ΑΥΤΟΥΣ ΕΚΑΝΕ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ - Τρικυμία Λοβέρδου:«Είμαι υπέρ της συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο... Ή και όχι»

Καταλάγιασμα, συγκάλυψη, συγκυβέρνηση

 

Αυτές οι τρεις λέξεις αποδίδουν το γενικό πλαίσιο στο οποίο κινούνται, και προσπαθούν να διαμορφώσουν ακόμα περισσότερο, τα τρία συστημικά κόμματα. Αυτές οι τρεις λέξεις ορίζουν τις άμεσες επιδιώξεις των πολιτικών κομμάτων αλλά και του «βαθιού» συστήματος.

Άμεσα, σαν να έχουν κλείσει το μάτι ο ένας στον άλλον, έπεσαν οι τόνοι και όλοι μαζί υπόσχονται ότι ετούτη τη φορά «όλα θα έρθουν στο φως», ότι «το μαχαίρι θα φθάσει στο κόκαλο», και παραπέμπουν όλη την υπόθεση των Τεμπών στις ράγες της Βουλής, των επιτροπών, της σημαδεμένης δικαιοσύνης – χωρίς βεβαίως να εγκαταλείπεται η καταστολή και η ενεργοποίηση παρακρατικών μηχανισμών. Πρώτο μέλημα είναι να καμφθεί η οργή του κόσμου που πλήττει όλα τα συστημικά κόμματα, να μην πάρει ορμητικό χαρακτήρα. Το λαϊκό ποτάμι οργής και απέχθειας προς το πολιτικό σύστημα πρέπει να καταλαγιάσει. Διότι άλλο είναι ο συνηθισμένος ψηφοφόρος και άλλο ο οργισμένος πολίτης που ζητά δικαιοσύνη και ευθύνη, που αρνείται τον σύγχρονο φασισμό, τη συστηματική καταπάτηση του Συντάγματος και την σαπίλα.

Όλα παραπέμπονται στις εκλογές, κι όλοι μετράνε ψήφους, κι ας καμώνονται ότι θλίβονται για τις ανθρώπινες ζωές και ότι έχουμε ακόμα «πένθος». Κάθε μέρα βλέπουν τις κυλιόμενες μετρήσεις. Βέβαια οι δημοσκόποι τους αναφέρουν ότι ο κόσμος αρνείται να απαντήσει στις ερωτήσεις τους και τους διαολοστέλνει, αλλά τα επιτελεία των κομμάτων δεν νοιάζονται. Παράγγειλαν ειδική επιχειρηματολογία για την «αντισυστημική ψήφο». Τώρα τα παπαγαλάκια τιτιβίζουν όλα μαζί το τραγουδάκι κόντρα στον αντισυστημισμό.

Παράλληλα, μια μεγάλη επιχείρηση συγκάλυψης είναι σε εξέλιξη. Συγκάλυψης όλων των υπεύθυνων για το διαρκές έγκλημα σε βάρος της χώρας από το ειδικό καθεστώς, και για τα αποτελέσματά του για πάνω από 13 χρόνια. Τώρα ανακαλύπτουν τις διαχρονικές παθογένειες και τον «κακό εαυτό του αναχρονισμού», των «συντεχνιών» που ταλανίζουν τη χώρα. Αυτό ευθύνεται για όσα γίνονται! Συγκάλυψη λοιπόν όλων όσοι εφάρμοσαν τις μνημονιακές τιμωρητικές πολιτικές, αυτών που δημιούργησαν το ελλαδικό μπάχαλο, που διέλυσαν και ιδιωτικοποίησαν μέχρι τον πατέρα και τη μάνα τους, που υποθήκευσαν την Ελλάδα και αχρήστευσαν υποδομές και υπηρεσίες σαν να ήταν σε διατεταγμένη υπηρεσία.

Τώρα τσακώνονται για το πόσο έφταιξε ο καθένας, για το μερίδιο της ευθύνης που φέρει όχι για το έγκλημα της διάλυσης της χώρας, αλλά για το αν και πόσο καλά εφάρμοσε αυτές τις πολιτικές που την κάνουν σμπαράλια. Οι υψηλά ιστάμενοι κρύβονται πίσω από το «ακαταδίωκτο», υπουργοί και βουλευτές από την «ασυλία» (εδώ το Μάτι κατέληξε να είναι πλημμέλημα, τα funds δρουν τελείως νόμιμα, και φυσικά κανένας υπουργός, υφυπουργός, γραμματέας υπουργείου, κανένας από την ιταλική επιχείρηση ή τη διοίκηση του ΟΣΕ κ.λπ. δεν βρίσκεται κατηγουρούμενος…). Για το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας υπάρχουν ένοχοι: αυτοί κινούν τα νήματα της επιχείρησης «να έρθουν όλα στο φως». Δεν θα δείτε κανέναν τους να είναι κατηγορούμενος και να είναι υποχρεωμένος να κινείται με «βραχιολάκι» μέχρι τη δίκη του…

Κυβερνήσεις συνεργασίες στον ορίζοντα, όποτε γίνουν εκλογές: αυτή είναι η νέα παραγγελία των ελίτ, διεθνών και ντόπιων. Τα κόμματα προσαρμόζονται στην «ανάγκη» αυτή, έχουν λάβει το μήνυμα, κάνουν εσωτερικό μασάζ προετοιμασίας για συγκυβερνήσεις ανάμεσα σε υποτιθέμενες αντίπαλες παρατάξεις. Και, ω του θαύματος, η απλή αναλογική θα βοηθήσει τα μάλλα στον σκοπό αυτό, και βέβαια η εργαλειοποίηση του τραγικού δυστυχήματος στα Τέμπη θα σπρώξει προς την ίδια κατεύθυνση. Ένα νέο σκηνικό στήνεται, και όλοι προετοιμάζονται γι’ αυτό. Βασικός πονοκέφαλος, ετούτη τη στιγμή, είναι πώς θα συμπεριφερθεί ο λαός απέναντι στις κάλπες, πόσοι θα πάνε να ψηφίσουν, και φυσικά πόσο βαθύ θα είναι το μαύρισμα των 3 συστημικών κομμάτων.

Απέναντι σε αυτήν την επιχείρηση «καταλάγιασμα, συγκάλυψη, συγκυβέρνηση» προκειμένου να συνεχίσει το «τρένο Ελλάς» στις ίδιες ράγες, τι εναλλακτική υπάρχει; Η απάντηση δεν είναι εύκολη, και είναι διάχυτη η αίσθηση ότι δεν θα δοθεί από οποιοδήποτε εκλογικό αποτέλεσμα, και ιδίως μέσα από αυτή τη Βουλή. Οι συνειδησιακές μετατοπίσεις που γίνονται αυτό το διάστημα θέτουν πιο βαθιά ζητήματα, και αντικειμενικά έχουν πιο ουσιαστικές απαιτήσεις: Μια άλλη Πολιτική, μια πολιτική προσφοράς και διεξόδου της χώρας με συμμέτοχο και στήριγμα τον ίδιο το λαό. Μια Πολιτική που θα δημιουργήσει νέες θεσμίσεις και φορείς των «θέλω» απέναντι σε ένα πολιτικό σύστημα που υπηρετεί ή αναπαράγει το ειδικό καθεστώς της χώρας. Αυτοί μετρούν ψήφους, εμείς οφείλουμε να ανοίξουμε νέους δρόμους για τη χώρα, την κοινωνία, τον λαό!

πηγή https://edromos.gr

Έπαιζε θέατρο για την αγαπημένη του: Η συγκλονιστική μεταμόρφωση του Μουστάκα 3 μήνες πριν φύγει από τη ζωή

 

Είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις τον καλύτερο ρόλο που έπαιξε ποτέ ο Σωτήρης Μουστάκας. Οι λάτρεις της κωμωδίας μπορούν να σταθούν σε κάποιον από τους δεκάδες που υποδύθηκε κατά την διάρκεια της καριέρας του σε ανάλογες ταινίες και επιθεωρήσεις. Οι πιο σινεφίλ θα προτάξουν την σύντομη, αλλά συγκλονιστική ερμηνεία του στον «Ζορμπά», που αν ήταν κατά 2 λεπτά μεγαλύτερος ίσως να του χάριζε ένα Όσκαρ… Ωστόσο τίποτα από αυτά δεν συγκρίνεται με το θέατρο που αναγκαζόταν να παίξει κάθε φορά που συναντούσε την επί δεκαετίες λατρεμένη του, όταν εκείνη «έσβηνε» και «χανόταν» χτυπημένη από Αλτσχάιμερ.

Ο Σωτήρης Μουστάκας και η Μαρία Μπονέλου γνωρίστηκαν ενώ σπούδαζαν στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Δύο παιδιά ακόμα αφού δεν είχαν κλείσει καν τα 20 χρόνια τους, το ένα από τις Κάτω Πλάτρες στην Λεμεσό της Κύπρου και το άλλο από την Αθήνα, που τους ένωσε το πάθος τους για την Τέχνη. Στη συνέχεια τους ένωσε –πιο δυνατά- η παράφορη αγάπη και αφοσίωση τους ενός για τον άλλον.

Είχαν εκκινήσει από διαφορετικές αφετηρίες όχι μόνο στην ζωή, αλλά και στο θέατρο. Όταν εκείνος πραγματοποιούσε το ντεμπούτο του στο σανίδι το 1962 με το θίασο Αναλυτη – Ρηγόπουλου στο «Μια πόρτα δραχμές 500», εκείνη εμφανιζόταν την ίδια χρονιά για πρώτη φορά στο Ηρώδειο στο έργο «Βασιλεύς Ροδολίνος» του Ι.Α Τρωίλου με το Εθνικό.

Οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές τέμνονταν ορισμένες φορές, με τον καθένα τους να ακολουθεί ανεξάρτητη πορεία, πριν τελικά αφοσιωθούν κατά κύριο λόγο στην επιθεώρηση, στο είδος που τους βλέπαμε πιο συχνά μαζί, σε αντίθεση με ό,τι –συνήθως- συνέβαινε στον κινηματογράφο. Βέβαια η Μαρία Μπονέλου είχε γίνει γνωστή από χαρακτηριστικούς ρόλους σε μεγάλες επιτυχίες της δεκαετίας του ’60, όπως η «Βίλλα των οργίων», το «Κάτι κουρασμένα παλικάρια», το «Ένας ιππότης για την Βασούλα», το «Μια Ελληνίδα στο χαρέμι» και άλλες. Από την άλλη, ο Σωτήρης Μουστάκας έδειχνε από πιο νωρίς σαφώς πιο άνετα στο θέατρο το οποίο και αποδείχθηκε ο φυσικός του χώρος, την ώρα που τα «χρυσά χρόνια» του ελληνικού σινεμά είχαν περάσει ανεπιστρεπτί και η βιντεοκασέτα ήταν η βασική πηγή εισοδήματος για πολλούς ακόμα ταλαντούχους, αλλά οριακά άτυχους -λόγω ηλικίας- ηθοποιούς.

Οι δυο τους -τελικά- παντρεύτηκαν το 1973, μετά από κάμποσα χρόνια σχέσης, και απέκτησαν και μια κόρη την Αλεξία. Περνώντας το κατώφλι της καλλιτεχνικής και προσωπικής ωριμότητάς τους είχαν αφοσιωθεί στο θέατρο ανεβάζοντας παραστάσεις όταν η επαγγελματική τους επιτυχία αλλά και η οικογενειακή ευτυχία δέχτηκε ένα σφοδρό χτύπημα. Το 2000 ήρθαν τα πρώτα σοβαρά σημάδια της νόσου Αλτσχάιμερ στην Μαρία Μπονέλου που εκείνη την χρονιά έπαιζε στο «Περοκέ» στην επιθεώρηση «Μουρλένιουμ». Λένε ότι αυτή η εκφυλιστική ασθένεια είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί, όχι τόσο στον ίδιο τον ασθενή, αλλά στους οικείους του. Το να συναντάς καθημερινά το αγαπημένο σου πρόσωπο και να αναρωτιέσαι αν θα σε θυμηθεί ή όχι…

Για τον Σωτήρη Μουστάκα ήταν μια αβάσταχτη συνθήκη. Αλλά, γεννημένος ηθοποιός και ταγμένος στο να σκορπά παντού χαμόγελα, αυτός ο τιτάνας του γνήσιου χιούμορ που κάποτε έκανε το κοινό να σπαρταράει απλά καθήμενος σε μια άκρη της σκηνής μασώντας πασατέμπο, δεν επέτρεψε στον εαυτό του να φανερώσει την απόγνωσή του. Τουλάχιστον όχι μπροστά της. Κι ας μην τον αναγνώριζε καμιά φορά καν…

Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό περιστατικό εξιστορεί ο Παναγιώτης Μήλας ο οποίος αναφέρεται σε ένα περιστατικό το 2007. Στο ασανσέρ ενός νοσοκομείου συνάντησε τυχαία τον Σωτήρη Μουστάκα. Η Μαρία Μπονέλου έχρηζε νοσηλείας και ο σύζυγός της επισκεπτόταν. «Μπήκε φουριόζος, αεικίνητος, λαμπερός» -λέει- και όταν τον είδε να αποχωρεί κάποιες ώρες αργότερα, τον περιγράφει «σκοτεινό, σκυθρωπό, σκεβρωμένο, ένα κουρελάκι»… Στην ερώτηση για το πού οφείλεται αυτή η μετάλλαξη, εισέπραξε την εξής απάντηση: «Προηγουμένως, όταν ανέβαινα, πήγαινα να δω τη Μαρία μου. Έπρεπε όταν περάσω την πόρτα του δωματίου της να είμαι λαμπερός, χαμογελαστός, ευθυτενής… Αυτός ήταν ο ρόλος μου, έπρεπε να μπω στο «πετσί» του. Τώρα που έφυγα η Μαρία μου δεν με βλέπει, η αυλαία έπεσε, τα φώτα έσβησαν κι εγώ είμαι ο εαυτός μου».

Σημειωτέον ότι εκείνη την ίδια περίοδο ο Σωτήρης Μουστάκας είχε κι αυτός να αντιμετωπίσει έναν τρομερό εχθρό. Τον καρκίνο… Προέτρεχε, όμως, η αγάπη του για την σύζυγό του. Άλλωστε για χάρη της τα τελευταία χρόνια της δουλειάς και της ζωής του έβαζε πάντοτε έναν απαράβατο όρο για τις περιοδείες των θιάσων του. Το πολύ κάθε τρεις ημέρες εκείνος θα επέστρεφε σπίτι τους για να την δει, να την φροντίσει και με την κόρη του, Αλεξία, να παρηγορήσουν και να δώσουν δύναμη ο ένας στον άλλον.

