που έχουν ανάγκη. Είναι μια απλή διαφήμιση, αλλά οι εικόνες είναι τόσο ισχυρές.

Το πιο σοκαριστικό και συνάμα τρομακτικό γεγονός για την ενδοοικογενειακή βία, είναι ότι τα περισσότερα περιστατικά δεν έχουν αναφερθεί στην αστυνομία.

Πηγή:  http://www.iefimerida.gr

Νέο μισθολόγιο στο δημόσιο, βάση η αξιολόγηση

Τη δημιουργία νέου μισθολογίου, το οποίο θα συνδέεται ευθέως με την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, προβλέπει το κείμενο της συμφωνίας κυβέρνησης και τρόικας. Στόχος είναι η οικονομική βιωσιμότητα κάλυψης των αναγκών μισθοδοσίας, αλλά και η διασφάλιση της ποιότητας παροχής των υπηρεσιών. Το νέο μισθολόγιο, βάσει των συμφωνηθέντων, θα τεθεί σε ισχύ από τον Ιανουάριο του 2015, ωστόσο το προσχέδιο του νόμου θα πρέπει να παρουσιαστεί μέχρι τον Ιούνιο και να ψηφιστεί μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2014. Το κείμενο της συμφωνίας προβλέπει αποσυμπίεση διπλής κατεύθυνσης στις αποδοχές, δηλαδή μείωση του ανώτατου και αύξηση του κατώτατου μισθού, η οποία θα γίνει με κριτήρια την ικανότητα, την απόδοση και την υπευθυνότητα του υπαλλήλου.

Στην κατεύθυνση αυτή, σε συνεργασία με την τρόικα, η κυβέρνηση καλείται να χαρτογραφήσει τις αποδοχές των υπαλλήλων σε όλο τον δημόσιο τομέα, ενώ θα πρέπει να καταγραφούν και όλα τα επιδόματα, οι υπερωρίες, οι άδειες, οι ημερήσιες αποζημιώσεις, τα έξοδα ταξιδιού και πάσης φύσεως «διευκολύνσεις». Με την έναρξη του νέου μισθολογίου, τον Ιανουάριο του 2015, θα ξεκινήσει η λειτουργία ενός μόνιμου συστήματος συνεχούς αξιολόγησης του προσωπικού, ενώ στους «άριστους» θα υπάρχει η πρόβλεψη για την παροχή κινήτρων, πιθανότατα οικονομικών.

Παράλληλα, μέχρι τον Σεπτέμβριο θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η καταγραφή των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα και να έχει τεθεί σε ισχύ η καταβολή των δεδουλευμένων τους μέσω της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών. Επίσης, μηνιαίως θα πρέπει να συντάσσεται αναφορά με τον ακριβή αριθμό των απασχολουμένων στο Δημόσιο, με τον αριθμό των «διαθεσίμων», τον αριθμό των απολύσεων και το στάδιο εκδίκασης στο οποίο βρίσκονται τα πειθαρχικά.

Ως προς την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, για το 2013, αυτή θα γίνει βάσει του ήδη ισχύοντος και νεοεισαχθέντος συστήματος που περιλαμβάνει ποσόστωση.

• Απολύσεις: Βάσει των προβλεπομένων στο κείμενο της συμφωνίας, υπάρχει δέσμευση για 2.000 απολύσεις εντός του 2015, οι οποίες ωστόσο θα προέλθουν από πειθαρχικά, από παράνομες προσλήψεις και παράνομες μετατροπές συμβάσεων. Το ζήτημα των απολύσεων θα επανεξεταστεί τον Σεπτέμβριο, «λαμβάνοντας υπόψη τις μεταρρυθμίσεις που έχουν επιτελεστεί και την πιθανότητα να υπάρξει ανάγκη να προσδιοριστούν στόχοι».

• Κινητικότητα: Στο νέο σχήμα της κινητικότητας, η οποία ωστόσο δεν συνδέεται εφεξής με απολύσεις, θα πρέπει, για το 2014, να εισέλθουν 6.000 δημόσιοι υπάλληλοι. Η διαδικασία της κινητικότητας θα έχει στόχο την καλύτερη αξιοποίηση του προσωπικού ενώ πλέον καταργείται το στάδιο της διαθεσιμότητας που είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του μισθού των υπαλλήλων.
Συγχώνευση επικουρικών Ταμείων Δημοσίου στο ΕΤΕΑ
Τη συγχώνευση όλων των επικουρικών Ταμείων του Δημοσίου στο μεγάλο επικουρικό Ταμείο του ιδιωτικού τομέα (ΕΤΕΑ) προβλέπει η συμφωνία της κυβέρνησης με την τρόικα. Η σχετική νομοθέτηση της δεύτερης μεγάλης ενοποίησης των επικουρικών (απομένουν εκτός τα επικουρικά και τα Ταμεία πρόνοιας των επιστημόνων) πρέπει, βάσει της συμφωνίας, να γίνει μέχρι τον Ιούνιο του 2014. Επίσης μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 πρέπει όλα τα επικουρικά Ταμεία που είναι εκτός ΕΤΕΑ να εφαρμόσουν τους δείκτες βιωσιμότητας που προβλέπονται και για το επικουρικό του ιδιωτικού τομέα.