Τελικά ο Σωτήρης Μουστάκας έφυγε από την ζωή στις 4 Ιουνίου του 2007, προδομένος από λοίμωξη του αναπνευστικού. Η Μαρία Μπονέλου ήταν ήδη τόσο άσχημα στην υγεία της που δεν μπόρεσε καν να παρευρεθεί στο στερνό αντίο. Έτσι κι αλλιώς στις 30 Αυγούστου πήγε κι εκείνη να τον συναντήσει. Σχεδόν τρεις μήνες δίχως την παρουσία του (άσχετα με τον βαθμό συνείδησης) ήταν αβάσταχτοι. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Χαλανδρίου την 1^η  Σεπτεμβρίου 2007, στο πλάι του συζύγου της. Εκεί που στέκονταν πάντα ο ένας για τον άλλον.

πηγή https://menshouse.gr

Σκάνδαλο Siemens: Η εταιρεία ομολόγησε, πολιτικοί παραδέχτηκαν - Η δικαιοσύνη… αθωώνει!

 

Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να συμβεί:

-Η εταιρία Siemens έχει ομολογήσει το σκάνδαλο και (κάποιες από) τις δωροδοκίες προσώπων, πολιτικών και μη, στη χώρα μας. Έχει, μάλιστα, συνάψει με το ελληνικό δημόσιο συμφωνία για «αποζημίωση» (ο Θεός να την κάνει) για τη ζημία που έχει επιφέρει στο δημόσιο συμφέρον!

-Δημόσια πρόσωπα, επίσης, έχουν ομολογήσει τη δωροληψία! Κορυφαίο παράδειγμα η χορηγία 1.000.000 μάρκων στο ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη, χωρίς ποτέ να μάθουμε το λόγο, ούτε να πληροφορηθούμε για τα «διπλά ταμεία» του κόμματος! Χωρίς ποτέ να τιμωρηθεί κανείς και χωρίς ποτέ να ζητήσει κάποιος συγγνώμη!

-Στο σκηνικό αυτό έρχεται η ελληνική δικαιοσύνη και τους ανακηρύσσει όλους …αθώους! «Λόγω …παραγραφής», λένε τάχα μου αθώα όσοι θέλουν να υποβαθμίσουν το θέμα! Και γιατί παρακαλώ η ελληνική δικαιοσύνη κάνει 25 χρόνια (ένα τέταρτο του αιώνα) για να βγάλει απόφαση σε ένα τέτοιο σκάνδαλο; Μήπως γιατί δεν είναι και τόσο τυφλή; Μήπως είναι …μονόφθαλμη; Μήπως –θα πουν πολλοί- και δικαίως) βρίσκεται σε συμπαιγνία με το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης, ώστε να «τρώνε και να πίνουν» και …λογαριασμό να μην δίνουν; Να φτιάχνουν νόμους που οι υπουργοί δεν θα είναι ίσοι με τους άλλους κοινούς θνητούς (νόμος περί ευθύνης υπουργών) και αν κάτι μεγάλο αποκαλυφθεί να το μπουρδουκλώνουν οι δικαστές και άκρη να μην βγαίνει! Το είδαμε με τη Siemens, το ζούμε με τη Novartis, το διαπιστώσαμε σε κάθε μικρό και μεγάλο σκάνδαλο των τελευταίων χρόνων! Ο μόνος πολιτικός, άλλωστε, που πλήρωσε τα τελευταία χρόνια είναι ο Άκης Τσοχατζόπουλος- που προτίμησε να πάρει τα μυστικά του στον τάφο του.

Αν έχει, πάντως, χιούμορ ο Μιχάλης Χριστοφοράκος, θα πρέπει να ζητήσει …αποζημίωση από το ελληνικό δημόσιο για …ψυχική οδύνη. 

 

Γράφει ο Βασίλης Σκουρής 

πηγή https://www.ieidiseis.gr 

Αθώος ο Χριστοφοράκος και όλοι οι κατηγορούμενοι για τα μαύρα ταμεία της Siemens-Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων

 

Πάνω από 15 χρόνια έχει απασχολήσει το ελληνικό κοινοβούλιο, η ακροαματική διαδικασία στο δικαστήριο ήταν πολύμηνη και τελικώς… μάθαμε από το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων πως όλοι οι κατηγορούμενοι, για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της μεταπολίτευσης, αυτό με τα μαύρα ταμεία της Siemens και τις μίζες, είναι αθώοι. Προκλητική απόφαση με αρνητικά μηνύματα προς την κοινωνία ότι νόμος είναι… τα συμφέροντα και το δίκαιο του ισχυρού. Αναλυτικότερα:

Από τους 22 συνολικά κατηγορουμένους που κάθισαν στο εδώλιο του Δευτεροβάθμιου δικαστηρίου κρίθηκαν αθώοι οι 20 κατά περίπτωση ομόφωνα και κατά πλειοψηφία. Το δικαστήριο αποφάσισε και την παύση της ποινικής δίωξης για πράξεις που έχουν τελεστεί έως το 2002 λόγω παραγραφής. Σημειώνεται, ότι για τον φυγόδικο Χρήστο Καραβέλα, σε βάρος του οποίου εκκρεμεί ποινή κάθειρξης 15 ετών από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, δεν εκδόθηκε απόφαση αφού δεν ασκήθηκε από την πλευρά του έφεση, ενώ απόφαση δεν εκφωνήθηκε ούτε για τον Δημήτρη Γυφτόπουλο, ο οποίος έχει αποβιώσει.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤΑΜΕΛΟΥΣ ΕΦΕΤΕΙΟΥ

Μιχαήλ Χριστοφοράκος: Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος κατά πλειοψηφία 4-1 (ένα μέλος είχε τη γνώμη ότι έπρεπε να κηρυχθεί απαράδεκτη η ποινική δίωξη λόγω δεδικασμένου). Υπενθυμίζεται πως πρόκειται για το «γείτονα» του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Τήνο, ο οποίος διέφυγε στο εξωτερικό το 2009 επί κυβέρνησης ΝΔ και υπουργίας στο Εξωτερικών της Ντόρας Μπακογιάννη.

Πρόδρομος Μαυρίδης: Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος κατά πλειοψηφία 4-1 (ένα μέλος είχε τη γνώμη ότι έπρεπε να κηρυχθεί απαράδεκτη η ποινική δίωξη λόγω δεδικασμένου).

«γείτονα» του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Τήνο, Μιχάλη Χριστοφοράκο ο οποίος διέφυγε στο εξωτερικό το 2009 επί κυβέρνησης ΝΔ ενώ ήταν καταζητούμενος για το πολύκροτο σκάνδαλο,

Αλέξανδρος Αθανασιάδης: Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος ομόφωνα.

Karl Friedrich Eduard PIERER Von ESCH: Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος ομόφωνα.

Thomas GANSWINDT: Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος κατά πλειοψηφία 4-1 (ένα μέλος είχε τη γνώμη ότι έπρεπε να κηρυχθεί απαράδεκτη η ποινική δίωξη λόγω δεδικασμένου).

Jörg Michael KUTSCHENREUTER: Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος κατά πλειοψηφία 4-1 (ένα μέλος είχε τη γνώμη ότι έπρεπε να κηρυχθεί απαράδεκτη η ποινική δίωξη λόγω δεδικασμένου).

Reinhard Herbert SIEKACZEK: Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος κατά πλειοψηφία 4-1 (ένα μέλος είχε τη γνώμη ότι έπρεπε να κηρυχθεί απαράδεκτη η ποινική δίωξη λόγω δεδικασμένου).

Wolfgang Paul Wilhelm RUDOLPH: Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος ομόφωνα.

Heinz Wolfgang Ernst Keil Von JAGEMANN: παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος κατά πλειοψηφία 4-1 (ένα μέλος είχε τη γνώμη ότι έπρεπε να κηρυχθεί απαράδεκτη η ποινική δίωξη λόγω δεδικασμένου).

Franz Joseph RICHTER: παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος ομόφωνα.

Γιώργος Σκαρπέλης: Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για όλες τις πράξεις, λόγω παραγραφής.

Νικόλαος ΝΙΝΤΟ: Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για όλες τις πράξεις, λόγω παραγραφής.

Γιώργος Αργυρόπουλος: Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για όλες τις πράξεις, λόγω παραγραφής.

Δημήτριος Κουβάτσος: Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος ομόφωνα.

Παναγιώτη Νικάκη: Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος κατά πλειοψηφία 4-1 (ένα μέλος είχε τη γνώμη ότι έπρεπε να κηρυχθεί απαράδεκτη η ποινική δίωξη λόγω δεδικασμένου).

Γιώργος Καλδής: Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος.

Αλέξανδρος Λέτσας: παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος.

Φάνης Λυγινός: παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος.

Jean Claude OSWALD: παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που τελέστηκαν έως το 2002 και για τις λοιπές αθώος.

Μάρθα Δημητριάδη-Καραβέλα: Αθώα

πηγή http://ergasianet.gr

Οι συνολικές απολαβές ενός βουλευτή της Ελληνικής Βουλής για κάθε μήνα που περνάει

 

«Ιδιαίτερα αναλυτικό είναι το κείμενο του δικηγόρου Σπύρου Σκιαδόπουλου, ο οποίος εξηγεί βήμα προς βήμα τις συνολικές απολαβές ενός βουλευτή της Ελληνικής Βουλής για κάθε μήνα που περνάει.

 

Για Μισθό κάθε μήνα : 6.190 ευρώ.

 

Για συμμετοχή σε επιτροπές: 250 ευρώ την ώρα. (Μια επιτροπή διαρκεί τουλάχιστον 6 ώρες, αλλά μπορεί να φτάσει και ημέρες).

 

Οι βουλευτές επαρχίας λαμβάνουν 1.000 ευρώ μηνιαίως για ενοίκιο

.

Όλοι οι βουλευτές λαμβάνουν μια φορά 1.500 ευρώ για οργάνωση γραφείου τους και 1.000 ευρώ τις γιορτές.

 

Μπορούν να προσλάβουν δωρεάν ( πληρωμένους από το δημόσιο) 4 υπαλλήλους και 1 επιστημονικό συνεργάτη ως γραμματειακή υποστήριξη και επίσης ένα αστυνομικό για φρουρό.

Πιο συγκεκριμένα, το επίδομα οργάνωσης γραφείου των βουλευτών είναι περίπου 8.200.000 ευρώ, άρα κάθε βουλευτής παίρνει περίπου τον μήνα 2.277 ευρώ.

 

Σύνταξη μετά από δύο θητείες που ξεκινάει από 1.400 ευρώ η χαμηλότερη και ανάλογα με τις θητείες μπορεί να φτάσει και το 80% της βουλευτικής αποζημίωσης που είναι 6.190 ευρώ (δηλαδή γύρω στα 4.900 ευρώ περίπου). Μιλάμε για δύο διαλύσεις της Βουλής, δηλαδή η συγκρότηση και διάλυση της Βουλής μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 ΜΕΤΡΑΕΙ ως «θητεία». Εκείνοι δηλαδή που ξαναεκλέχθηκαν τότε, έχουν θεμελιώσει δικαίωμα.

 

104 αεροπορικά εισιτήρια δωρεάν κάθε χρόνο και απεριόριστες μετακινήσεις με ΟΣΕ και ΚΤΕΛ.

Δωρεάν αυτοκίνητο, καύσιμα, επίδομα 600 ευρώ τον μήνα. Για leasing, για τους βουλευτές της Αττικής τα αυτοκίνητα 1.400 κυβικών κοστίζουν 750 ευρώ τον μήνα, ενώ για τους βουλευτές επαρχίας τα αυτοκίνητα 1.800 κυβικών κοστίζουν 1.200 ευρώ τον μήνα.

 

Δωρεάν 4 κινητά τηλέφωνα τελευταίας τεχνολογίας και ένα σταθερό στο σπίτι. Πιο συγκεκριμένα, πάνω τους επενδύονται14.200 ευρώ ετησίως για σταθερά τηλέφωνα και κινητά (1.183 ευρώ κάθε μήνα).

 

Δωρεάν γυμναστήριο, διόδια, εισιτήρια, ξενοδοχεία,δωρεάν είσοδος σε αρχαιολογικούς και καλλιτεχνικούς χώρους, καθώς και γεύματα.

 

Με λίγα λόγια, με πολύ πρόχειρους υπολογισμούς το κόστος κάθε βουλευτή ξεκινάει από τα 15.000 ευρώ, ωστόσο μπορεί να ανέβει σε ανυπολόγιστα νούμερα καθώς δεν υπολογίζουμε επιδόματα από τα θερινά τμήματα της Βουλής, πόσες ώρες μένουν σε επιτροπές και πόσες ώρες μπορεί να σπαταλήσει με τις ατέλειές του.

 

Με συντηρητικούς υπολογισμούς, κατά την άποψή μας, είναι ασφαλές να πει κάποιος πως το κόστος ανά μήνα φτάνει τα 20.000-22.000 ευρώ και μπορεί να τα ξεπεράσει εξίσου άνετα».

 

Πηγή: Η Εφημερίδα των Συντακτών

Το μνημόνιο …«φεύγει» και έρχεται το υπερμνημόνιο!

 

Ενας νέος κύκλος σκληρής αντιλαϊκής πολιτικής, στο έδαφος και της νέας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης στην Ευρωπαϊκή Ενωση που προαναγγέλλουν διεθνείς οργανισμοί, αλλά και των οξυμένων ιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων, περιμένει τα εργατικά – λαϊκά στρώματα. Αυτός ο νέος κύκλος συμπίπτει με την έξοδο της χώρας από την «ενισχυμένη εποπτεία» που ισχύει από το Σάββατο 20 Αυγούστου, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της Κομισιόν.

Και μπορεί η κυβέρνηση να επιχειρεί να δώσει τον τόνο, αποπροσανατολίζοντας τον λαό, ωστόσο υπάρχει εμπειρία από τα αντίστοιχα «πανηγύρια» το 2018 επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όταν έλεγαν ότι «βγήκαμε από τα μνημόνια» και «η χώρα επιστρέφει στην κανονικότητα». Βέβαια, η «κανονικότητα» από το 2018 μέχρι και σήμερα, με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια με ΝΔ, πράγματι δεν διαταράχτηκε. Μόνο που αυτή η κανονικότητα χειροτέρευσε το επίπεδο διαβίωσης, η φτώχεια εντάθηκε και το λαϊκό εισόδημα μειώθηκε δραστικά, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία. Και την ίδια στιγμή, τα κίνητρα, οι φοροαπαλλαγές και οι επιδοτήσεις στο μεγάλο κεφάλαιο έδιναν και έπαιρναν, κάτι που καταμαρτυρούν και τα δεκάδες νομοσχέδια σε αυτή την κατεύθυνση που ψήφισαν από κοινού ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.

Τα μνημόνια διαρκείας του κεφαλαίου και της ΕΕ είναι και θα είναι εδώ, είτε με είτε χωρίς την ενισχυμένη εποπτεία. Υπηρετούν την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων και γι’ αυτό αποτελούν «στενό κορσέ» στα δικαιώματα και στις ανάγκες των εργαζομένων και του λαού σε όλα τα κράτη – μέλη, ανεξάρτητα από τις μεταξύ τους αντιθέσεις και τους διαφορετικούς ρυθμούς στο ξεδίπλωμα της αντιλαϊκής πολιτικής.

Αλλωστε, παρά την έξοδο από την ενισχυμένη εποπτεία, παραμένει και ενισχύεται όλο το πλέγμα των ασφυκτικών μηχανισμών που συνθέτουν τα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ (κάτω από τον τίτλο «Ευρωπαϊκή Οικονομική Διακυβέρνηση»), με τα οποία θα βρεθεί αντιμέτωπος ο λαός από την επομένη κιόλας της 20ής Αυγούστου.

Ας δούμε αναλυτικά πώς διαμορφώνεται και τι περιλαμβάνει αυτό το πλέγμα.

Απ’ τα Εξάμηνα…

1. Το «Ευρωπαϊκό Εξάμηνο». Από το 2011 και στο εξής, προβλέπει τη διαμόρφωση ετήσιων «Εθνικών Μεταρρυθμιστικών Προγραμμάτων» και «Εθνικών Σχεδίων Σταθερότητας και Σύγκλισης, Μεσοπρόθεσμων Δημοσιονομικών Σχεδίων», που υποβάλλονται για έλεγχο ανά εξάμηνο από την Επιτροπή και το Συμβούλιο της ΕΕ. Τον Γενάρη κάθε έτους, η Επιτροπή παρουσιάζει την «Ετήσια Εκθεση για την Ανάπτυξη» στην ΕΕ, με τις κατευθύνσεις της για όλα τα κράτη – μέλη. Τον Μάρτη, η Σύνοδος Κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αποφασίζει και εκδίδει Οδηγίες για τις εθνικές πολιτικές, ώστε να επιτευχθούν οι αντιλαϊκοί στόχοι της Ετήσιας Εκθεσης.

Τον Απρίλη, τα κράτη – μέλη καταθέτουν τα «Εθνικά Μεταρρυθμιστικά Προγράμματα» και τα «Προγράμματα Σταθερότητας και Σύγκλισης», που αποτελούν «δημοσιονομικά σχέδια», στην πραγματικότητα «προσχέδια» των εθνικών προϋπολογισμών, όπου περιλαμβάνονται το σύνολο των περικοπών σε δαπάνες για τις λαϊκές ανάγκες και βέβαια αναλυτικό σχέδιο για την εμβάθυνση των αναδιαρθρώσεων για την ενίσχυση και θωράκιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Τον Ιούνη το Συμβούλιο κάνει συστάσεις, έπειτα από πρόταση της Επιτροπής, για το τι πρέπει να διορθώσει, να συμπληρώσει ή να αλλάξει κάθε κράτος – μέλος.

Τον Ιούλη το Συμβούλιο υιοθετεί τα «εθνικά σχέδια», με επίσημες υποδείξεις και διορθώσεις που καλείται να εφαρμόσει κάθε κράτος – μέλος στον εθνικό προϋπολογισμό του και συνολικά στη νομοθεσία του. Αν το κράτος – μέλος δεν συμμορφωθεί, ακολουθεί ένα σύστημα επιβολής κυρώσεων, που εφαρμόζεται αυτόματα και υποχρεωτικά, σύμφωνα με τους Κανονισμούς της «ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης». Μιλάμε δηλαδή για καραμπινάτο μνημόνιο, στην υπηρεσία του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του.

2. Το «Σύμφωνο για το Ευρώ+». Σ’ αυτό συμμετέχουν υποχρεωτικά οι χώρες της Ευρωζώνης και εθελοντικά τα υπόλοιπα κράτη – μέλη. Ολα τα κράτη – μέλη υποβάλλουν κάθε χρόνο σχέδιο μέτρων, μαζί με το «Εθνικό Μεταρρυθμιστικό Πρόγραμμα», που ελέγχεται και παρακολουθείται από την Επιτροπή με χρονοδιάγραμμα εφαρμογής.

«Κάθε χρόνο θα αναλαμβάνονται συγκεκριμένες εθνικές δεσμεύσεις από κάθε αρχηγό κράτους ή κυβέρνησης», αναφέρει χαρακτηριστικά το Σύμφωνο και παρακάτω επισημαίνει: «Κάθε συμμετέχον κράτος – μέλος θα υποβάλλει τα ειδικά μέτρα που σκοπεύει να λάβει για την επίτευξη των στόχων (…) Η πρόοδος προς την επίτευξη των στόχων θα παρακολουθείται σε πολιτικό επίπεδο από τους αρχηγούς κρατών ή κυβερνήσεων, βάσει σειράς δεικτών που θα καλύπτουν την ανταγωνιστικότητα, την απασχόληση, τη δημοσιονομική βιωσιμότητα και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Οι χώρες που αντιμετωπίζουν προκλήσεις σε οποιονδήποτε από τους τομείς αυτούς θα εντοπίζονται και θα πρέπει να δεσμεύονται για την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων προκλήσεων εντός δεδομένου χρονοδιαγράμματος».

Ως κύριος στόχος τίθεται η μείωση του κόστους εργασίας, δηλαδή μείωση στους μισθούς και στις ασφαλιστικές δαπάνες της εργοδοσίας και του κράτους. Προς αυτήν την κατεύθυνση «συστήνονται» μέτρα όπως η σύνδεση μισθού – παραγωγικότητας, η κατάργηση της συλλογικής διαπραγμάτευσης στις ΣΣΕ με ενίσχυση των επιχειρησιακών και ατομικών, η επέκταση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας, η μείωση της φορολογίας και των ασφαλιστικών εισφορών για το κεφάλαιο κ.ά.

Με την επίκληση εξάλλου της «βιωσιμότητας των συντάξεων, των συστημάτων Υγείας και κοινωνικών παροχών», στο πλαίσιο του Συμφώνου προωθούνται «μεταρρυθμίσεις» όπως η κατάργηση των λεγόμενων «πρόωρων» συντάξεων, η αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, η δημιουργία «κινήτρων» για παραμονή στην εργασία μετά τη συνταξιοδότηση και άλλα μέτρα, πολλά από τα οποία μπορεί να τα αναγνωρίσει κανείς στους νόμους που ψήφισαν όλα τα τελευταία χρόνια όλες οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου.

…στο Δημοσιονομικό Σύμφωνο

3. Το «Δημοσιονομικό Σύμφωνο». Βασικά σημεία του συμφώνου είναι ο κανόνας της «Δημοσιονομικής Ισορροπίας», δηλαδή οι εθνικοί προϋπολογισμοί να μην παρουσιάζουν έλλειμμα. Τα κράτη – μέλη είναι υποχρεωμένα να έχουν ισοσκελισμένους ή πλεονασματικούς προϋπολογισμούς, όπως συμβαίνει με τα ματωμένα πλεονάσματα της Ελλάδας, που διατηρούνται μέχρι το 2060 και βλέπουμε.

Τα κράτη – μέλη είναι υποχρεωμένα να εισαγάγουν τη διάταξη αυτή στα Συντάγματά τους ή με νόμο αυξημένης τυπικής ισχύος, που θα υπερισχύει κάθε άλλου κοινού νόμου. Είναι επίσης υποχρεωμένα να μην παρουσιάζουν ετήσιο έλλειμμα του προϋπολογισμού τους πάνω από 0,5% του ΑΕΠ, ενώ σε περίπτωση που το δημόσιο χρέος είναι μεγαλύτερο του 60% του ΑΕΠ, υποχρεούνται να το μειώνουν κατά 5% κάθε χρόνο. Υποχρεούνται επίσης να μην έχουν έλλειμμα μεγαλύτερο από 3% του ΑΕΠ.

Οι στόχοι αυτοί συνεπάγονται δρακόντεια μέτρα, αιματηρές περικοπές σε βάρος του λαού, παραπέρα φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων, στην προσπάθεια του αστικού κράτους από τη μια να τηρήσει τα συμφωνηθέντα και από την άλλη να διασφαλίσει επαρκή χρηματοδότηση, απαλλαγές και διευκολύνσεις για το κεφάλαιο από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Και βέβαια τίποτα δεν αλλάζει για τον λαό, ούτε η προσωρινή «ρήτρα διαφυγής» από το Σύμφωνο που βρίσκεται σε ισχύ για τη θωράκιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας από την προηγούμενη κρίση με άφθονο κρατικό χρήμα από την «τσέπη» των λαών. Ούτε η συζήτηση που βρίσκεται σε εξέλιξη – φέρνοντας στην επιφάνεια και τους σφοδρούς ανταγωνισμούς στο εσωτερικό της ΕΕ – για την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας, επικεντρώνοντας σε έναν πιο ευέλικτο τρόπο, ώστε οι κρατικές ενισχύσεις που θα κατευθύνονται σε «πράσινες» και «ψηφιακές» επενδύσεις να εξαιρούνται από τον υπολογισμό των κρατικών ελλειμμάτων.

4. Η «Ενισχυμένη Οικονομική Διακυβέρνηση». Αφορά πακέτο νομοθετικών μέτρων που ρυθμίζουν τον οικονομικό και δημοσιονομικό έλεγχο της ΕΕ στις οικονομίες και τους προϋπολογισμούς των κρατών – μελών, στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας. Αυτό σημαίνει ότι ενισχύεται το «προληπτικό» και «διορθωτικό» σκέλος του Συμφώνου Σταθερότητας, με την επιβολή γενικευμένων περικοπών των λεγόμενων «κοινωνικών δαπανών» στους εθνικούς προϋπολογισμούς, αλλά και στον προϋπολογισμό της ΕΕ για τα κράτη – μέλη, σε περίπτωση απόκλισής τους από τους στόχους για το έλλειμμα και το κρατικό χρέος (3% και 60% επί του ΑΕΠ αντίστοιχα).

Στο πακέτο των νομοθετικών μέτρων της «Ευρωπαϊκής Οικονομικής Διακυβέρνησης» περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων Οδηγία του Συμβουλίου, που προβλέπει ότι η δημοσιονομική πολιτική και τα δημοσιονομικά πλαίσια θα πρέπει να είναι σταθερά, ανεξάρτητα από την εναλλαγή των κυβερνήσεων.

Περιλαμβάνεται επίσης ο «Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κατασταλτικά μέτρα για τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών στην Ευρωζώνη», μέσω του οποίου, μετά από σύσταση της Επιτροπής, επιβάλλεται πρόστιμο όταν ένα κράτος – μέλος έχει υποβάλει ανεπαρκές σχέδιο διορθωτικών αλλαγών ή διαπιστώνεται μη συμμόρφωση με συστάσεις. Το πρόστιμο ανέρχεται σε 0,1% του ΑΕΠ και επιβάλλεται αυτόματα από την Επιτροπή.

Στο ίδιο πακέτο εποπτείας, πρόληψης και συμμόρφωσης περιέχεται επίσης ο «Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την αποτελεσματική επιβολή της δημοσιονομικής εποπτείας στη ζώνη του ευρώ». Πρόκειται για μηχανισμό επιβολής (χρηματικών κυρίως) κυρώσεων στα κράτη – μέλη που δεν συμμορφώνονται με τους αυστηρότερους αυτούς όρους.

…και το υπερμνημόνιο

5. Ταμείο Ανάκαμψης. Η ΕΕ με το Ταμείο Ανάκαμψης θέλει να θωρακίσει τους ευρωενωσιακούς ομίλους και να ενισχύσει την κερδοφορία τους. Τους στηρίζει και με χρήμα αλλά και με τη διαμόρφωση των υποδομών και του περιβάλλοντος εκείνου που διευκολύνει τους σχεδιασμούς τους. Το Ταμείο, που για τη χώρα μας προβλέπει χρηματοδότηση ύψους 32 δισ. ευρώ για τους επιχειρηματικούς ομίλους, έχει «ουρά» τα σκληρά προαπαιτούμενα για τον λαό. Μια σειρά μεταρρυθμίσεων που πατάνε στις «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές» της ΕΕ και ο λαός έχει αρχίσει ήδη να τα βλέπει με το αντεργατικό τερατούργημα για το σμπαράλιασμα του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας, την περισσότερη «ευελιξία», τις απλήρωτες υπερωρίες, το χτύπημα στα συνδικαλιστικά δικαιώματα. Αλλά και τα αντιεκπαιδευτικά νομοσχέδια που χτυπούν τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών των λαϊκών οικογενειών. Το σχέδιο είναι προσαρμοσμένο στις κατευθύνσεις της ΕΕ για την ψηφιακή και «πράσινη μετάβαση», τις επιπτώσεις του οποίου βιώνει σήμερα ο λαός με ενεργειακή φτώχεια και ακρίβεια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο Ταμείο Ανάκαμψης δεν υπάρχουν – ή αν υπάρχουν είναι λιγοστά – κονδύλια για τις στοιχειώδεις λαϊκές ανάγκες, πάντα στο «ζύγι» του «κόστους – οφέλους» για το κεφάλαιο και με κριτήριο τη διαχείριση και την ανακύκλωση της φτώχειας. Μάλιστα, για την αντισεισμική θωράκιση της χώρας δεν υπάρχει ούτε δεκάρα.