Στις προτεραιότητες για την κοινωνική ασφάλιση περιλαμβάνεται η ψηφισθείσα διάταξη για μείωση κατά 3,9 ποσοστιαίες μονάδες των ασφαλιστικών εισφορών από την 1.7.2014. Η δυνατότητα μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών κατά μία ακόμη ποσοστιαία μονάδα θα εξεταστεί από την κυβέρνηση και την τρόικα μέχρι τον Ιούνιο του 2015, ενώ από τον Σεπτέμβριο του 2014 πρέπει να καταρτιστεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο και για νέες στοχευμένες μειώσεις των ασφαλιστικών εισφορών. Αυτό το σχέδιο περιλαμβάνει την ενοποίηση και τη μείωση των εισφορών, με στόχο τη δημιουργία κινήτρων και την υλοποίηση προγραμμάτων που χρηματοδοτούνται από την Ε.Ε για την αύξηση των προσλήψεων νέων και μακροχρόνια ανέργων. Το σχέδιο αυτό για τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, σε στοχευμένες κατηγορίες και προγράμματα, πρέπει να εφαρμοστεί μέχρι τον Δεκέμβριο του 2014. Νωρίτερα, μέχρι τον Ιούνιο φέτος, θα έχει εξεταστεί η πορεία ανταπόκρισης του συστήματος ανταποδοτικότητας ανάμεσα σε εισφορές και παροχές. Υπενθυμίζεται δε ότι τον Ιανουάριο του 2015 τα επικουρικά Ταμεία θα χρηματοδοτούνται μόνο από τις ασφαλιστικές εισφορές.

http://www.kathimerini.gr

Ιεροκλής Μιχαηλίδης: «Με πίεσαν πολλές φορές να κατέβω για δήμαρχος Θεσσαλονίκης»

 

 Μεσημέρι στο μαγαζί του «Μαργαρίτα» στη Θεσσαλονίκη και όλοι τον ρωτούν
αν είναι καλά. «Δόξασοι ο Θεός» λέει, με τσιγάρο στο χέρι. «Τσιγάρο; Μα
μόλις βγήκατε από το νοσοκομείο!». «Είναι ένα από τα πέντε της ημέρας»,
μου απαντά.  «Πέρασα μια περιπέτεια ξώφαλτσα με την καρδιά μου και όλο
αυτό με επανέφερε στην αρχική μου κατάσταση. Εγώ ήμουνα ένας αισιόδοξος
άνθρωπος, στρεσαρίστηκα και, να ξέρετε, είναι πολύ λίγα τα πράγματα που
μπορούν να μου δημιουργήσουν στεναχώρια. Πολλοί με κατηγορούν για
αναισθησία, επειδή είμαι ‘‘γεια σου’’ και έξω καρδιά. Όταν όμως τα πήρα
μέσα μου, με έσφιξε λίγο και αυτό ήταν τελικά ένα ταρακούνημα για να
επανέλθω στα φυσιολογικά μου. Στην ουσία η περιπέτεια αυτή με
‘‘ξύπνησε’’. Τη γλίτωσα φτηνά».



Πρεμιέρα στο «Ακροπόλ» με «Άγριο σπόρο», το νέο έργο του Γιάννη Τσίρου.

Πάλι καντινιέρης, αλλά τελείως διαφορετικός χαρακτήρας από τον
τηλεοπτικό. Ελληνικό έργο του Γιάννη Τσίρου, με τον οποίο έχω πολύ στενή
σχέση. Είχα ανεβάσει και το πρώτο του, τα «Αξύριστα πηγούνια», ένα
εξαιρετικό κείμενο, μαζί με τον Θανάση Παπαγεωργίου. Πολύ ενδιαφέρουσα
ποιητική γραφή, ρεαλιστικό, με διαλόγους στα όρια του κινηματογραφικού
σεναρίου. Έχει χιούμορ, παρόλο που είναι αδόκιμο να πεις ότι ο «Άγριος
σπόρος» είναι κωμωδία. Το ονομάσαμε λοιπόν «πικρή» κωμωδία, γιατί είναι
σκληρό, τρυφερό και συγκινητικό.



Δεν σας απέτρεψε το γεγονός ότι ο κόσμος  προτιμά τις κωμωδίες;

Το κοινό θέλει κάτι για να ξεχαστεί, όμως ο «Άγριος σπόρος» χωρίς να
είναι βαρύ, χωρίς να είναι ανάλαφρο, ευχαριστεί τους θεατές. Αυτή είναι η
αίσθηση που έχω από τη Θεσσαλονίκη που παίξαμε. Με τη φόρτιση όλης της
εποχής που ζούμε και τη γενική κατάθλιψη, έρχονται να δούνε μια
παράσταση που μάλλον λειτουργεί παρηγορητικά και τους εμψυχώνει. Δεν
«ρίχνει» τους θεατές, είναι ατμοσφαιρική δουλειά.



Συμμετέχετε με «Τα παντελόνια κάτω» στην τηλεόραση, που τελευταία βλέπουμε να έχει μια άνθιση,  όσον αφορά τη μυθοπλασία.