Αναδημοσιεύεται από τον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» 20-21 Αυγούστου

ΠΗΓΗ https://www.imerodromos.gr/

Υποχρεωτικός εμβολιασμός: Γιατί το μέτρο Μητσοτάκη χωρίζει τους ηλικιωμένους σε πλούσιους και φτωχούς

 

 Υποχρεωτικός εμβολιασμός: Ακόμα ένα τιμωρητικού χαρακτήρα μέτρο επέλεξε η κυβέρνηση Μητσοτάκη για να πιέσει τους πολίτες που δεν έχουν εμβολιαστεί κατά του κορωνοϊού να το πράξουν.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης την ίδια ώρα που έχει ναυαγήσει πλήρως το πρόγραμμα εμβολιασμού,  ανακοίνωσε την επιβολή πρόστιμου – «χαρατσιού» 100 ευρώ σε μηνιαία βάση για τους πολίτες άνω των 60 ετών προκειμένου να τους εξαναγκάσει να οδηγηθούν στα εμβολιαστικά κέντρα.

Η κυβέρνηση και η ηγεσία του υπουργείου Υγείας αφού απέτυχαν παταγωδώς να πείσουν τους ανεμβολίαστους πολίτες ή τους μερικώς εμβολιασμένους να κάνουν το αναγκαίο εμβόλιο για την προσωπική προστασία τους αλλά και τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας επέλεξαν τα κατασταλτικά χρηματικά μέσα και τη χρεωκοπημένη πολιτική της «ατομικής ευθύνης».

Ταξικό μέτρο

Όμως το μέτρο είναι ξεκάθαρα ταξικό. Χωρίζει τους ηλικιωμένους ανεμβολίαστους πολίτες σε δύο κατηγορίες. Σε πλούσιους και φτωχούς.

Σε αυτούς που από τη μια πλευρά με τις πενιχρές συντάξεις και εισοδήματα τους μετά την κυβερνητική «απειλή» θα σπεύσουν να κάνουν το εμβόλιο αφού σε διαφορετική περίπτωση θα βυθιστούν ακόμα βαθύτερα στη φτώχεια την οποία έτσι και αλλιώς βιώνουν.

Αλλά και σε αυτούς από την άλλη πλευρά που διαθέτουν την οικονομική άνεση να πληρώνουν 100 ευρώ το μήνα και θα συνεχίσουν να ακολουθούν την προσωπική επιλογή τους απέχοντας από το πρόγραμμα εμβολιασμού. Δημιουργεί, δηλαδή, αντιεμβολιαστές με οικονομική άνεση. 

Εξάλλου το μέτρο είναι οριζόντιο και δεν έχει …εισοδηματικά κριτήρια ενισχύοντας ακόμα περισσότερο αυτή την αίσθηση του διχασμού στην ελληνική κοινωνία που εξάλλου είναι δύο και τριών ταχυτήτων σε ότι αφορά εισοδήματα και επίπεδο διαβίωσης.

Συνταξιούχοι των 700 ευρώ

Οι κυβερνώντες που αποφάσισαν το «χαράτσι» γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα ότι η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων είναι συνταξιούχοι με το 80% να λαμβάνει συντάξεις μέχρι 700 ευρώ. Γνωρίζουν ότι έτσι θα τους εξαναγκάζουν να κάνουν το αναγκαίο εμβόλιο. Προφανώς για τα νεοφιλελεύθερα «μυαλά» του Μαξίμου το «κατοστάρικο» στην πλάτη των πολιτών ήταν η εύκολη λύση. Απέφυγαν τη δαπανηρή επιλογή για τον κρατικό προϋπολογισμό της ουσιαστικής ενημέρωσης, των εξετάσεων σε όσους πολίτες έχουν αμφιβολίες για την επίδραση του εμβολίου στην υγεία τους, των κατ’ οίκον επισκέψεων από γιατρούς που θα ανατρέψουν τις εσφαλμένες «σκέψεις» για τους κινδύνους και τελικά θα πείσουν τις πολίτες.

Με την κίνηση τους ωστόσο οι κυβερνώντες μπορεί να βρουν απέναντι τους ένα κομμάτι αυτών των ανθρώπων. Μπορεί να έχουν αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που περιμένουν. Ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι «βασανίστηκε» για να πάρει την απόφαση. Όμως άραγε τι θα πράξει σε περίπτωση που υπάρξει μια «καθολική» ή «μερική» άρνηση ακόμα και με το πρόστιμο να προσέλθουν αυτοί οι άνθρωποι για να εμβολιαστούν; Θα αρχίσουν οι κατασχέσεις των συντάξεων; Θα δημιουργηθεί μια νέα «φουρνιά» υπερχρεωμένων πολιτών στις εφορίες; Θα χωρίσουν τελικά την κοινωνία στους «έχοντες και κατέχοντες» που θα μπορούν να έχουν διαφορετική επιλογή και στους «μη έχοντες» που θα κάνουν εμβόλιο για να έχουν και ψωμί;

ΠΗΓΉ https://www.aftodioikisi.gr

[ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΑΔΛΟ] Αυτή Είναι Η Πραγματική Θέση Της Νέας Δημοκρατίας Για τη Μακεδονία

 Η απόλυτη υποκρισία και προδοσία από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Το σκάνδαλο αυτό με τη συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί την ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ της δικτατορίας του. Δώσε μεγάλη έμφαση και παρακολούθησε με Pop Corn ως το τέλος...

Εξήντα εννέα χιλιάδες καρφιά ...

 

 

Του Περικλή Δανόπουλου 

Περπατούσα χτες στην Yμηττού στο Παγκράτι και έβλεπα όλα εκείνα τα κλειστά καφέ. Και μου ήρθαν στο μυαλό οι κουβέντες του υπουργού... «όποιος επιχειρηματίας της εστίασης θέλει να παραδώσει στα αλήθεια τα κλειδιά της επιχείρησής του, εγώ προσωπικά ο Άδωνις Γεωργιάδης τα παίρνω. Γιατί όταν ακούω έναν άνθρωπο σήμερα ότι έχει ένα κατάστημα εστίασης, το οποίο δεν πληρώνει ενοίκιο, δεν πληρώνει εργαζομένους, παίρνει επιστρεπτέα προκαταβολή και το κράτος του πληρώνει τα πάγια έξοδα, θεωρεί ότι είναι αδικημένος σε αυτή τη χώρα. Ο κακός συνδικαλισμός δεν μου αρέσει».....

Αυτό σε γενικές γραμμές είναι το πολιτικό αφήγημα αυτής της κυβέρνησης. Σε κλείνουμε, αλλά σε στηρίζουμε στα πάγια έξοδα. Δεν δύνασαι να έχεις παράπονο. Και δεν βρέθηκε φυσικά κανείς να τον ρωτήσει, ΄΄καλά και η ΔΕΗ που δεν έχει σταματήσει να διακόπτει το ρεύμα και να παίρνει ρολόγια, οι τράπεζες που δεν σταματάνε να σε καταδιώκουν ; Και το κυριότερο, ΕΣΟΔΑ για να ζήσει ο καταστηματάρχης  την οικογένεια του, που θα βρεθούν ; 

Φυσικά, ο υπουργός και ο κάθε υπουργός, πουλάει πνεύμα εκ του ασφαλούς, αφού κανείς δεν αναφέρει πως τα δάνεια του στις τράπεζες, σχεδόν 800.000 ευρώ, έχουν παγώσει, γιατί ποιός τραπεζίτης θα πιέσει τον πολιτικό του συνεργάτη;

Στις εκλογές του 2019, ο Γεωργιάδης έλαβε 69.000 σταυρούς στην Β. Περιφέρεια Αθηνών. Τόσοι ψηφοφόροι τον τίμησαν για όλα αυτά που λέει χωρίς να ντρέπεται ποτέ. Και εδώ υπάρχει ένας ύπουλος νέος ιός, που δεν ανιχνεύεται με τεστ και κανένα εμβόλιο δεν τον καταπολεμά. Είναι ο ιός που μετατρέπει τους ανθρώπους σε σκ...ψυχους, που μπορεί να βλέπουν τον δίπλα τους να πεθαίνει και να λένε....ας πρόσεχε.

Εξήντα εννέα χιλιάδες σταυροί ... εξήντα εννέα χιλιάδες καρφιά στο φέρετρο που κηδεύεται η ανθρωπιά, δολοφονημένη από ανελέητους φιλελέρες δολοφόνους. 

Και δεν έχουμε ακόμα αρχίσει....

 

πηγή http://www.dromosanoixtos.gr/2021/02/69000-karfia.html

ΠΑΛΙ Η κ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ (κολοβής) ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

 

Εδώ στο νότιο άκρο κείται η Πατρίδα μας. Έγινε κράτος "ελεύθερο"για να υπηρετεί τα συμφέροντα των ξένων. Όμως εκείνο το τόσο αίμα που μούσκεψε την Ήπειρο, τη Μακεδονία, τα Νησιά, την Κύπρο, ΄την Κρήτη, την Αλβανία, τα Οχυρά, ήταν αίμα συγγενικό με το αίμα του 1821, με το αίμα της Μικρασίας, με το αίμα του Μεγάλου Ξεριζωμού. Κι εκείνο, με τη σειρά του, συγγενικό με το αίμα του Μαραθώνα, της Σαλαμίνας, των Θερμοπυλών, με το αίμα των Πλαταιών.

Αυτό το βεβαιώνει ο τελευταίος ,ίσως, από τους Δασκάλους, ο αείμνηστος Σαράντος Καργάκος, που έγραψε πως Έλληνα σε κάνει το αίμα αλλά όχι το αίμα που κυλάει στο κορμί, μα το αίμα που χύνεις υπερασπίζοντας, ένα παιδί, ένα λουλούδι, ένα σχολείο, ένα σπίτι, ένα μνήμα, μια λέξη, μια ανάμνηση.

Κάποτε, εκεί στις Μυκήνες, αντιμίλησα σε κάποιον σημαντικό Γαλλογερμανό Αρχαιολόγο-Επιγραφολόγο, που μου έλεγε πως μελετούσε τη γλώσσα των προγόνων μου. Καθισμένος με τη γυναίκα του, μια εύσωμη κοκκινωπή Γερμανίδα, στο μπαλκόνι του ιστορικού ξενοδοχείου "Η Ωραία Ελένη του Μενελάου", όπως το είχε βαφτίσει ο πολύς Ερρίκος Σλήμαν. μελετούσε την προφορά των Μυκηναίων. Του πέταξα για την ανάμειξη των φυλών και την υποστηριζόμενη ,από πολλούς, ασυνέχεια των Ελλήνων.

"Παιδί μου, μου είπε με λύπη σε άπταιστα Ελληνικά, κρίνεις την συνέχεια με όρους ναζισμού;"

"Γιατί το λέτε;", ρώτησα.

"Γιατί η συνέχεια κρίνεται με βάση τη βούληση και την αγάπη σου, όχι με την ομάδα αίματος. Σκέψου πως έχεις το προνόμιο να ξυπνάς και να βλέπεις τον ήλιο να βγαίνει πίσω από τα ίδια βουνά ,όπως τον έβλεπε ο Ατρεύς και ο Αγαμέμνων, ξυπνώντας το χάραμα. Όπως τον έβλεπε ο Κολοκοτρώνης, και οι ήρωες σου που αλώνιζαν τον αργείτικο κάμπο, όπως τον είδε ο παππούς σου πηγαίνοντας να ελευθερώσει τις Νέες Χώρες , όπως τον αντίκρισε ο πατέρας σου, φεύγοντας, όπως μου είπες, για την Κρήτη να πολεμήσει τους κατακτητές πατριώτες μου.

Αυτό, παιδί μου, είναι η συνέχεια".

Ακόμα φέρω βαρέως εκείνη την νεανική ντροπή.

Ένιωσα να χαράξω αυτά τα λόγια, όταν διάβασα τις ασεβείς γρατσουνιές της κ. Προέδρου μας( και συμφοιτήτριας ατυχώς), σε κάποια ημερήσια εφημερίδα, της μόνης αρχηγού κράτους που δεν δέχτηκε την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου της χώρας της!

Λόγω, λέει, του... κορωνοϊού!

Δεν έχει, φαίνεται, καταλάβει ότι ηγείται Ελλήνων. Έχει την εντύπωση πως ηγείται υποτελών, μασκοφόρων σκλάβων, που ζουν, όχι σε τούτη τη σκληρή και περήφανη γωνιά της Χερσονήσου του Αίμου , αλλά σε μια απόφυση των Βαλκανίων, σε μια τιποτένια προεξοχή, σε κάποιο ασήμαντο της στεριάς παραβλάστημα.

Δεν εξηγείται διαφορετικά η ασέβειά της.

Ένιωσα για την παλιά συμφοιτήτρια λύπη και ντροπή, γι αυτό και έγραψα.

 

πηγή     

Νίκος Αγαμέμνων Καραβέλος

Τα ΜΜΕ, ανακηρύσσουν Προέδρους, ενώ η καταμέτρηση ψήφων συνεχίζεται...

 

 Της Ιωάννας Υψηλάντη

Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, μετά από αίτημα του Ρεπουμπλικανικού κόμματος της Πενσυλβάνια διέταξε "όλες τις... εκλογικές επιτροπές στις εκλογικές περιφέρειες" να διαχωρίσουν τα ψηφοδέλτια, που έφτασαν "μετά τις 8 μ.μ. της 3ης Νοεμβρίου" μέσω ταχυδρομείου και να τα τοποθετήσουν σε ένα "ασφαλές και σφραγισμένο εμπορευματοκιβώτιο". Πρέπει να είναι «ξεχωριστά από άλλες ψήφους». Η εντολή είναι σε ισχύ, "μέχρι νεωτέρας." Σημειώνεται, επίσης, ότι "όλα αυτά τα ψηφοδέλτια, σε περίπτωση καταμέτρησης θα πρέπει να υπολογίζονται ξεχωριστά".
Σύμφωνα με την "Ουάσιγκτον Ποστ", που επιβεβαιώνει τα λεγόμενα του Τραμπ, για "παράνομες ψήφους", 150.000 ψηφοδέλτια, δεν έφτασαν στα εκλογικά τμήματα, πριν από το βράδυ των εκλογών. Το στοιχείο αυτό προέρχεται, από την Ταχυδρομική υπηρεσία.
Τα 12.000 απ΄αυτά τα ψηφοδέλτια, αφορούν σε 5 πολιτείες, όπου η ανάδειξη του νικητή, "παίζεται" και στην μία ψήφο.
Ωστόσο, κάποιες απ΄αυτές, όπως η Πενσυλβάνια, η Βόρεια Καρολίνα και η Νεβάδα, βάσει των νόμων τους, δέχονται αυτές τις ψήφους, ενώ η Τζώρτζια και η Αριζόνα δεν τις προσμετρούν.
Είναι βέβαιο ότι όλο το βαθύ κράτος, από τις κρατικές και τραπεζικές δομές, μέχρι τα απαράδεκτα, λόγω των εξόφθαλμων παρεμβάσεων τους, ΜΜΕ των ΗΠΑ έπεσε πάνω στον Τραμπ όπως είναι και απολύτως βέβαιο ότι οι δικηγόροι του θα εντοπίσουν όλες τις παρατυπίες.
Οσον αφορά, στον διχασμό της Αμερικανικής κοινωνίας, καλό θα είναι να μην αποδίδεται, στον Τραμπ, καθώς, από την επομένη της εκλογής του στον Λευκό Οίκο, οι Δημοκρατικοί, αφισβήτησαν το αποτέλεσμα, αποδίδοντας κατηγορίες και προσφεύγοντας, στα δικαστήρια, για "εμπλοκή Ρώσων χάκερς, στο αποτέλεσμα". Κατηγορία, που αποδείχθηκε μούφα!

πηγή http://www.press-gr.com/

ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΡΟΜΑΖΟΥΝ ΤΑ ΜΜΕ

ΕΠΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΡΑΜΠ ΣΤΟΝ Ο.Η.Ε. :Ο Τράμπ μίλησε κατά της παγκοσμιοποίησης και της παγκόσμιας κυβέρνησης

Επάγγελμα : Αριστερός!

•  
• Ο Τσίπρας είναι κατά της ιδιωτικής Παιδείας, αλλά στέλνει τα παιδιά του στην Αμερικανική Σχολή Χιλ!

• Κάποια βουλευτής Σκουφά (τη μάθαμε και αυτή...) θεωρεί ότι η διδασκαλία των αγγλικών στο νηπιαγωγείο και στις μικρές τάξεις, εξυπηρετεί τα αμερικανικά συμφέροντα. Θα περίμενε κανείς να ακούσει ότι αυτή η κυρία μιλάει ρωσικά, κινέζικα, κορεάτικα, κουβανέζικα ή ισπανικά που ομιλούν στη Βενεζουέλα. Κι όμως. Έκπληξη! Η ίδια έχει γεννηθεί στη Μεγάλη Βρετανία και δηλώνει καθηγήτρια Γερμανικής Φιλολογίας!!!

• Ο Παπαδημούλης είναι κατά του καπιταλισμού, αλλά έχει 4 σελίδες Ε-9! Δηλώνει και ανθρωπιστής και μάλιστα... πονόψυχος γιατί. "φιλοξενεί" σε ακίνητα του πρόσφυγες. Μόνο που αυτό γίνεται με "χρυσή" αποζημίωση €5,5 ανά τετραγωνικό) μέσω της ΜΚΟ Solidarity του Τζ. Σόρος!

• Ο Τσακαλώτος είναι της εργατικής τάξης και κατά τον ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά σπούδασε στην Αγγλία!

• Ο Πέτρος Κόκκαλης μιλάει για την κλιματική αλλαγή και τον κακό καπιταλισμό, αλλά ως επιχειρηματίας από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 είδε την εταιρεία του πατρός του να γίνεται αυτοκρατορία με προνομιακές σχέσεις με την εξουσία και ειδικά το ΠΑΣΟΚ!

• Ο Κούλογλου θέλει να πολεμήσει τον καπιταλισμό εκ των έσω αλλά έχει... βαρυστομαχιάσει από τα €15.000 μηνιαίως στην Ευρωβουλή και δεν μπορεί να βγει πολύ δυναμικά μπροστά.

• Ο Δραγασάκης σπούδασε στη Μεγάλη Βρετανία και δεν θέλει ιδιωτικά πανεπιστήμια.

• Ο Παππάς σπούδασε στη Σκωτία και επίσης δεν θέλει ιδιωτικά πανεπιστήμια.

• Το ζεύγος Παπαδημητρίου-Αντωνοπούλου σπούδασαν στο εξωτερικό, έχουν ακίνητα και καταθέσεις που γεμίζουν σελίδες, αλλά ήθελαν επιδότηση ενοικίου για ακίνητο που νοίκιαζαν στο Κολωνάκι!

• Ο Φλαμπουράρης είιναι... αντιστασιακός και... αντιεξουσιαστής, αλλά τον φύλαγε επί 24ώρου βάσεως στο σπίτι μια διμοιρία των ΜΑΤ!

ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ...

ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ, ΕΧΕΤΕ ΔΕΙ ΠΙΟ ΕΠΙΚΕΡΔΕΣ "ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ" ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ; ΓΙΑΤΙ 

...ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΛΕΣ ΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΕΧΕΙΣ...

πηγή https://politika-gr.blogspot.com/

ΧΑΜΟΣ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΚΗ ΒΟΥΛΗ-Sara Cunial κατά του Βαθέως Κράτους , NWO, Bill...

Γελά ο κόσμος με τα «πόθεν έσχες»

 
■ Οι πολιτικοί αρχηγοί παριστάνουν τους φτωχούς για να κοροϊδέψουν τον λαό
■ «Ξέχασαν» να δηλώσουν όλη τη βουλευτική αποζημίωση. Ο Κυριάκος εμφανίζει εισόδημα 3.400 € τον μήνα και ο Τσίπρας 2.780 ευρώ!
Η Θέση μας: Η ετήσια κοροϊδία με τα «πόθεν έσχες»
Γελάει ο κόσμος με τα… δήθεν «πόθεν έσχες» των πολιτικών, τα οποία δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα διάτρητα, γεμάτα ασάφειες, τεράστια κενά και παραλείψεις, με τους αρχηγούς, τους υπουργούς και τους βουλευτές να παριστάνουν τους φτωχούς, δηλώνοντας ελάχιστα εισοδήματα, εκμεταλλευόμενοι τα παραθυράκια του νόμου.
Η συντριπτική πλειονότητα των «300» δήλωσε ελάχιστα εισοδήματα, αποκρύπτοντας τις βουλευτικές αποζημιώσεις. Ποιος τους έδωσε αυτή τη δυνατότητα; Μα φυσικά η νομοθεσία την οποία οι ίδιοι οι πολιτικοί ταγοί διαμόρφωσαν κατά το δοκούν και όχι προς το κοινό συμφέρον των πολιτών, με αποτέλεσμα να μην υποχρεούνται (;) να δηλώσουν το σύνολο της βουλευτικής αποζημίωσής τους με την αιτιολογία ότι πρόκειται για αμοιβές που απαλλάσσονται από τον φόρο και δεν θεωρούνται εισόδημα.
Συγκεκριμένα, ένα ποσοστό του μισθού των βουλευτών δεν θεωρείται εισόδημα (για παράδειγμα, τα έξοδα κίνησης, η ταχυδρομική ατέλεια, το επίδομα βιβλιοθήκης, το επίδομα οργάνωσης γραφείου κ.λπ.), κι έτσι οι περισσότεροι θεώρησαν τίμιο να μην τον δηλώσουν ολόκληρο.
Πώς είναι δυνατόν, για παράδειγμα, ο Αλέξης Τσίπρας να δηλώνει το 2018 (χρήση 2017) εισοδήματα 33.909,24 ευρώ (δηλαδή, 2.800 ευρώ τον μήνα), όταν είναι γνωστό τοις πάσι ότι μόνο η μηνιαία βουλευτική αποζημίωση είναι πάνω από 6.000 ευρώ;
Το 2017, δηλαδή, αν πιστέψουμε τα δηλωθέντα εισοδήματα, το τότε πρωθυπουργικό ζευγάρι είχε συνολικά έσοδα 50.000 ευρώ. Ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης βέβαια πάει πίσω, καθώς το ίδιο έτος δήλωσε εισοδήματα 41.067 ευρώ και η σύζυγός του 89.334 ευρώ.
Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν παραβλέψουμε το γεγονός ότι οι πολιτικοί στη συντριπτική πλειονότητά τους δεν θεωρούν σκόπιμη τη συμπερίληψη του συνόλου των εισοδημάτων τους, και όσα δηλώθηκαν τελικώς προκαλούν πλείστα ερωτήματα.
Και αυτό διότι ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται η κινητή και ακίνητη περιουσία είναι τόσο ελλιπής, που φτάνει στα όρια της πρόκλησης. Το μόνο που μπορεί να αντιληφθεί κανείς μελετώντας τις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης που δημοσιεύθηκαν χθες είναι το «έσχες». Για το «πόθεν», ούτε λόγος.
Στην πραγματικότητα γίνεται μια απλή καταγραφή των εισοδημάτων, των καταθέσεων, των μετοχών και των ακινήτων, δίχως να αναφέρεται πουθενά από πού αυτά προήλθαν, αν και, προφανώς, εκτός από την περιουσία που διαθέτει καθένας, εξίσου σημαντικά είναι και το πώς και πότε την απέκτησε.
Εδώ ακριβώς έγκειται η μεγάλη απάτη. Για παράδειγμα, στα δηλωθέντα έσοδα πολιτικών υπάρχει μια απλή αναφορά σε «έσοδα από μισθωτές υπηρεσίες», «έσοδα από ακίνητα» ή ακόμη και έσοδα από «άλλη περίπτωση», δίχως να υπάρχει καμία απολύτως συγκεκριμένη εξήγηση για την πηγή προέλευσης.
Ακόμη, στις μετοχές, υπάρχει απλή αναφορά σε μεταβίβαση ή εκποίηση, χωρίς να αναφέρεται πουθενά σε ποιον μεταβιβάστηκαν. Το αυτό ισχύει και για τη μεταβίβαση ακινήτων ή εταιριών.
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, το «πόθεν έσχες» του πρωθυπουργού, στο οποίο αναφέρεται ότι η Μαρέβα Μητσοτάκη μεταβίβασε δωρεάν τις μετοχές της εταιρίας PERSONAL VENTURES (στην οποία ανήκει και το περίφημο σπίτι του Βολταίρου), χωρίς να αναφέρεται σε ποιον τις δώρισε…
Την ίδια ώρα οι ελεγχόμενοι εμφανίζονται συνδικαιούχοι σε λογής λογής θυρίδες, λογαριασμούς και εταιρίες, δίχως να εξηγείται πουθενά ποιοι είναι οι υπόλοιποι δικαιούχοι!
Αυτή είναι η πλήρης και σε βάθος διαφάνεια που επιδιώκει το πολιτικό σύστημα; Μια απλή αναγραφή των περιουσιακών στοιχείων, χωρίς δαπάνες, χωρίς αιτιολόγηση, χωρίς πηγές, με «ορφανά» εισοδήματα και καταθέσεις; Χωρίς έλεγχο και χωρίς καμία απολύτως διασταύρωση; Και μετά απορούν για την έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στο κράτος.
πηγή https://www.dimokratianews.gr

Πονά η ψυχή μας ΠΡΟΔΟΤΕΣ !! Ιδού η Ιστορική αλήθεια για τη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ , διαβάστε την πριν πατήσετε την σκανδάλη

 
Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ είναι μία και είναι ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ . Κάθε τι Μακεδονικό είναι στοιχείο της Ελληνικής συνείδησης , της Ελληνικής ψυχής
Το παρόν κείμενο – που απευθύνεται σε κάθε ανιστόρητο και μπερδεμένο – εκθέτει τις απαρχές του προβλήματος, εντελώς άγνωστες πτυχές και τις πολύ περιεπλεγμένες καταστάσεις της Βαλκανικής που έφεραν το Μακεδονικό Ζήτημα στην τωρινή μορφή του καταδεικνύοντας το ιστορικό έγκλημα που υλοποιείται σήμερα.