Γίνονται πολλά σίριαλ και είναι και χαριτωμένα. Σε σχέση με την
τουρκολαγνεία, τουλάχιστον ακούς ελληνικά και ας μην είναι και αυτό που
λέμε καταπληκτικές δουλειές. Δεν είμαι εναντίον των τούρκικων, και
βραζιλιάνικα και πορτογαλικά να ήταν, το ίδιο θα έλεγα. Το ίδιο είχε
γίνει και με τα ριάλιτι. Παράγινε. Η μυθοπλασία όμως ποτέ δεν πεθαίνει, η
ανάγκη του κόσμου να ακούει ένα παραμύθι με αρχή, μέση και τέλος, και
να έχει σχέση με τη δική του ζωή, στη γλώσσα του, δεν θα τελειώσει ποτέ,
και αυτό μας παρηγορεί.



Πώς και δεν είστε υποψήφιος στις επερχόμενες εκλογές;

Προς Θεού. Έχω αρνηθεί επανειλημμένα και την τελευταία δεκαετία αρνήθηκα
σθεναρά. Αντιστάθηκα και στις βουλευτικές εκλογές, αλλά και στις
τοπικές. Με πίεσαν πολλές φορές να κατέβω για δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Δεν
νομίζω ότι μπορώ να κάνω αυτή τη δουλειά παρ’ όλο που φλερτάρω με την
πολιτική, είμαι ενεργός πολίτης και ασχολούμαι σε επίπεδο καφενείου με
τους φίλους μου. Είμαι φλύαρος, έχω το λέγειν, μια μικρή δημαγωγία, αλλά
αυτό είναι διασκέδαση και άποψη. Θεωρώ την πολιτική την υψηλότερη των
τεχνών, αλλά από κει μέχρι το να γίνω πολιτικός θέλει τεράστια διαδρομή.
Δεν νομίζω ότι είμαι κατάλληλος και είναι θέμα προτεραιοτήτων, προτιμώ
να παίξω κάποιον ρόλο. Προς το παρόν, γιατί στη σύνταξη δεν ξέρεις,
εξάλλου είμαι πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης.



Και επιχειρηματίας εκτός από καλλιτέχνης. Ήταν ανάγκη για επιβίωση;

Όχι, ήταν βλακεία. Με την έννοια ότι το εστιατόριο που έστησα στη
Θεσσαλονίκη απέσπασε μέρος της ενεργητικότητάς μου από άλλα πράγματα.
Ήταν όμως εσωτερική παρόρμηση, στην οποία δεν αντιστάθηκα, όπως δεν
έκανα πολλές φορές στη ζωή μου. Θέλω να πω ότι υπήρχε σχέση με τη νύχτα.
Τα πρώτα χρόνια με τους πειραματικούς θιάσους στη Θεσσαλονίκη ήταν
αδύνατο να επιβιώσουμε, οπότε επί δέκα χρόνια ως πάρεργο, είτε ως
μπάρμαν είτε ως ιδιοκτήτης μαγαζιών, δούλευα. Με το πέρασμα των χρόνων
μου έλειψε αυτό, μου άρεσε και αυτή η στοά «Κολόμβου», έχω ψώνιο με τα
παλιά κτήρια, και έκανα το μαγαζί «Μαργαρίτα». Απ’ τη μια το έχω
μετανιώσει, από την άλλη είναι απολαυστικό, θα ’ρθουν οι φίλοι μου, θα
πιούμε ένα καφεδάκι, θα φάμε το μεσημέρι. Δεν είμαι καλός
επιχειρηματίας, ούτε ικανός ούτε καλός διαχειριστής, το αντιμετώπισα σα
μια θεατρική παραγωγή.



Πώς σας φαίνεται που κάθε μέρα «ξεφυτρώνει» και ένα κόμμα;

Μου αρέσει, είμαι φανατικά υπέρ των καινούργιων σχηματισμών και των μη
επαγγελματιών πολιτικών. Δεν θέλω να κάνω τον προφήτη ή τον εκ των
υστέρων έξυπνο, αλλά ήμουν από αυτούς που πίστευαν ότι ζούσαμε με
αυτόματο πιλότο. Όλο το παλιό πολιτικό σύστημα είχε ψοφήσει και έπρεπε
κάποια στιγμή κάτι να γίνει και με θεωρούσαν γκρινιάρη. Δεν πίστευα ότι
θα φτάσουμε βέβαια εδώ.



Σας αρέσει η κίνηση του Σταύρου Θεοδωράκη;

Μου άρεσε. Δεν ξέρω ακόμα τι σημαίνει πολιτικά, τον εκτιμώ, αλλά αυτό θα
το δω. Από τους ανθρώπους όμως που συνομιλούν μαζί του και ως κίνηση,
είμαι υπέρ. Και αν προκύψουν και άλλοι δυο τρεις σχηματισμοί, ακόμα
καλύτερα. Τώρα, το πού θα επιλέξουμε να πάμε, είναι μια ιστορία ζύμωσης
χρόνου. Τουλάχιστον να καταγραφεί, να έχει λόγο και παρέμβαση. Βέβαια ο
κόσμος θέλει και λίγο επικοινωνιακά τρικ και ο Θεοδωράκης έχει επαφή με
τη δημοσιότητα. Όμως δεν έχει σημασία αυτό. Σημασία έχει ότι είναι
θετικό, όλα τα άλλα είναι συνωμοσίες.