Ιδιοκτήτες του ονόματος ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ είναι στους αιώνες οι Έλληνες ,ένα όνομα τόσο ενσωματωμένο στην ταυτότητά τους που για να μην ξεθωριάσει κανείς την ιερότητά της , έχουν το καθήκον να το υπερασπίζονται αφού , χωρίς αυτό , δεν θα υπάρξουν .
1.Από πόσο παλιά χρονολογείται το ζήτημα του Μακεδονικού;
Η Μακεδονία ήταν αδιαμφισβήτητα αρχαίο ελληνικό βασίλειο ( 808πχ – 167πχ ) της Αρχαίας Ελλάδας ( στα βορειότερα σύνορα ) και αργότερα το κυρίαρχο κράτος της Ελληνιστικής Ελλάδας .Η απαρχή των προβλημάτων αρχίζει με την κατάρρευση των Πτολεμαϊκών βασίλειων, την υπαγωγή τους στο ρωμαϊκό καθεστώς κι έπειτα στο βυζαντινό θρόνο ο οποίος λόγω γραφειοκρατικής και διοικητικής επιπολαιότητας, βαφτίζει Μακεδονία ακόμη και τη Θράκη. Το πρόβλημα οριστικοποιείται στις βάσεις του με την επιδρομή των Σλάβων κατά τον 6ο-7ο αιώνα μΧ όπου ο ντόπιος πληθυσμός αποσταθεροποιείται. Οι βυζαντινοί αυτοκράτορες, μη δυνάμενοι να αποκρούσουν με επιτυχία τις συνεχείς καταβάσεις των Σλάβων, τους παραχωρούν προνομιακά δικαιώματα για ειρηνική διαμονή στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας περιορίζοντας έτσι τις επιθετικές τους ορέξεις. Ταυτόχρονα όμως, οι επιδρομές των Γότθων, αρκετές από τις οποίες, όπως του Αλάριχου, ήταν κάτω από τις «εντολές» βυζαντινών αυτοκρατόρων με αποτέλεσμα νέες αποσταθεροποιήσεις της περιοχής να συσκοτίζουν πλέον την πληθυσμιακή κατανομή της περιοχής.
2. Πόσο ευρύτερη γεωγραφικά είναι η Μακεδονία;
Πολύ δύσκολο να απαντηθεί το ερώτημα αυτό με ακριβή ιστορικά κριτήρια. Άλλα ήταν τα όρια της επί Φιλίππου Β’, άλλα επί Μεγάλου Αλεξάνδρου, άλλα επί Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, άλλα επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και άλλα πριν τη λήξη των Βαλκανικών πολέμων. Άρα εδώ αυτό που πρέπει να αναζητηθεί είναι για το ποια Μακεδονία μιλάμε ως ιστορική βάση δεδομένων και αναλόγως την ιστορική εποχή που επικαλούμαστε. Αλλά κι έτσι, τα γεωγραφικά τεκμήρια για κάθε εποχή είναι συχνά δυσδιάκριτα λόγω του προσωρινού χαρακτήρα των συνόρων, ειδικά στην περίπτωση της ευμετάβλητης Μακεδονίας. Έτσι , όλες αυτές οι γεωγραφικές αναφορές συνθέτουν τελικά το «Μακεδονικό χώρο » που έχει γεωπολιτική σημασία πλέον , μια σημασία που τη διεκδικούν πολλοί.
3. Αν ιστορικά και γεωγραφικά είναι δύσκολο να οριστεί η Μακεδονία, πολιτισμικά τι γίνεται;
Αυτό είναι το ισχυρότερο όπλο της ελληνικής πλευράς. Η Μακεδονία είναι έννοια είδους διότι καλύπτεται κάτω από τον όρο Έλλην που είναι γένος (σύμφωνα με την αριστοτελική διάκριση). Εδώ λοιπόν δεν μπορεί να αμφιβάλλει κανείς πως οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες. Η Μακεδονία όμως ως γεωγραφικός προσδιορισμός; Στην ουσία, αυτός είναι ο σύγχρονος προβληματισμός διότι πρέπει να ξεκαθαριστεί κάτω από ποια ιστορικά δεδομένα θα μπορούσε να επιλυθεί γεωγραφικά ο όρος Μακεδονία. Ωστόσο , μια βάση ιστορικών δεδομένων παραμένει ξεκάθαρη , ποια;
Η ΙΣΤΟΡΙΚΉ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ ΟΤΙ ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ , ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟΥ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ. Ιστορικά και δικαιωματικά συνεπώς ο όρος ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ανήκει αποκλειστικά στους Έλληνες .
4. Ποιοι πρωτοχρησιμοποίησαν από «καπηλεία» τον όρο Μακεδονία για τη σημερινή ευρύτερη περιοχή πλην της ελληνικής;
Σίγουρα όχι ο Τίτο όπως είναι εσφαλμένα διαδεδομένο για τους δικούς μας μικροπολιτικούς λόγους παραπληροφόρησης. Μέχρι τους Βαλκανικούς πολέμους, δεν νοούνταν ελληνική, σέρβικη ή βουλγάρικη Μακεδονία. Οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί και οι Οθωμανοί όριζαν ενιαία την ευρύτερη περιοχή ως Μακεδονία λόγω διοικητικής κατανομής κι όχι από εθνολογική διαφοροποίηση. Δηλαδή, γι αυτούς δεν νοείται εθνότητα μέσα σε αυτοκρατορία αλλά μόνο διοικητικές περιφέρειες εντός αυτής.
Το σύγχρονο πρόβλημα ουσιαστικά ξεκινάει από τη λήξη των Βαλκανικών Πολέμων το 1913 με τη δημιουργία ανεξάρτητων κρατών από τα απομεινάρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1913 βρέθηκαν οι βαλκανικές εθνότητες, από την οθωμανική διοικητική διαίρεση της περιοχής να οικειοποιείται η καθεμιά την περιοχή της ως εθνικός προσδιορισμός. Έτσι έχουμε Μακεδονία των Σκοπίων (που στην ουσία ήταν σέρβικο έδαφος), Μακεδονία του Πιρίν (Βουλγαρικό έδαφος) και την ελληνική Μακεδονία. Το κομμάτι της Μακεδονίας που πέρασε στους Σέρβους το 1913 είχε την ονομασία ʼνω Μακεδονία και οι Έλληνες πολιτικοί δεν διαμαρτυρήθηκαν διότι απλούστατα στη σέρβικη πλευρά ζούσαν χιλιάδες Έλληνες κι αυτό γεννούσε ελπίδες για μια μελλοντική προσάρτηση της περιοχής στην Ελλάδα διαμέσου του αλυτρωτισμού. Είναι ακριβώς το ευθέως ανάλογο της Βορείας Ηπείρου στην Αλβανία.
Όμως, τελικά αποφασίστηκε διαφορετικά, έγινε ανταλλαγή των πληθυσμών που όμως ΔΕΝ έφερε και αλλαγή της ονομασίας. Όμως, μεγάλο μερίδιο της ευθύνης έχουν οι Βούλγαροι με τη δημιουργία, το 1877, της βουλγαρικής ηγεμονίας από το Δούναβη έως το Αιγαίο. Ο εκβουλγαρισμός των σλαβοφώνων δημιουργεί έντονες τριβές με τους Σέρβους και αργότερα το 1885, καταδιώκουν τον ελληνικό πληθυσμό κι επινοούν τον όρο Μακεδονία του Πιρίν έπειτα από τον χαμένο ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.
5. Τελικά, ποιος είναι ο μεγαλύτερος παράγοντας αποσταθεροποίησης στην περίπτωση της Μακεδονίας; Οι Σκοπιανοί (Σέρβοι), οι Αλβανοί, οι Βούλγαροι ή οι Τούρκοι;
Σε αντίθεση με τα όσα προσάπτει η επικαιρότητα, οι Βούλγαροι είναι ο φάντης μπαστούνι στην μακεδονική ιστορία. Στις αρχές του 20ου αιώνα, η εκκλησιαστική Εξαρχία της Βουλγαρίας που είχε το πάνω χέρι στην πολιτική σκηνή μαζί με το φιλοβασιλικό κομιτάτο, επινοούν ένα εξαιρετικά ιδιοφυές σχέδιο για να υφαρπάξουν την Μακεδονία. (σ.σ. Το κομιτάτο, είναι ένας πολιτικός σχηματισμός τεκτονικού χαρακτήρα, όπως η δική μας Φιλική Εταιρεία).
Λόγω της επικείμενης κατάρρευσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η Βουλγαρία προσπαθεί να δημιουργήσει ένα κράτος με πρόσβαση στο Αιγαίο και εκπονεί το σχέδιο που θα επικαλείται την θρησκευτική ομοδοξία των ελλήνων και των βουλγάρων ενάντια στον μουσουλμανισμό με την αμέριστη βοήθεια της επίσης ομόδοξης τσαρικής Ρωσίας, που ως κοντινός συγγενής της θέλει να αυξήσει την επιρροή στο Αιγαίο. Έτσι, Βούλγαροι ιεραπόστολοι αλωνίζουν τα ελληνικά χωριά και πείθουν τους Έλληνες να αγωνιστούν μαζί τους για να διώξουν τους Τούρκους αφού η ελληνική κυβέρνηση, ηττημένη και ταπεινωμένη από τις περιπέτειες του 1897, ήταν πλήρως αποδυναμωμένη πολιτικά, διπλωματικά και στρατιωτικά για να αναλάβει πρωτοβουλίες στην περιοχή. Ο στόχος ήταν προφανής: αφού δεν μπορούσαν να τα βάλουν με δύο αντιπάλους ταυτόχρονα, πρώτα επιδιώκουν να πάρουν με το μέρος τους Έλληνες για να διώξουν τους Τούρκους κι έπειτα να διώξουν τους πρόσκαιρους συμμάχους τους. Αλλά η Οθωμανική Πύλη κατάλαβε νωρίς το σχέδιο και ενεργεί πολύ γρήγορα με εξαιρετική πονηριά. Η Εξαρχία ήταν κάτω από την καθοδήγηση του Φαναριού (που είχε αποκλειστικά διοικητικά προνόμια στην περιοχή, παραχωρημένης από την Πύλη το 1453) και λαμβάνει απροσδόκητα παραχώρηση από την Πύλη της εκκλησιαστικής αυτονομίας της! Η διάσπαση στο μέτωπο των Βούλγαρων δεν αργεί. Πολλοί ορθόδοξοι Βούλγαροι θα παραμείνουν πιστοί στο Φανάρι βλέποντας το πολιτικό παιχνίδι που παίζουν οι Τούρκοι αλλά και το φιλοβασιλικό κομιτάτο. Σημειωτέον, εκείνη την εποχή ήταν δύο τα κομιτάτα της Βουλγαρίας, το φιλοβασιλικό και το αυτονομιστικό, το καθένα εργαζόταν με διαφορετικούς τρόπους για την επίτευξη του βουλγαρικού κράτους. Κι αρχίζει τότε το 1903 ο Μακεδονικός Αγώνας.
6. Τι ήταν ακριβώς αυτός ο Μακεδονικός Αγώνας; Αφορούσε μόνο τους Έλληνες;
Κι όμως, δεν αφορούσε μόνο τους Έλληνες! Όπως είδαμε προηγουμένως, πολλοί Βούλγαροι δυσαρεστήθηκαν με την εξαγορά της Εξαρχίας από την Πύλη και όπως στην επανάσταση του 1821 Αρβανίτες πολέμησαν μαζί με τους Έλληνες, το 1903 βρέθηκαν Βούλγαροι να πολεμούν στο πλευρό των Ελλήνων! Και ποιος ήταν ο εχθρός σε αυτή την περίπτωση; Όχι οι Τούρκοι, αλλά ο βουλγάρικος εθνικισμός της Εξαρχίας και του φιλοβασιλικού κομιτάτου! Έλληνες και Βούλγαροι εναντίον Βουλγάρων!
Τον Σεπτέμβριο του 1904 τα πρώτα ελληνικά ένοπλα τμήματα έκαναν την εμφάνισή τους στη Μακεδονία, με αρχηγό τον Παύλο Μελά. Ακολούθησε ο Μακεδονικός Αγώνας, ένας αιματηρός, ανορθόδοξος και σκληρός ανταρτοπόλεμος που αποσκοπούσε στη διατήρηση του εθνικού φρονήματος των Ελλήνων της Μακεδονίας, ο οποίος έληξε το 1908. Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι και ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος στην συνέχεια , σήμαναν το διαμελισμό της Μακεδονίας, τα εδάφη της οποίας με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913 και του Νεϊγί το 1919 δόθηκαν: 51,56% στην Ελλάδα, 38,32% στη Σερβία και 10,12% στη Βουλγαρία , μπερδεύοντας ακόμα περισσότερο τα Ιστορικά δεδομένα.
Λανθασμένα όμως λέγεται πως ο Παύλος Μελάς ήταν ο μοναδικός αρχηγός του Μακεδονικού Αγώνα, στην πραγματικότητα ο Ίωνας Δραγούμης ήταν ο άτυπος αρχηγός του Αγώνα -που σημειωτέον, πρωθυπουργός της Ελλάδας τότε ήταν ο άτολμος Κωλλέτης- που μαζί με τον Αργύρη Ζάχο, Θεόδωρο Μόδη, Θεόδ. Καπετανόπουλο, Δημ. Καλαποθάκη, Στέφανο Δραγούμη και ο Παύλος Μελάς ανάμεσά τους, χρηματοδότησαν τον Αγώνα ιδιωτικά, χωρίς καμία στήριξη από το διεφθαρμένο ελληνικό κράτος. Μήπως η ιστορία επαναλαμβάνεται σήμερα ;
Εξάλλου, ο Ίωνας Δραγούμης ήταν σφόδρα αντίθετος στον καταστροφικό βυζαντινό μεγαλοϊδεατισμό του Κωλλέτη, η Μεγάλη Ιδέα γι αυτόν είχε ρίζες στην αρχαία Ελλάδα, όχι στο Βυζάντιο. Γι αυτόν ακριβώς τον ιδεαλισμό που δεν ταίριαζε με το σωβινισμό του Κωλλέτη, ο Δραγούμης δολοφονήθηκε το 1920. Ο Αγώνας εκφυλίζεται μέχρι το 1908 όταν ο Σουλτάνος είδε και αποείδε τα προβλήματα της περιοχής και παραχωρεί ένα βραχύβιο Σύνταγμα στους Τούρκους και τους υπόδουλους λαούς που κατοχυρώνει νομικά την ύπαρξή τους. Σίγουρα όμως, το θετικό σημείο σε όλη αυτή την ιστορία είναι πως οι Σύμμαχοι πείστηκαν πως στη Μακεδονία υπάρχει όντως ισχυρότατο ελληνικό στοιχείο πράγμα που οδήγησε στο 1913 με τη λήξη του νικηφόρου Β’ Βαλκανικού Πολέμου, όπου Έλληνες και Σέρβοι πολέμησαν εναντίον συνολικά των Βουλγάρων, στην αναγνώριση της Μακεδονίας, με τον Ελευθέριο Βενιζέλο τότε στην πρωθυπουργία.
7. Τι γίνεται στην Μακεδονία μετά το 1913;
Τα πράγματα περιπλέκουν πολύ επικίνδυνα. Στη Βουλγαρία, ο Σαντάσκι του αυτονομιστικού κομιτάτου που ενεργούσε με ανταρτοπόλεμο σκοτώνοντας εξίσου Έλληνες και Σλάβους, δολοφονείται από τον Αλεξαντρώφ του φιλοβασιλικού κομιτάτου το οποίο παίρνει επίσημη στήριξη από το βασιλιά το 1919 για τη δημιουργία μιας αυτόνομης Μακεδονίας από Βουλγάρους! Το 1921 ιδρύεται τρίτο κομιτάτο, η Φεντεραλιστική Μακεδονική Οργάνωση του Γιουκούρωφ με καθαρά κομμουνιστικές αρχές όπου το ζήτημα της Μακεδονίας αντιμετωπίζεται από τη σκοπιά ίδρυσης αυτόνομου κράτους που θα υπάγεται άμεσα σε Ομοσπονδία Σοσιαλιστικών Σοβιετικών Δημοκρατιών. Τότε αρχίζει ένας εμφύλιος βουλγάρικος πόλεμος από τον οποίο βγαίνει νικητής ο Αλεξαντρώφ ο οποίος, τι ειρωνία, το 1924 προσχωρεί στην Γ’ Διεθνή! Και γίνεται χαμός και με τους Έλληνες κομμουνιστές που μπερδεύτηκαν από τις πολιτικές ίντριγκες. Ο Αλεξαντρώφ την κοπανάει τελικά από την Γ’ Διεθνή, αλλά αργότερα δολοφονείται από τον συνεργάτη του τον Προτογέρωφ ο οποίος με τη σειρά του δολοφονείται κι αυτός από τους εθνικιστές. Το 1935 ο βασιλιάς Μπόρις κυρήσσει δικτατορία για να χαλιναγωγήσει τον βουλγάρικο εμφύλιο και το 1945 η αναταραχή παίρνει οριστικά τέλος με την εγκαθίδρυση των κομμουνιστών στη Βουλγαρία που αντιμετωπίζουν πλέον το ζήτημα της Μακεδονίας σε πολιτική λύση με υπαγωγή στην Ομοσπονδία ΣΣΔ. Στη Σερβία, η πολιτικοστρατιωτική κατάσταση είναι εξαιρετικά ανασφαλής.
Το 1913, η Αυτροουγγαρία προσαρτά πραξικοπηματικά τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη ενώ είχε ήδη και την Κροατία και οι Σέρβοι δεν είναι διατεθειμένοι να χάσουν και τα βόρεια εδάφη της Μακεδονίας. Είχαν και τους Κροάτες δίπλα που κάτω από τη στενή επίβλεψη των Αψβούργων, έσφιγγαν την εδαφική μεγγένη και το 1914, η δολοφονία του διαδόχου του αυστροουγγρικού θρόνου στο Σεράγεβο ξεκινά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κάτω από όλες αυτές τις πιέσεις, το ζήτημα της Βόρειας Μακεδονίας θα γίνει από τότε αναπόσπαστο μέρος του νεοσύστατου κράτους της Γιουγκοσλαβίας το 1918. Και τα πράγματα από την πλευρά των ελληνικών κυβερνήσεων θα παραμείνουν στάσιμα από διπλωματικό καιροσκοπισμό μέχρι την ταραχώδη εμφάνιση του στρατηγού Γιόσιπ Μπροζ Τίτο.
8. Ποιος είναι ο βαθμός συμμετοχής του Τίτο στην υπόθεση της Μακεδονίας;
Πρέπει να θυμηθούμε εδώ το περίφημο χαρτάκι στη Συμφωνίας της Γιάλτας με τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου, όπου η Ευρώπη μοιράστηκε σε ζώνες επιρροής ανάμεσα στη Δύση και την ΕΣΣΔ εκφρασμένης σε ποσοστιαίες μονάδες. Η επιρροή της Δύσης και της ΕΣΣΔ στην Ελλάδα εκφράστηκε με την αναλογία 90% – 10% αντίστοιχα. Για την Γιουγκοσλαβία του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο ήταν 50% – 50%. Κι αυτό είναι το κλειδί για την κατανόηση της πολιτικής του Τίτο στα Βαλκάνια. Το 1935, το ελληνικό ΚΚΕ αποφάσισε να εγκαταλείψει την πολιτική της ενιαίας κι αδιαίρετης Μακεδονίας που υποστήριζε πριν και να προβάλλει την ισοτιμία των μειονοτήτων που ζούσαν στην Ελλάδα. Η κομμουνιστική Διεθνής διαφώνησε έντονα με τους Έλληνες και παρόλο που είχε αποδείξεις για το έντονο ελληνικό στοιχείο στην Μακεδονία, το βαλκανικό γραφείο της Διεθνούς στην Γιουγκοσλαβία προτίμησε να ακολουθήσει την πεπατημένη: χρειάζεται ανεξάρτητη Μακεδονία.
Ο Τίτο αργότερα έρχεται να επιδιώξει τη δημιουργία ομόσπονδου μακεδονικού κράτους, γιουγκοσλάβικου, βουλγάρικου κι ελληνικού αλλά με τη βοήθεια των αγγλοαμερικανών. Και ξεκίνησε μια προπαγάνδα στους σλαβομακεδόνες της Ελλάδας υπέρ της αυτονόμησης πράγμα που έφερε εκνευρισμό στο ελληνικό ΚΚΕ, αλλά τα κοιμισμένα ανακλαστικά της ελληνικής κυβέρνησης, καθώς ήταν κατεσταλμένα από τον Τσώρτσιλ που έβλεπε με καλό μάτι και προωθούσε έντονα τη συνεργασία του με τον Τίτο, θα παρέμεναν για αρκετό καιρό σε αυτή την κατάσταση. Όταν το 1948 ξεσπάσει η διαμάχη Τίτο-Στάλιν, ο τότε γραμματέας του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης κατηγορεί δημοσίως τον Τίτο ότι κατά τις συγκρούσεις των αγγλο-υποκίνητων Δεκεμβριανών, συμφώνησε με τον Τσώτσιλ να καταλάβει την ελληνική Μακεδονία. Το 1949, ο Τίτο κλείνει τα σύνορα με την Ελλάδα κι αποσκιρτά από το σοβιετικό μπλοκ. Μόνο από το 1954 τα πράγματα θα χαλαρώσουν με την επίσκεψη του Τίτο στην Ελλάδα με τον Παπάγο, και την επανέναρξη των σχέσεών του με την ΕΣΣΔ μετά το θάνατο του Στάλιν. Θα συναντηθεί και με τον Καραμανλή στη Ρόδο το 1959 και το 1975 στο Βελιγράδι και με τον Ανδρέα Παπανδρέου το 1978. Η Μακεδονία σε όλες τις περιπτώσεις αυτές, θα παραμείνει νεκρό γράμμα, μια σιωπηρή αποδοχή μεταξύ των δύο χωρών πως το πρόβλημα δεν έχει λυθεί. Και δεν θα λυνόταν ποτέ μεταξύ τους χωρίς την άδεια και τη συμμετοχή των ξένων δυνάμεων όσο και να επεδίωκαν πλέον το αντίθετο, μια ρεαλιστική ειρηνική διευθέτηση.
9. Ποια είναι η σημερινή πολιτική πραγματικότητα στο ζήτημα των Σκοπίων;
Είναι αδύνατον να πείσει κανείς μια χώρα πως δεν της αξίζει το όνομα που «καπηλεύεται» εδώ και αιώνες χάρη στις εξωφρενικές πολιτικές των αυτοκρατοριών και των ξένων δυνάμεων. Οι Σκοπιανοί έχουν μάθει πως η χώρα τους λέγεται Μακεδονία, όχι από το 1991, ούτε από το 1945 αλλά από παιδιόθεν. Και δεν αλλάζουν οι ονομασίες από τη μια μέρα στην άλλη με διατάγματα και συντάγματα. Σίγουρα, η σημερινή αναγνώριση των Σκοπίων ως Μακεδονία αποτελεί ένα πολιτικό αντάλλαγμα για την αποστολή στρατευμάτων τους στο Ιράκ αλλά είναι επιπόλαιο να το αποδώσουμε σε αυτό μόνο καθώς λειτουργεί βραχυπρόθεσμα όσο και αποτελεί ένα πολύ μικρό τμήμα αυτής της πολιτικής. Οι αγγλοαμερικάνοι ακολουθούν μια προσέγγιση βήμα-βήμα κάθε φορά για να προεκτείνουν τα γεωπολιτικά τους σχέδια. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα Σκόπια.
Στην Κατοχή, με την κατάληψη της Μακεδονίας το 1941 από τα ναζιστικά στρατεύματα και την παραχώρηση της Ελληνικής Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης στους Βουλγάρους, το Μακεδονικό Ζήτημα φούντωσε πάλι. Η Βουλγαρική προπαγάνδα επιδόθηκε σε τρομοκρατία και προέβη σε αγριότητες στην βάση των όσων προαναφέρθηκαν για τη δημιουργία μιας αυτόνομης Μακεδονίας από Βουλγάρους
Μέχρι το 1944 που ο Τίτο, κατόπιν πίεσης του Στάλιν, της άλλαξε το όνομα, η περιοχή λεγόταν «VardarskaBanovina» ή χάριν συντομίας «Vardarska». Άλλωστε υπάρχουν χάρτες και γραμματόσημα εποχής, που δείχνουν την μέχρι το 1944 αυτήν την ονομασία του κράτους των Σκοπίων.
Στις 2 Αυγούστου του 1944 η γιουγκοσλαβική Μακεδονία ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος στο πλαίσιο της Ομόσπονδης Γιουγκοσλαβίας και αμέσως έγινε δεκτή από την ηγεσία του Βελιγραδίου, με το όνομα «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας».Ο πυρήνας για μελλοντική προσάρτηση των εδαφών της ελληνικής και βουλγαρικής Μακεδονίας είχε δημιουργηθεί από τον Τίτο και ακολούθησε το δύσκολο έργο της καλλιέργειας μακεδονικής συνείδησης στους βουλγαρίζοντες κατοίκους της περιοχής.
Η Αλβανία προωθεί την ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας με τα μισά εδάφη των Σκοπίων και η Βουλγαρία από την αντίθετη πλευρά με τα άλλα μισά εδάφη των Σκοπίων. Οπότε, η αναγνώριση αυτή εξυπηρετεί ένα βασικό στόχο: τη διασφάλιση αυτής της περιοχής από τις αντίπλευρες χώρες άρα και την αποφυγή συγκρούσεων. Ο βομβαρδισμός της Σερβίας πραγματοποιήθηκε ακριβώς για να περισταλεί η μοναδική στη μεταγιουγκοσλαβική εποχή ενεργή επεκτατική πολιτική του Μιλόσεβιτς που θα ξεκινούσε ενδεχομένως ένα νέο Βαλκανικό πόλεμο και να σταθεροποιηθούν οι Κροάτες και το Μαυροβούνιο που το εποφθαλμιά επίσης η Αλβανία. Από την άλλη, η Ελλάδα ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπορεί και δεν δικαιούται λόγω ακριβώς αυτού του ευρωπαϊκού συνασπισμού, να αξιώσει νέα πολιτικά δεδομένα και να δικαιωθεί.
Μερικά από τα στοιχεία που αποδεικνύουν την ελληνικότητα της Μακεδονίας είναι:
1) Οι Μακεδόνες ήταν πανάρχαια ελληνική φυλή όπως οι Δωριείς, οι Ίωνες και οι Αιολείς. Μιλούσαν ελληνικά, σε διάλεκτο που συγγένευε ιδιαίτερα με τη δωρική και την αιολική.
2) Το όνομα Μακεδόνες και Μακεδονία, είναι λέξεις ελληνικές και παράγονται από την αρχαία λέξη μάκος, Μακεδνός που σημαίνει μακρύς, ψηλός και είναι δωρικός τύπος της λέξης μήκος.
3) Η θρησκεία των αρχαίων Μακεδόνων ήταν ίδια και απαράλαχτη με τη θρησκεία των υπόλοιπων Ελλήνων. Πίστευαν στους ίδιους 12 θεούς και θεωρούσαν ότι το δωδεκάθεό τους κατοικούσε στο μεγαλύτερο Μακεδονικό βουνό, τον Όλυμπο.
4) Ο Ηρόδοτος, ο πατέρας της Ιστορίας, γράφει ολοκάθαρα ότι οι Μακεδόνες είναι Έλληνες (Ηροδότου Ιστορία Α’ 56, Η’ 43).
5) Η πιο σπουδαία είναι η μαρτυρία του αρχαίου γεωγράφου Στράβωνα με τη λακωνική φράση: «έστιν ουν Ελλάς και η Μακεδονία»
6) Οι αρχαίοι Μακεδόνες είχαν τη δυνατότητα να γίνουν μέλη της Αμφικτυονίας των Δελφών, προνόμιο αποκλειστικά και μόνο για τους Έλληνες.
7) Οι αρχαίοι Μακεδόνες έπαιρναν μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στους οποίους είχαν δικαίωμα συμμετοχής μόνον Έλληνες.
8) Στην αρχαία Μακεδονία υπήρχαν ελληνικά θέατρα στα οποία παίζονταν ελληνικές τραγωδίες. Δεν θα μπορούσαν οι Μακεδόνες να παρακολουθήσουν ελληνικές τραγωδίες, αν δεν ήταν Έλληνες.
9) Ο Μέγας Αλέξανδρος ξεκίνησε την εκστρατεία του ως αρχιστράτηγος όχι των Μακεδόνων, αλλά όλων των Ελλήνων. Στο Πανελλήνιο Συνέδριο της Κορίνθου το 335 π.Χ. όλοι οι Έλληνες, πλην των Λακεδαιμονίων, του παραχώρησαν την εξουσία.
10) Οι διάδοχοί του σε όλα τα βασίλεια, ενήργησαν αποκλειστικά ως Έλληνες. Διέδωσαν την ελληνική γλώσσα από τη Μεσόγειο έως τον Ινδό ποταμό.
11) Η περίοδος εκείνη των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου δεν ονομάστηκε Μακεδονική, αλλά Ελληνιστική περίοδος.
12) Άλλη μαρτυρία αποτελεί η γλώσσα τους. Κύρια ονόματα, τοπωνύμια, ονόματα μηνών, ονόματα εποχών, ονόματα εορτών, είχαν ετοιμολογία ελληνική. Επίσης τα φωνητικά πάθη, οι κλίσεις και οι καταλήξεις, ήταν όλα ελληνικά.
13) Τα αρχαία ελληνικά ευρήματα στο Διόν, στην Πέλλα, στην Σίνδο, στην Αιανή, είναι όλα ελληνικά. Αρχιτεκτονική, γλυπτική, διακοσμητικά, ρυθμοί, πολεοδομία κ.λπ. είναι όλα ελληνικά.
14) Όλες οι επιγραφές που βρέθηκαν στη Μακεδονία, ήταν ελληνικές. Καμιάς άλλης γλώσσας επιγραφή δεν βρέθηκε στην αρχαία Μακεδονία, εκτός της λατινικής στη Ρωμαιοκρατίας.
15) Τέλος, στα αρχαία μακεδονικά νομίσματα, όλες οι παραστάσεις είναι από το θεματολόγιο της αρχαίας ελληνικής τέχνης και στην ελληνικής γλώσσας.
Υγ Ευχαριστούμε τους : Βαγγέλη Δαρδαντάκη και Αθανάσιο Μπουρούνη
Εν Αθήναι 23/1/2019
ΟΜΑΔΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗΣ ( Πρ. Τομέα Γεωπολιτικής Στρατηγικής )