Στο προσκήνιο όμως των δημοσκοπήσεων και η Χρυσή Αυγή;

Είναι κόσμος απελπισμένος και θυμωμένος και νομίζει ότι με τη βία θα
λύσει τα προβλήματα. Αυτό είναι ψευδαίσθηση και λάθος. Χρειαζόμαστε
ευρύτερη κουβέντα και δημοκρατικές διαδικασίες. Αυτά είναι σαν τον «λύκο
που χαίρεται στην αναμπουμπούλα», τους έχουν παραπλανήσει και νομίζουν
ότι με αυτό τον τρόπο θα εκδικηθούν. Υπάρχει όμως άλλος τρόπος να
απομονωθούν όσοι έφεραν τη χώρα σε αυτή την κατάσταση και ενδεχομένως να
τιμωρηθούν κιόλας. Όχι όμως μέσα από τη μισαλλοδοξία.



Έχετε καλλιτεχνικά απωθημένα;

Ούτε άλλου είδους. Έκανα πολλά από αυτά που ήθελα και πολλά είναι
περισσότερα απ’ όσα ονειρεύτηκα. Η ματαιοδοξία μου εδώ και πολλά χρόνια
έχει καλυφθεί. Αν μπορούσα κάτι να ζητήσω, θα ήταν να βρεθώ για λίγο σε
αμερικανική ταινία. Να πάω έναν καφέ στον Πατσίνο δεν θα ήταν άσχημα ή
να κάνω τον οδηγό στον Άντονι Χόπκινς και να πω μια φράση, «πού
στρίβω;». Να με πάρει ο Αλεξάντερ Πέιν να παίξω… Ωραία θα ήταν! Και οι
ταινίες μπορείς να πεις ότι είναι απωθημένο μου.





5  πρόσωπα που παίζουν / έπαιξαν ρόλο  στην πορεία του



• Τάσος Ναούμ, δάσκαλος, με καθόρισε ως παρουσία.

• Μίνως Βολανάκης.

• Ρόμπερτ Στούρουα, που δουλέψαμε πέρυσι.

• Τσέζαρις Γκραουζίνις, που σκηνοθετεί τον «Άγριο σπόρο».

• Ζντένεκ Ποσπίσιλ, Τσέχος σκηνοθέτης, δάσκαλός μου στη δραματική.

 Κάτια Πουλοπούλου

Ιεροκλής Μιχαηλίδης: «Με πίεσαν πολλές φορές να κατέβω για δήμαρχος Θεσσαλονίκης» - ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Στέλιος Μάϊνας: «Ζούμε σε συνθήκες κατοχικές»

 

 «Γεια σου, Στελάρα», «Καλημέρα
παιδιά», πρωινό στα Εξάρχεια, αγαπημένη γειτονιά του δημοφιλούς
ηθοποιού, που δεν αλλάζει το κέντρο της Αθήνας για τίποτα. Πίνουμε καφέ,
αγοράζει χαρτομάντιλα από περαστικούς, μιλάει με τον κόσμο, ζει χρόνια
στην πλατεία Βικτωρίας και απορώ πώς δεν είναι υποψήφιος στις προσεχείς
δημοτικές εκλογές.



«Αστειότητα, αγαπάω πολύ το κέντρο της Αθήνας, αλλά αυτό είναι άσχετο,
δεν με ενδιαφέρει καθόλου αυτό το κομμάτι της πολιτικής. Η πολιτική
είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να ασχοληθείς μαζί της και εγώ κάνω
μια άλλη δουλειά. Πρέπει να είσαι εκεί στο 100% για να φροντίζεις την
πόλη σου, και οι άνθρωποι που ασχολούνται με την Τοπική Αυτοδιοίκηση
είναι αξιέπαινοι, κάποιοι από αυτούς πληρώνουν και από την τσέπη τους.
Δεν συζητώ και το πόσο έχει βελτιωθεί η εικόνα του κέντρου τελευταία,
τεράστια διαφορά. Εγώ, όχι, ευχαριστώ δεν θα πάρω».



Ρεσιτάλ ηθοποιίας στο «Τίρζα» όπου πρωταγωνιστείτε. Συνήθως τέτοια εποχή οι θίασοι ετοιμάζονται για Θεσσαλονίκη. Εσείς;

Εμείς κάναμε αυτό το έργο και οι συνθήκες μάς ανάγκασαν να παίζουμε
Κυριακή με Τετάρτη. Μέρες όχι θεατρικές, και το λέω γιατί ο κόσμος
βγαίνει πια μόνο Σάββατο. Δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει, αλλά ζούμε σε
συνθήκες κατοχικές. Αυτή είναι η αλήθεια, δεν το μεγαλοποιώ. Ο κόσμος
πάει στο θέατρο, αλλά βλέπουμε πόσο είναι καμπουριασμένος, έχει
αλαλιαστεί. Δεν βγαίνει, δεν ξοδεύει, δεν έχει. Είναι γεγονός πως η
έξοδος για θέατρο είναι μια πολυτέλεια, παρόλο που η τιμή έχει κατέβει
δραματικά, με μέσο όρο εισιτηρίου τα 12 ευρώ. Δεν βγαίνουν ούτε οι
μισθοί των ηθοποιών. Εμείς είμαστε ένα σύνολο 6 ανθρώπων, δουλεύουμε με
ποσοστά, τα λεφτά είναι ελάχιστα και μην ξεχνάς ότι μιλάμε για μια
θεατρική επιτυχία με πολύ κόσμο, που όμως αυτό δεν έχει ανταπόκριση στην
τσέπη μας. Η Θεσσαλονίκη λοιπόν είναι ένα ρίσκο. Θέλουμε πολύ να πάμε,
αλλά πρέπει να ασφαλίσουμε τις μίνιμουμ οικονομικές συνθήκες, διότι και
εμείς εργαζόμενοι είμαστε και θέλουμε να επιβιώσουμε από τη δουλειά μας.
Τώρα δεν ζει ο κόσμος, επιβιώνει.