Εγώ φταίω

 

Δεν μου αρκεί που θα τους δω στις οθόνες να κρύβουν επιδέξια, με τα ακριβά τους ρούχα, τα δεσμά της απληστίας τους. Η ειρκτή δεν είναι για κείνους. Ούτε να ακούσω θέλω κρότο τουφεκιού η της καταπακτής το σύρσιμο στο ικρίωμα. Άτυχη είναι η εκδίκηση, το ξέρω.

Θα θελα όμως ένα κυριακάτικο απόβραδο, σε ένα γκρίζο, μουντό, συνοικιακό καφενείο, με λαδομπογιά στους τοίχους και παλιούς καθρέφτες, μέσα στη κάπνα να τους δω, να κάθονται μπροστά σε ένα φλιτζάνι καφέ, μόνοι, ανυπόληπτοι κι αποδιωγμένοι απ όλους, αγνώριστοι, να κοιτούν έξω από τα θολά τζάμια και με το δεξί τους χέρι να ξεκουκίζουν στην τσέπη τους κάτι πενταροδεκάρες που τους απόμειναν κι όλο να υπολογίζουν κι όλο να σκέφτονται, αν θα βγει ο μήνας και την αγωνία τους αυτή κανείς να μην μοιράζεται.

Θα θελα ακόμα να τους δω στις θλιβερές ουρές των συσσιτίων να μοιράζουν φαΐ στους απόρους και τους ανέργους με σκυμμένο το κεφάλι και να ζητούν τόσες συγνώμες όσες οι ανομίες τους η ακόμα σε ένα διάδρομο νοσοκομείου ξενυχτισμένους να κουβαλούν για άδειασμα τα ουροδοχεία των αρρώστων.

Και τα βράδια, όταν πάνε να κοιμηθούν στον άθλιο θάλαμο του δημόσιου γηροκομείου, να ακούν τα βογκητά, να ξαγρυπνούν και να λένε, εγώ φταίω.

 γράφει ο Κοσμάς Τσόλας

πηγή https://www.aplotaria.gr

Μητσοτάκης: Καμία μονιμοποίηση συμβασιούχου -Σε ιδιώτες η καθαριότητα

 
Tην αντίθεση του στη μονιμοποίηση των συμβασιούχων καθαριότητας των δήμων εξέφρασε μιλώντας στο 5ο Προσυνέδριο του Κόμματος στη Λάρισα, ο πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης. Αντιπρότεινε, δε, πιο ξεκάθαρα από κάθε άλλη φορά, και μάλιστα υπό τα χειροκροτήματα των αυτοδιοικητικών της ΝΔ με πρώτο τον περιφερειάρχη Θεσσαλίας Κ. Αγοραστό φωτο), την ιδιωτικοποίηση της αποκομιδής απορριμμάτων στους δήμους.
Συγκεκριμένα, ο κ. Μητσοτάκης, αναφερομένος στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ για την πρόσληψη 9.000 εργαζόμενων στην καθαριότητα των δήμων μεταξύ των οποίων και πολλών συμβασιούχων – «παρατασιούχων», ο κ. Μητσοτάκης είπε χαρακτηριστικά:  «Να μην βλέπουμε την Τοπική Αυτοδιοίκηση ως ένα εργαλείο άσκησης πολιτικής ή ως ένα πεδίο διευθέτησης κομματικών εξυπηρετήσεων.  Δυστυχώς, λυπάμαι που θα το πω, είναι ακριβώς αυτό το οποίο κάνει η σημερινή Κυβέρνηση. Είτε μονιμοποιώντας, επιχειρώντας μάλλον να μονιμοποιήσει συμβασιούχους οι οποίοι δεν πρέπει να μονιμοποιηθούν είτε υποχρεώνοντας τους δήμους να προσλάβουν περισσότερο προσωπικό από ότι χρειάζονται, είτε σταματώντας πειθαρχικούς ελέγχους τους οποίους εγώ είχα ξεκινήσει ως Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, απλά για να κλείσουμε το μάτι και να γίνουμε αρεστοί σε κάποιους δημάρχους ή σε κάποια στελέχη της Δευτεροβάθμιας Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης».
Και λίγο αργότερα, ήταν σαφής σχετικά με την δική του πρόταση: «Πρέπει και το κάνουν ήδη οι δήμοι να εξερευνήσουν σε μεγαλύτερο βάθος δυνατότητες συνεργασίας με τον ιδιωτικό τομέα, στο ζήτημα παραδείγματος χάρη της αποκομιδής των απορριμμάτων θα το πω ξεκάθαρα. Εάν η αποκομιδή μπορεί να γίνει πιο φτηνά από τον ιδιωτικό τομέα και καλύτερα από τον ιδιωτικό τομέα θα πρέπει ο κάθε δήμαρχος να διερευνήσει αυτή τη δυνατότητα. Αρκετά πια με τις αγκυλώσεις και με τους εκβιασμούς της κάθε συντεχνίας που μπορεί τελικά να δουλεύουν μόνο προς όφελος δικό τους αλλά όχι προς όφελος των δημοτών από τους οποίους και τελικά πληρώνονται. Στο ζήτημα της συνεργασίας με τον ιδιωτικό τομέα θα επιμείνω πολύ», τόνισε ο πρόεδρος της ΝΔ.
Παράλληλα ο κ. Μητοτάκης επανέλαβε ότι «σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρήσει να αλλάξει τον εκλογικό νόμο για την Αυτοδιοίκηση και επειδή είμαι βέβαιος ότι οι εθνικές εκλογές θα γίνουν πριν τις αυτοδιοικητικές θα ξανά αλλάξουμε τον εκλογικό νόμο ώστε οι επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές να μην γίνουν με σύστημα απλής αναλογικής».

Αναλυτικά η τοποθέτησης του προέδρου της ΝΔ Κυρ. Μητσοτάκη στο 5ο Προσυνέδριο του Κόμματος στη Λάρισα:
Έρχομαι, τώρα, στα ζητήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Δεν είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω όλο το πάνελ, άκουσα μόνο κάποιες από τις τοποθετήσεις των δημάρχων αλλά για τα ζητήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης θέλω να πω το εξής. Πιστεύω στην αποκέντρωση και πιστεύω στη δύναμη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Και θα το κάνω πράξη όταν με το καλό έρθουμε στην εξουσία. Αυτό τι σημαίνει;  Να μην βλέπουμε την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αγαπητέ Κώστα, αγαπητοί δήμαρχοι, ως ένα εργαλείο άσκησης πολιτικής ή ως ένα πεδίο διευθέτησης κομματικών εξυπηρετήσεων.  Δυστυχώς, λυπάμαι που θα το πω, είναι ακριβώς αυτό το οποίο κάνει η σημερινή Κυβέρνηση. Είτε μονιμοποιώντας, επιχειρώντας μάλλον να μονιμοποιήσει συμβασιούχους οι οποίοι δεν πρέπει να μονιμοποιηθούν είτε υποχρεώνοντας τους δήμους να προσλάβουν περισσότερο προσωπικό από ότι χρειάζονται, είτε σταματώντας πειθαρχικούς ελέγχους τους οποίους εγώ είχα ξεκινήσει ως Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, απλά για να κλείσουμε το μάτι και να γίνουμε αρεστοί σε κάποιους δημάρχους ή σε κάποια στελέχη της Δευτεροβάθμιας Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης.
Δεν είναι αυτός ο τρόπος να οριοθετήσουμε σωστά τις αρμοδιότητες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.  Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι πολύ απλό, το έχω πει πολλές φορές. Να καθορίσουμε τα όρια, τι κάνει το Κράτος, τι κάνει η αποκεντρωμένη. Θέλω να τονίσω ότι στα πλαίσια και της συνταγματικής αναθεώρησης θα προτείνουμε, βλέπω μειωμένο ρόλο για την αποκεντρωμένη διοίκηση, ενίσχυση των περιφερειών και ενίσχυση των Δήμων.  Καταρχάς να σπάσουμε αυτόν τον βραχνά γραφειοκρατίας ο οποίος δεν επιτρέπει πολύ συχνά στους δημάρχους και στους περιφερειάρχες απλά να κάνουν τη δουλειά τους και έχουμε «ιστορίες για αγρίους» με έργα τα οποία καθυστερούν αδικαιολόγητα, με πόρους οι οποίοι υπάρχουν, με αδειοδοτικές διαδικασίες οι οποίες πηγαινοέρχονται, γίνονται μπαλάκι μεταξύ της αιρετής Περιφέρειας, της αποκεντρωμένης Περιφέρειας. Να σας δώσουμε με άλλα λόγια τη δυνατότητα και τα εργαλεία να κάνετε τη δουλειά σας καλύτερα. Είστε εξάλλου υπόλογοι στους δημότες σας, στους πολίτες οι οποίοι ψηφίζουν για το δεύτερο βαθμό Αυτοδιοίκησης, σε αυτούς λογοδοτείτε και αυτοί τελικά θα σας κρίνουν. Όμως με συνθήκες διαφάνειας.  Σε αυτό θα επιμείνω. Δεν θέλω το κεντρικό Κράτος να ελέγχει τη σκοπιμότητα των δαπανών σας.  Θα ελέγχει τη νομιμότητα, ναι με τρόπο, ενδεχομένως πιο απλό. Τη σκοπιμότητα, όμως, θα την κρίνετε εσείς και θα σας κρίνουν τελικά οι δημότες σας για τα έργα τα οποία θα επιλέξετε να κάνετε.
Δεν είναι η δουλειά του Κράτους να παρεμβαίνει στα χωράφια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για να ελέγχει τη σκοπιμότητα των έργων. Ναι, η δουλειά είναι ειδικά με τις Περιφέρειες και με τους δήμους να συνεργαζόμαστε ως προς τον Περιφερειακό αναπτυξιακό σχεδιασμό. Το λέω γιατί οι περιφέρειες είναι σήμερα μεγάλα εργαλεία Περιφερειακής ανάπτυξης σε μικρότερο βαθμό οι δήμοι, αλλά οι Περιφέρειες είναι μεγάλα εργαλεία ανάπτυξης και είναι ξεκάθαρο ότι ο σχεδιασμός των περιφερειακών έργων πρέπει να γίνεται με γνώμονα το μεγάλο, το ευρύτερο καλό της περιφέρειας και όχι για να διευθετούμε μικρές εξυπηρετήσεις δεξιά και αριστερά. Πέρασε, πια, νομίζω, η εποχή όπου για να κάνουμε το χατίρι του κάθε δημάρχου μπορεί να θέλουμε να του φτιάξουμε μια πλατεία εδώ και μια πλατεία εκεί, αυτά δυστυχώς οδήγησαν σε ένα βαθμό και στις καταστροφές που σήμερα βιώνουμε στη δυτική Αττική.Αυτές τις λογικές πρέπει πια ξεκάθαρα να τις αφήσουμε πίσω μας.
Θέλω να δώσω τη δυνατότητα στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης να αξιοποιήσουν καλύτερα την περιουσία τους χωρίς δυσκολίες και χωρίς γραφειοκρατικές δυστοκίες και χαίρομαι που άκουσα και από το δήμαρχο ότι ο χώρος στον οποίο βρισκόμαστε σήμερα είναι χώρος ο οποίος ανήκει στο δήμο και τον οποίο τον εκμεταλλεύτηκε ένας ιδιώτης στη λογική της σύμβασης παραχώρησης. Πρέπει και το κάνουν ήδη οι δήμοι να εξερευνήσουν σε μεγαλύτερο βάθος δυνατότητες συνεργασίας με τον ιδιωτικό τομέα, στο ζήτημα παραδείγματος χάρη της αποκομιδής των απορριμμάτων θα το πω ξεκάθαρα. Εάν η αποκομιδή μπορεί να γίνει πιο φτηνά από τον ιδιωτικό τομέα και καλύτερα από τον ιδιωτικό τομέα θα πρέπει ο κάθε δήμαρχος να διερευνήσει αυτή τη δυνατότητα. Αρκετά πια με τις αγκυλώσεις και με τους εκβιασμούς της κάθε συντεχνίας που μπορεί τελικά να δουλεύουν μόνο προς όφελος δικό τους αλλά όχι προς όφελος των δημοτών από τους οποίους και τελικά πληρώνονται.
Στο ζήτημα της συνεργασίας με τον ιδιωτικό τομέα θα επιμείνω πολύ. Όπως θα επιμείνω και στη δυνατότητα να μπορούν να πάρουν οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ειδικά οι δήμοι περισσότερες αρμοδιότητες, αγαπητέ Πρόεδρε. Θα γίνει σταδιακά, δεν θα γίνει από τη μια στιγμή στην άλλη. Πιστεύω, όμως, ότι πράγματι ο πολίτης εξυπηρετείται καλύτερα στη γειτονιά του και δεν είναι τυχαίο ότι οι καλοί δήμαρχοι, αυτοί που αφήνουν έργο – γιατί το έργο του καλού δημάρχου φαίνεται αμέσως – είναι και αυτοί οι οποίοι επανεκλέγονται κατά κανόνα με μεγαλύτερο ποσοστό και οι κακοί δήμαρχοι είναι αυτοί που πάνε σπίτι τους για να έρθει κάποιος άλλος να κάνει τη δουλειά τους. Γιατί γίνεται αυτό;  Διότι η λογοδοσία και η σχέση μεταξύ του δημότη και του δημάρχου είναι πολύ πιο άμεση, είναι πολύ πιο βιωματική από τη σχέση την οποία μπορεί να έχει ο πολίτης με το βουλευτή του ή με τα όργανα της κεντρικής εξουσίας. Να συζητήσουμε λοιπόν, αγαπητέ Πρόεδρε, και για ζητήματα όπως η διαχείριση των Κέντρων Υγείας από την Τοπική Αυτοδιοίκηση.  Αλλά αφού προσδιορίσουμε ξεκάθαρα τους πόρους, τις αρμοδιότητες και τις δυνατότητες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να αναλάβει τέτοιες αρμοδιότητες.
Το τελευταίο που θέλω είναι να μεταφέρω στην Τοπική Αυτοδιοίκηση αρμοδιότητες χωρίς πόρους και χωρίς εργαλεία. Αυτό θα ήταν και αντιπαραγωγικό και θα ήταν τελικά και τελείως αδιέξοδο ως προς το τελικό αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής. Όμως, αυτό το οποίο μπορείτε να περιμένετε από εμάς είναι γρήγορες και αποτελεσματικές παρεμβάσεις σχετικά με το χάρτη της οργάνωσης της χώρας σε κεντρικό, Περιφερειακό και αυτοδιοικητικό επίπεδο. Θα σας κάνουμε τη ζωή σας πιο εύκολη και πιο ουσιαστική. Και, βέβαια, εμείς δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να ανεχθούμε πολιτικές ακυβερνησίας που κάποιοι θέλουν να προωθήσουν για τη χώρα να τις επεκτείνουν και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Με εμάς απλή αναλογική στην Τοπική Αυτοδιοίκηση απλά δεν υπάρχει.  Δεν μπορώ να φανταστώ δημάρχους οι οποίοι δεν θα έχουν τη δυνατότητα, θα εκβιάζονται από μικρές μειοψηφίες εντός των δημοτικών συμβουλίων, όχι.  Όχι, θέλω να είμαι τελείως ξεκάθαρος.  Και σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρήσει να αλλάξει τον εκλογικό νόμο για την Αυτοδιοίκηση και επειδή είμαι βέβαιος ότι οι εθνικές εκλογές θα γίνουν πριν τις αυτοδιοικητικές θα ξανά αλλάξουμε τον εκλογικό νόμο ώστε οι επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές να μην γίνουν με σύστημα απλής αναλογικής.
πηγή http://aftodioikisi.gr