Έχετε νιώσει ότι η κρίση αποτελεί για κάποιους άλλοθι;

Α, καλά, ας γελάσω. Είναι μια πάρα πολύ καλή ευκαιρία «να σε κάνω
φέτες». Δηλαδή με την ευκαιρία της κρίσης αναμασάνε: «Δεν έχω λεφτά».
Υπάρχουν κάποιοι που ζουν πολύ καλά και έχουν φροντίσει για αυτό. Το
θέατρο βέβαια δεν άφησε ποτέ λεφτά. Δεν έγινε ποτέ κανένας πλούσιος από
το θέατρο, στο θέατρο χάνεις λεφτά, δεν βγάζεις, εκτός από τις κωμωδίες
λαϊκού χαρακτήρα και περιεχομένου, με ευρύτατη συμμετοχή και αποδοχή,
που δουλεύεις για τζίρο. Σε καμία άλλη περίπτωση. Για παράδειγμα, εμείς
θα ήμασταν παράφρονες αν περιμέναμε να βγάλουμε λεφτά ανεβάζοντας την
«Τίρζα». Εμείς απλώς έχουμε τη φιλοδοξία να επιβιώνουμε κάνοντας αυτό
που γουστάρουμε. Αυτό βέβαια το πληρώνεις με αίμα, πολύ ακριβά. Τον
πολιτισμό που προσφέρει ο καλλιτέχνης τον πληρώνει. Οι ηθοποιοί που
δουλεύουν και δουλεύανε για χρόνια σε συνθήκες απαγορευτικές, πληρώνουν
από την τσέπη τους. Οι ηθοποιοί είμαστε το κατώτερο κομμάτι εισοδηματικά
και αυτοί που έχουν πληγεί περισσότερο. Διάβαζα ότι 855 παραστάσεις
ανέβηκαν το 2013 και 530 μέχρι προχθές, μέσα στο 2014. Αυτό δεν είναι
πλουραλισμός, είναι αυτοκτονία. Οι καλλιτέχνες είναι σε απόγνωση,
μαζεύονται πέντε φίλοι και ανεβάζουν ένα έργο, μια αίσθηση Μουτζαχεντίν
και ας βγάλουνε 5 ευρώ. Όσο κι αν έχεις διάθεση δονκιχωτική, δεν σώζεται
ούτε η γη ούτε ο κόσμος ούτε ο εαυτός σου.



Το σινεμά όμως έχει μια άνθιση;

Τζάμπα. Ας είναι καλά οι γονείς των παιδιών που πληρώνουνε για να
γίνεται κινηματογράφος. Βεβαίως έχει άνθιση και γίνονται πράγματα και
αυτό είναι συνακόλουθο της ανταπόκρισης που έχει. Τα εισιτήρια έχουν
μειωθεί δραματικά. Το ελληνικό κοινό αντέχει μια ταινία ελληνική τον
χρόνο και εκεί θα πάει. Φέτος δούλεψε ο Παντελής Βούλγαρης, του χρόνου
κάποια άλλη.



Του χρόνου η δικιά σας ταινία;

Μακάρι! Είναι ήδη έτοιμη, γίνεται επεξεργασία ήχου αυτήν τη στιγμή στο
Ισραήλ. Είναι του Αλέξη Αλεξίου, λέγεται «Τετάρτη 4:45» και είναι μια
ταινία κρίσης. Αφορά έναν άνθρωπο με οικογένεια σε μια κρίσιμη στιγμή
της ζωής του. Ένας ιδιοκτήτης ενός jazz club που έχει δανειστεί λεφτά
για να μπορέσει να συντηρήσει το μαγαζί του. Κάποια στιγμή όμως έρχονται
και του τα ζητάνε πίσω, αυτός δεν έχει να δώσει και του παίρνουνε το
μαγαζί του. Όλα τα λάθη που έχει κάνει, πάει να τα λύσει με τον πιο
λάθος τρόπο. Ένα εξαιρετικό σενάριο και μια πολύ καλή συνεργασία. Μέσα
είναι το γερμανικό κέντρο κινηματογράφου, το ελληνικό, η ΕΡΤ, πολύς
κόσμος. Θα δούμε. Σε καιρούς κρίσης, γενικότερα στην οικονομία, ποτέ δεν
ξέρεις τι θα πάει, είναι μη προβλέψιμα τα φαινόμενα. Όχι μόνο δεν
υπάρχει συνταγή, αλλά καταργείται, είναι όλα απρόβλεπτα.



Και γιατί σε αυτές τις μη προβλέψιμες καταστάσεις επιλέξατε να σκηνοθετήσετε τον λόγο της Λούλας Αναγνωστάκη;

Πρώτα από όλα η Λούλα Αναγνωστάκη είναι από τις πιο αγαπημένες μου
συγγραφείς. Στα πρώτα βήματά μου στο θέατρο ή, αν θέλεις, ένας λόγος που
βρισκόμουνα στο θέατρο, ήταν τα κείμενά της. Είναι συνδεδεμένη με το
πρώτο θέατρο που είδα στην εφηβεία μου. Ο λόγος της Λούλας Αναγνωστάκη
είναι καίριος, ελλειπτικός, δεν έχει εντοπιότητα, ελληνικός λόγος και
συγχρόνως με απόσταση από τα πράγματα. Καλώς ή κακώς μεταφέρουμε το
«εγώ» μας μέσα από τα κείμενά μας. Εγώ διάλεξα την «Πόλη» στο «Επί
Κολωνώ», γιατί είναι ένα επίκαιρο μονόπρακτο, που έχει να κάνει με την
αναζήτηση των ανθρώπων ενός προορισμού. Οι ήρωες της Αναγνωστάκη
κουβαλάνε την ήττα και αυτό εμένα με ιντριγκάρει. Προσπαθούν να
ανακαλύψουν κάτι από τη ζωή τους που λείπει. Είναι σαν αυτό που είμαι
και εγώ και κατά τη γνώμη μου όλοι οι καλλιτέχνες. Δεν είναι
φυσιολογικοί άνθρωποι οι καλλιτέχνες, κάτι πρέπει να τους λείπει από τη
ζωή τους, είναι προβληματικοί και το κουβαλάνε αυτό. Όλο το κομμάτι του
ναρκισσισμού είναι μούφα. Επιφανειακό, η ουσία είναι ότι, για να
ασχοληθείς με την τέχνη, πρέπει να είσαι πολύ ευαίσθητος πόλος, να
μπορείς να αντιληφθείς τα κύματα της κοινωνίας. Τους κραδασμούς της,
πριν μπουν στον κόσμο. Αυτή είναι η δουλειά της τέχνης, να είναι το
καμπανάκι της κοινωνίας.



Μια και αντιλαμβάνεται τους κραδασμούς της κοινωνίας, γι’ αυτό μπαίνει και στη Βουλή ο καλλιτέχνης;

Εγώ πιστεύω ότι ο καλλιτέχνης δεν έχει καμία δουλειά στην πολιτική,
γιατί κάνει πολιτική με το επάγγελμά του. Είναι σαν να έχεις καταλάβει
λάθος τη δουλειά σου. Εννοώ πως η στάση της ζωής ενός ανθρώπου και κατ’
επέκταση ενός καλλιτέχνη, που κάνει μια δουλειά δημόσια και εκτίθεται
στον κόσμο, είναι από μόνη της μια στάση ζωής πολιτική. Το τι θα σου πω,
σε ποιο κανάλι θα πάω, με ποιον θα συνεργαστώ, είναι πολιτική. Ο
καλλιτέχνης που, επιπλέον, πηγαίνει και ασχολείται με την πολιτική,
«φορτώνει» παραπάνω κάτι που ήδη κάνει. Βεβαίως πρέπει να έχει τις
απόψεις του, όχι όμως να καταχράται της δημοσιότητάς του, ακόμα και αν
τα κόμματα θέλουν να τις χρησιμοποιήσουν. Να δημοσιοποιεί, αλλά με μικρό
καλαθάκι και σύνεση στο πώς προβάλλεται, για να μην προσβάλλει.



Έρχεται λύση σε όλα αυτά που ζούμε;

Ζούμε σε μια εποχή ασύλληπτης σύγχυσης. «Ζούμε σε εποχές οριζοντίωσης»
λέει πολύ ωραία ο Μανώλης Αναγνωστάκης και συνεχίζει «ας κρατήσουμε
όρθιες ισχνές καλαμιές». Αυτό, δηλαδή, για το οποίο αγωνίζεται πλέον ο
κόσμος, είναι για την αξιοπρέπειά του. Πρέπει να σώσουμε τα στοιχειώδη
και πρέπει να γίνει τώρα, χωρίς ταμπέλα, ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., «58». Μήπως έχουν
αποφασίσει άλλοι πριν από μας για εμάς; Ποιοι μας θέλουνε Αλβανία,
σταθερά, για τα επόμενα 50 χρόνια; Ερώτηση που δεν έχει πρόχειρη και
επιπόλαιη απάντηση. Δεν ξέρω την αλήθεια, ούτε και τη λύση. Αυτό που
λέω, απλοϊκά, είναι ότι δεν πάει άλλο.



Πώς εξηγείτε ότι δεν ξεφουσκώνει η Χρυσή Αυγή;

Υπάρχει αντίδραση. Υπάρχει η λεγόμενη «τιμωριτική ψήφος». Δεν είναι όλος
ο κόσμος σε φάση αυτογνωσίας, υπάρχει και αυτός που λειτουργεί με το
θυμικό του. Απλώς, ο πολιτισμός μάς έμαθε να ξεπερνάμε την πρώτη σκέψη,
το ότι «θα σου σπάσω τα μούτρα», και να λειτουργούμε πολιτισμένα.



Βιβλίο γράφετε;

Εδώ και πολύ καιρό, και πιέζω τον εαυτό μου να συνεχίσει. Η γραφή, όμως,
θέλει στρατιωτική πειθαρχία. Γραφώ ένα μυθιστόρημα και ελπίζω μέχρι τον
Σεπτέμβρη να έχει κυκλοφορήσει. Είναι στο σήμερα και όλα είναι υπαρκτά
πρόσωπα, μια και οι πηγές είναι η πραγματικότητα, η καθημερινότητα.



Είχατε ποτέ φανταστεί ότι η τηλεόραση δεν θα ήταν μέρος της ζωής σας;

Φυσικά. Ποτέ δεν πίστεψα ότι θα ήταν αποκλειστικά μέρος της
καθημερινότητάς μου. Πρέπει όμως να πω ότι ένα μεγάλο κομμάτι της δικής
μου ευημερίας το οφείλω στην τηλεόραση. Αν δεν είχα κάνει τηλεόραση, δεν
θα είχα το μίνιμουμ της καλής διαβίωσης, την οποία δόξα τω Θεώ έχω. Δεν
επιδίωξα ποτέ βίο πλούσιο και με υπερηφάνεια λέω ότι δεν παρασύρθηκα
από ένα life style το οποίο για δεκαετίες μεσουρανούσε στην πατρίδα μας.
Έχω γνώση τού ποιος είμαι.



Καλοκαίρι;

Δουλεύω πάνω από 25 χρόνια χειμώνα, καλοκαίρι, πρωί, βράδυ. Θα ήθελα να
κάνω διακοπές, αλλά δεν μπορώ, δεν βγαίνει. Αυτό το καλοκαίρι θα είμαι
στις «Τρωάδες» του Ευριπίδη που ανεβάζει ο Θέμης Μουμουλίδης.





ΙNFO: Ο Στέλιος Μάινας πρωταγωνιστεί στο έργο του Άρνον
Γκρούνμπεργκ «Τίρζα», στο θέατρο «Ιλίσια», σε σκηνοθεσία Κώστα
Φιλίππογλου. Μαζί του οι Άννα Μάσχα, Γιώργης Τσαμπουράκης, Ηλιάνα
Μαυρομάτη, Τάσος Δημητρόπουλος, Ίριδα Μάρα. Κυριακή με Τετάρτη.



Παράλληλα, σκηνοθετεί το εμβληματικό έργο της Λούλας Αναγνωστάκη «Η Πόλη», στο θέατρο «Επί Κολωνώ», με τους



5 ημερομηνίες



• Γεννήθηκε στη Σύρο το 1957

• Τελείωσε τη δραματική σχολή Βεάκη το1983

• Το 1984 συμμετέχει στη «Λούφα και παραλλαγή»

• Από το 1993 μέχρι και το 1996 πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική επιτυχία

«Οι μεν και οι δεν»

• Το 2010 εκδίδει το πρώτο του βιβλίο «Τα φαινόμενα απατούν»




Στέλιος Μάϊνας: «Ζούμε σε συνθήκες κατοχικές» - ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

ΟΤΑ: Προσλήψεις ακόμη και στην προεκλογική περίοδο – Ποιες ειδικότητες επιτρέπονται

Σε προσλήψεις οκτώ κατηγοριών εργαζομένων ακόμη και μέσα στην προεκλογική περίοδο μπορούν να προχωρήσουν οι δήμοι και τα νομικά τους πρόσωπα, σύμφωνα με ρύθμιση του νομοσχεδίου του υπουργείου Εσωτερικών με το οποίο πραγματοποιούνται αλλαγές στον «Καλλικράτη». Στο νομοσχέδιο το οποίο αναμένεται να ψηφισθεί σήμερα από τη Βουλή περιέχεται διάταξη (άρθρο 80) σύμφωνα με την οποία «οι περιορισμοί (σ.σ. ένα μήνα πριν τις εκλογές και μέχρι την εγκατάσταση της νέας δημοτικής Αρχής, δηλαδή, την 1^η Σεπτεμβρίου) δεν ισχύουν για την πρόσληψη ιδιωτικού δικαίου ορισμένοι χρόνου και τη σύναψη συμβάσεων μίσθωσης έργου, καθώς και τις προπαρασκευαστικές τους ενέργειες, από τους ΟΤΑ και τα νομικά τους πρόσωπα προκειμένου για τις ειδικότητες των ναυαγοσωστών, των υδρονομέων άρδευσης, των χειριστών μηχανημάτων, των εργαζομένων στους τομείς πυρασφάλειας, των παιδικών σταθμών, της καθαριότητας, των Κέντρων Ανοικτής Προστασίας Ηλικιωμένων (ΚΑΠΗ) και των αμειβόμενων προγραμμάτων ΕΣΠΑ».
TO ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
http://www.aftodioikisi.gr 

Η άνοιξη στη φύση και στη ζωή μας

 
Και να επιτέλους, έφτασε η άνοιξη. Το διαλαλούν χαρούμενα τα πρώτα χελιδόνια και τα πρώτα μπουμπούκια στους αγρούς. Ήρθε πανέμορφη για άλλη μια φορά, φωτεινή και χαρούμενη, γεμάτη μηνύματα ελπίδας και χαράς. Με πόσο ενθουσιασμό υποδεχτήκαμε τον ερχομό της.
Την περιμέναμε γεμάτοι λαχτάρα και προσδοκία. Ο ερχομός της άλλαξε το σκηνικό της ζωής μας. Ο χειμώνας που ζήσαμε τρείς ολόκληρους μήνες μας είχε διαμορφώσει διαφορετικά. Μας είχε αποκλείσει στα σπίτια μας , μακριά από την φύση, τους αγρούς και τα λιβάδια. Ο βαρύς γκρίζος ουρανός και τα σκούρα χρώματα του έντυναν το μικρό μας κόσμο πένθιμα και λυπημένα.
Μια ακαθόριστη μελαγχολία βασίλευε στις καρδίες μας και η ψυχή μας βρισκόταν σε νάρκη. Περίμενε με λαχτάρα την άνοιξη, για να της δώσει ελπίδα και φτερά να πετάξει χαρούμενη και ευτυχισμένη.
 Η φύση το χειμώνα έχει μια ηρεμία, μια γαλήνη, γιατί είναι ναρκωμένη η ύπαρξή της. Τα δέντρα περιμένουν, τα μπουμπούκια δεν τολμούν να ξεμυτίσουν και όλα προσμένουν το σύνθημα της άνοιξης για να γλεντήσουν και να λάμψουν σ’ όλο το μεγαλείο. Ο ουρανός με τα βαριά σύννεφα που περιμένει τις πρώτες αισιόδοξες ακτίνες του ζωοδότη ήλιου, για να αρχίσει να λάμπει και να σκορπά χαμόγελα ευτυχίας στην πλάση.
Και να! Ήρθε η άνοιξη , γεμάτη υποσχέσεις. Πρόβαλε ολόλευκη και φωτεινή και όλα με μιας μεταμορφώθηκαν. Η πλάση άρχισε έναν τρελό χορό. Φόρεσε ολάνθιστες φορεσιές, πράσινα πανωφόρια και έλαμψε τρισευτυχισμένη. Ο ουρανός ντύθηκε στο γαλάζιο φωτεινό του χρώμα, ο ήλιος ήρθε γεμάτος χαρά να βασιλέψει στη ζωή μας και όλα ακολούθησαν τον έντονο ρυθμό της δημιουργίας. Τα πουλιά και τα πολύχρωμα έντομα διαλαλούν τα ελπιδοφόρα μηνύματα της άνοιξης και καλούν, τους ανθρώπους στο μεγάλο πανηγύρι της φύσης.
 Η άνοιξη σήμανε την αναγέννηση και στη δική μας ζωή. Λαχταρούσαμε τη διασκέδαση και τη χαρά. Και όλα αυτά μας τα πρόσφερε πλουσιοπάροχα. Το τρελό πανηγύρι της φύσης μας παρέσυρε στον έντονο ρυθμό του και νιώσαμε την καρδία μας ν’ αλαφρώνει και να αφήνει πίσω της αισιοδοξία και ελπίδα.
 Η ζωή μπροστά μας ανοίγεται γεμάτη υποσχέσεις και όνειρα. Μαζί με την ψυχή, ο νους μας ένιωσε λεύτερος και πρόθυμος για ένα σωρό δημιουργικές σκέψεις.
 Η άνοιξη σήμανε για όλους μας μέρες καλύτερες, δημιουργικές, χαρούμενες. Η ψυχή μας άνθισε σαν λουλούδι και χύνει γύρω της την πλούσια ευωδιά της. Νιώθουμε την ανάγκη να αγαπήσουμε όλον τον κόσμο και να κάνουμε ένα σωρό χαρούμενα πράγματα .
Το κρασί της άνοιξης μας μέθυσε με την γλυκιά γεύση του και χάρισε στα μέλη μας κίνηση και ζωντάνια.
 Τώρα την άνοιξη όλα είναι όμορφα. Απολαμβάνουν τις χαρές της άνοιξης και μοιράζονται τις πλούσιες ομορφιές της. Τα μηνύματα της χαράς, της ελπίδας και της αληθινής ζωής ομόρφυναν την πλάση και έδωσαν νέα διάσταση στον κόσμο μας.
Ανδρέας Φ. Βασιλείου
πηγή http://www.amarysia.gr/ 

Η πιο άσχημη γυναίκα στον κόσμο (ομιλία της στο TED)

Σε μια εποχή όπου η ομορφιά ορίζεται από τα υπερμοντέλα, η επιτυχία
ορίζεται από τον πλούτο και η φήμη θεοποιείται στη βάση τού πόσοι σε
"ακολουθούν" στα κοινωνικά μίντια, η Λίζι Βελασκέζ θέτει το ερώτημα: "Τι
μας ορίζει;" Έχοντας χαρακτηριστεί "η πιο άσχημη γυναίκα στον κόσμο" η
Λίζι αποφάσισε να αντιστρέψει τα πράγματα και να δημιουργήσει τους
δικούς της ορισμούς της ομορφιάς και της ευτυχίας